کدخبر: ۱۰۸۲۲۸ لینک کوتاه

فعالیت ۱۵۳ معدن داد روستاییان را درآورد/احتمال خالی از سکنه شدن ۲۵ روستا

بررسی‌ها نشان می‌دهد بیش از ۲۵ روستای بخش مرکزی قزوین به دلیل رعایت نکردن مسائل زیست محیطی از سوی فعالان معدنی منطقه با مشکلات بسیاری مواجه شده‌اند.

فریبا رسولی: سایه 153 معدن در 25 روستا صدای اعتراض روستاییان را در حدی درآورده که ممکن است در آینده نزدیک این روستاها را ترک کنند. شکایت‌های روستاییان در استان قزوین از آنجایی شروع شد که هر روز کار‌شناسان توسعه معادن و فعالیت‌های معدنی را مشروط به رعایت مسائل محیط زیستی دانستند و برخی صاحبان معدن یا گوش شنوایی به این موضوع نداشتند یا کمبود بودجه آنها باعث شد مسائل زیست‌محیطی را نادیده بگیرند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد استان قزوین ۱۵۳ معدن فعال دارد و از این معادن ۲۵ نوع ماده معدنی استخراج می‌شود، در این شرایط فعالیت این معادن گلایه‌های روستاییان را در پی داشت. سیل اعتراضات از آنجایی به راه افتاده که نزدیک به ۲۵ روستا با رعایت نکردن مسائل زیست‌محیطی معادن مختلفی که در منطقه بخش مرکزی قزوین و الموت به بهره‌برداری می‌رسند، دچار مشکل شده‌اند.

اگرچه اکتشافات و معادن موجود گویای این است که ظرفیت‌های معدنی در این استان به نوعی موج می‌زند و پتانسیل‌های معدنی منطقه قابل شمارش نیست، اما اخیراً نمایندگان بیش از ۲۵ روستای بخش مرکزی قزوین و الموت غربی از فعالیت ویران‌کننده برخی معادن شکایت کرده‌اند و از مسوولان خواستار رسیدگی فوری شده‌اند.

به گزارش «اقتصادنیوز»، روستایی‌ها از آنجایی گله‌مند هستند که استخراج و حمل‌ونقل نادرست مواد معدنی به صورت درست صورت نمی‌گیرد و زیرساخت ضعیف جاده‌های روستایی و تخریب سطوح آنها به روستای سوته‌کش رسیده و باعث تخریب جاده ارتباطی روستاهای حوزه دستجرد و بخش مرکزی قزوین شده است.

این در حالی است که بر خلاف پیگیری‌های نمایندگان این ۲۵ روستا و مکاتبات متعددی که تا به حال با استانداری انجام شده، مشکل جاده‌ها مرتفع نشده و روستایی‌ها در حین تردد با تصادفات زیادی مواجه می‌شوند.

استاندارد نبودن راه روستایی و جاده‌ها یک طرف؛ تخریب بیش از حد زمین‌های منابع طبیعی از طرف دیگر. بررسی‌ها و سخنان برخی از فعالان محیط زیست گویای این است که انفجار گسترده برخی معادن این منطقه آسیب جدی به چشمه‌های این استان وارد کرده است؛ تا جایی که برخی روستایی‌‌ها دلیل عمده اعتراض‌های خود را نسبت به این موضوع می‌دانند.

اگرچه کشاورزان این منطقه قدردان منابع ارزشمند و توانمندی در صادرات محصولات معدنی این استان هستند اما آنها گلایه‌ دارند که در حال حاضر روستاهای اطراف از منابع درآمدی معادن هیچ منفعتی ندارند و سود معدن تنها به جیب معدن‌داران می‌رود؛ تا جایی که سهم روستایی‌ها از این ظرفیت‌های معدنی فقط تخریب، ویرانی و تصادف شده است.

با وجود این، تنها پیامدی که می‌توان نسبت به این موضوع احتمال داد، کوچ روستاییان و خالی از سکنه شدن بسیاری از روستا‌های این منطقه است. اگرچه یکی از نماینده‌های این استان این موضوع را رد کرد و گفت تا به حال روستایی به دلیل این مشکلات خالی از سکنه نشده است، اما از نگاه برخی رعایت نشدن مسائل زیست محیطی در فعالیت‌های معدنی موضوعی نیست که به راحتی از کنار آن گذشت و ممکن است این اتفاق در آینده‌ای نزدیک رخ دهد؟

این در حالی است که آمارهای اداره کل راه و شهرسازی استان قزوین نشان می‌دهد با وجود اینکه هزینه‌های کلانی برای بهسازی و روکش آسفالت مسیرهای تردد این منطقه شده، چندماه نگذشته فعالیت‌های معدنی نه‌تنها تمامی بهسازی این راه‌ها را از بین برده است بلکه صدمات بسیاری نیز به این راه‌‌ها وارد شده؛ تا جایی که به گفته نمایندگان روستا‌های معترض بیش از چند کیلومتر به جاده خاکی تبدیل شده است.

اگر چه برای مردم این منطقه اختلال در راه‌ها به دلیل حمل‌ونقل مواد معدنی معادن اطراف دردسرساز شده است اما از منظری دیگر آنها از عبور وسایل نقلیه سنگین و تخریب معابر و خیابان‌های سطح این روستا‌ها به ستوه آمده‌اند؛ چرا که اگر بر اساس اصول کار‌شناسی این منطقه جاده‌کشی می‌شد، یک راه ارتباطی برای دسترسی به چند منطقه معدنی تعریف نمی‌شد. آن هم راهی که با این نقاط ضعف طبیعتاً ظرفیت فعالیت چندین معدن در منطقه را ندارد.

این در حالی است که برای بهبود یافتن این وضعیت، فعالان معدنی و مسوولان دولتی آیا نمی‌توانند راهکارهایی درست و منطقی برای اخذ عوارض از معدن داران برای نگهداری و به‌سازی راه‌های دسترسی به معادن، ایمن‌سازی و تقویت راه‌های ارتباطی پیشنهاد دهند؟