کدخبر: ۱۰۲۳۱۲ لینک کوتاه

کاهش مصرف آب با کشت هوازی برنج

رئیس اتحادیه انجمن های علوم کشاورزی معتقد است: با روش کشت هوازی برنج در تمام اراضی که قلیایی نیستند، می توان با هفت تا هشت هزار متر مکعب آب برنج تولید کرد. با این روش کشاورزان کردستان نیز می توانند برنج تولید کنند.

بهزاد قره‌یاضی در گفت‌وگو با اقتصادنیوز با اشاره به اینکه در ایران به روش قرقابی برنج کشت می‌شود، گفت: در روش قرقابی برای کشت برنج 12 هزار تا 15 هزار مترمکعب آب شیرین برای هر هکتار مصرف می‌شود. اما در خوزستان مصرف آب 50 هزار متر مکعب است.

او افزود: مدتی است در خوزستان کشت مستقیم جایگزین کشت قرقابی شده است؛ اما حتی با این روش هم به ازای هرهکتار برنج تولیدی 25 هزار تا 35 هزار مترمکعب آب مصرف می‌کند.

قره‌یاضی معتقد است: به جزء بخش‌هایی از گیلان و مازندران باید کشت قرقابی برنج متوقف شود. ولی در بیش از 550 هزار هکتار از اراضی استان‌های گیلان و مازندران برنج کشت می‌شود؛ از طرفی در استان‌ زنجان، شهرستان میانه و استان خراسان رضوی کمی در استان‌ سیستان و بلوچستان پای درختان نخل، در استان‌ اصفهان در حاشیه زاینده‌رود و اخیرا در استان‌ خوزستان کشت می‌شود.

از نگاه فعالان بخش کشاورزی افزایش کشت برنج نشان می‌دهد هنوز نگاه کلان و ملی جایگزین نگاه خرد و نگاه اقتصادی منطقه‌ای نشده است. در واقع با نگاه اقتصادی  سود در کشت برنج بسیار زیاد است. به همین دلیل تبدیل این شالی‌ها به باغ‌های کیوی نیز بسیار به ندرت انجام می‌شود. در حالی که طبق بررسی‌های انجام شده توسعه باغ‌های کیوی عامل مهمی در توسعه منطقه محسوب می‌َشوند.

قره‌یاضی اظهار کرد: اگر بخواهیم کشت برنج را کنترل کنیم، باید الگوی کشت دقیقی ارائه شود. تهیه الگوی کشت مناسب برنج نیز وظیفه دولت است؛ اما همه ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود. چون ما نمی‌توانیم کشاورزان را وادار به تولید کنیم؛ در نتیجه امکان تولید برنج با کمترین هزینه نیز باید در دستور کار قرار گیرد.

او افزود: ما می‌توانیم با استفاده فناوری‌های نو نیاز آبی برنج را حتی به زیر هفت هزار مترمکعب در هکتار کاهش دهیم. در واقع با روش کشت مستقیم مبتنی بر بذرکاری هم مصرف آب کاهش مییابد و هم تولید بیشتر می‌شود و کشاورزان سود بیشتری می‌کنند.

البته قره‌یاضی اعتقاد دارد: در شرایط کنونی بیلان منفی آب 10 میلیارد متر مکعب است و ضرورت اقتضا می‌کند حتی حقابه زیستمحیطی نیز مدنظر قرار گیرد.
  
گرچه تصمیماتی در این سطوح باید الزاماً با مطالعات گسترده‌تری همراه باشد تا از بروز تنش‌های اجتماعی و اقتصادی پرهیز شود.