کدخبر: ۲۳۵۶۹۷ لینک کوتاه

عضو شورای اطلاعات ملی آمریکا:

اروپا نمی‌تواند بخش خصوصی را مجبور به تجارت ایران کند

اقتصادنیوز؛ «پل پیلار» عضو شورای اطلاعات ملی آمریکا، با بیان اینکه بقای توافق هسته‌ای منوط به تداوم تجارت ایران و اروپا است گفت: اتحادیه اروپا و حکومت های اروپایی نمی توانند بخش خصوصی را مجبور به تجارت با ایران کنند.

به گزارش اقتصادنیوز؛ «پل پیلار» رئیس سابق بخش تحلیل عملیات سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) در گفت‌وگو با مهر درباره قانونی که اتحادیه اروپا برای مقابله با تحریم‌های آمریکا پیش بینی کرده، گفت: 

دولت های اروپایی تا حد ممکن تلاش می کنند برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) را حفظ کنند، توافقی که حیات آن بستگی به ایرانی دارد که بتواند به تجارت با اروپا به طور قابل توجهی ادامه دهد. اما این سوال هنوز باقی است که آیا  تلاش آنها در مواجهه با تصمیم دولت ترامپ برای مجازات هر شرکت یا دولتی که با ایران کار می کند کافی خواهد بود یا خیر؟

وی ادامه داد: قانون انسداد در واقع ممنوعیت تن دادن به تحریم ایالات متحده آمریکا در مورد تجارت با ایران است. اما شرکت های اروپایی هنوز باید میزان تجارتی که آنها با ایران دارند و میزان تجارتی که با امریکا دارند را مد نظر قرار دهند. آنها نمی خواهند بازار ایالات متحده را از دست بدهند.

پل پیلار درباره تفاوت Blocking Statute که اتحادیه اروپا سال ۱۹۹۶ در برابر تحریم‌های کوبا توسط آمریکا تصویب کرده بود، و اقدام اروپا در قبال تحریم‌های آمریکا علیه ایران معتقد است: تفاوت اصلی این است که تحریم تجاری ایالات متحده علیه کوبا که چندین دهه طول کشید، چیزی نیست که هر دولتی در ایالات متحده سعی کرده باشد از آن با طیف وسیعی از تحریم های ثانویه علیه شرکت های دیگر کشورها حمایت کند.

وی افزود: با این حال، چنین تحریم های ثانویه ای، سلاح اصلی است که دولت ترامپ در مورد ایران امروز از آن استفاده می کند. مسئله کوبا یکی از مواردی است که نشان می دهد آمریکا مدتهاست منزوی شده است، اما سالهاست که واقعا سعی نکرده این انزوا را از بین ببرد.

این استاد دانشگاه «جرج تاون» در انتها گفت: 

در نهایت اتحادیه اروپا و حکومت های اروپایی  نمی توانند بخش خصوصی را مجبور به تجارت با ایران کنند. اینها درواقع بیزینس هایی هستند که  تصمیم های تجاری را می سازند. برای یک دولت دشوار خواهد بود تا ثابت کند که عدم مشارکت یک شرکت در تجارت با ایران، درواقع تصمیمی است که تحت  فشار آمریکا اتخاذ شده باشد، به جای اینکه یک تصمیم تجاری مشروع باشد که بر اساس مجموعه ای از دلایل ممکن دیگر، تجارت با ایران را سودآور نمی بیند.