کدخبر: ۲۳۸۶۵۲ لینک کوتاه

بزرگترین اجرام کیهانی کدامند؟

اقتصادنیوز: شاید برای شما هم چنین سوالی پیش آمده باشد که بزرگترین ها در دنیای پیرامون ما کدام اجسام می باشند. اگر تاکنون در نزدیکی اهرام مصر و یا برج دبی ایستاده باشید عظمت و بزرگی این سازه ها شما را حیرت زده خواهند نمود. اما آنچه در این مقاله به برسی آن خواهیم پرداخت به چنان ساختارهای عظیمی در جهان اشاره دارد که حتی تصور اندازه برخی از آنها نیز دشوار است.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از سایت نجوم ایران؛ در ادامه این مطلب، 10 انتخاب برتر برای بزرگ ترین اجرام در کیهان را به شما معرفی خواهیم نمود. در این مقاله با بزرگ ترین  سیاره، بزرگ ترین ستاره، بزرگ ترین سنگ آسمانی، بزرگ ترین سیاهچاله ، بزرگ ترین کهکشان، و دیگر ساختارهایی از کیهان آشنا خواهید شد که شاید تاکنون حتی نام آنها را نیز نشنیده باشد. اینها بزرگترین اجرام در جهان هستی می باشند:

10 - بزرگترین سیارک

"سرس" بزرگ ترین سیارکی (asteroid) است که تاکنون شناسیایی شده است. این سیارک در حدود 600 مایل (به بزرگی کالیفرنیا) قطر دارد. سرس آنقدر عظیم است که نیروی گرانشی اش آنرا وادار به داشتن شکلی کروی نموده و همچنین لقب "سیاره کوتوله" با آن داده شده است. این سیارک  آنقدر بزرگ است که شامل 25% درصد از جرم کمربند سیارک ها می باشد. اگر شما کلیه اجرام موجود در کمربند سیارک ها را در کنار یکدگیر جمع کنید، جسم حاصله تنها 2.5 برابر از سرس بزرگتر خواهد بود.

9- بزرگترین سیاره

سیاره TRES4که در صورت فلکی هرکول واقع شده است دارای قطری 70% بزرگتر از سیاره مشتری است، اگرچه جرم آن هشتاد درصد از  مشتری کمتر می باشد. این بزرگترین سیاره ای است که تاکنون شناسایی نموده ایم.

بروزرسانی: یافته های علمی جدید نشان می دهد که ظاهراً سیاره فراخورشیدی WASP-17bحتی از سیاره TRES4نیز بزرگتر است. باوجود اینکه شعاع آن دوبرابر سیاره مشتری است، تنها نیمی از جرم مشتری را داراست. این حتی آنرا در درجه ای سبک تر از سیارهTRES4قرار داده است.

8- بزرگترین ستاره

VY Canis Majorisبزرگترین ستاره ای است (در قطر) که تاکنون شناسایی شده است. این ستاره از خانواده ستارگان مشهور به "غول های قرمز" می باشد. قطر این ستاره 2000 بار بزرگ تر از خورشید است و برای پرسرعت ترین اتومبیل جهان 2600 سال زمان نیاز است تا مسیر دور آن را یکبار پیمایش نماید. اگر شما  ستاره VY Canis Majoris  را جایگزین خورشید منظومه شمسی نمایید، شعاع آن از سیاره زحل عبور خواهد نمود (برای مقایسه اندازه آن با خورشید به تصویر مقابل نگاه کنید )

7- بزرگترین سیاه چاله

سیاه چاله ها از لحاظ فیزیکی مناطق عظیمی از فضا نمی باشند. اما با نظر گرفتن جرم بسیار بالای آنها، سیاه چاله ها از جمله بزرگترین اجرام موجود در کیهان قلمداد می شوند. quasar OJ287بزرگترین سیاه چاله ای است که ما تاکنون شناسایی نموده ایم. بر اساس محاسبات تخمین زده می شود که این سیاه چاله بسیار عظیم جرمی معادل با 18 میلیارد برابر جرم خورشید داشته و در مرکز یک کهکشان واقع شده است. برای درک بهتر، این سیاه چاله را جسمی در نظر بگیرید که از کل منظومه شمسی ما نیز بزرگتر است. و اگر می خواهید بدانید یک سیاه چاله تا چه اندازه می تواند بزرگ باشد؟  بر اساس تحقیقات دانشمندان هیچ محدودیتی در این زمینه وجود ندارد!

 بروزرسانی (11/28/2012): یافته های جدید علمی هر روزه ما را شگفت زده می نمایند. محققان دانشگاه تگزاس، با بکارگیری تلسکوپ Hobby-Eberly، سیاه چاله تازه ای را یافته اند که این سیاه چاله در حال حاضر به عنوان بزرگترین ابرسیاه چاله شناخته می شود. این سیاه چاله در مرکز کهکشان NGC 1277واقع شده است. این سیاه چاله آنقدر عظیم است که 14 درصد از جرم کل کهکشان را به خود اختصاص داده است.

6- بزرگترین کهکشان

یک ابرکهکشان، کهکشانی است که با بسیاری از کهکشان های دیگر ادغام شده و آنها در مرکز خوشه کهکشانی واقع شده اند. تاکنون بزرگترین نمونه ای که شناسایی گشته است، بر اساس توافقات ابر-کهکشان IC1101می باشد. اندازه آن 6 میلیون سال نوری می باشد و این در حالیست که کهکشان راه شیری دارای اندازه ای تنها معادل 100هزار سال  نوری است. (یعنی اگر با سرعت نور حرکت نمایید، زمانی معادل 100 هزار سال طول می کشد تا از یک سمت کهکشان، به سمت دیگر بروید )

IC1101، تقریباً 60 برابر از کهکشان ما بزرگتر می باشد.

5- نواحی رادیویی

همانطور که  ماده در معرض یک سیاهچاله تحلیل می رود، در سرعت های بالا و در قطب های سیاهچاله ها، مقداری از ماده و انرژی به بیرون پرتاب می شود. این تشعشعات به شکل نواحی بسیار عظیم و  جریان هایی از انرژی رادیویی بوده که با یک تلسکوپ رادیویی قابل مشاهده می باشند. بزرگترین نمونه مشاهده شده تاکنون در کهکشان 3C236واقع در  صورت فلکی اسدالاصغر (شیر کوچک) می باشد. اندازه آن محدوده ای در حدود 40 میلیون سال نوری است. اندازه این جریان ها از یک سو تا سوی دیگر، حتی از بزرگترین  کهکشان ها نیزعظیم تر می باشند.

4- حباب های آلفا لیمان

این حباب ها فاز حاصل از تولد خوشه های کهکشانی و  با عمری بسیار کوتاه می باشند. آنها یک جسم بی شکل پر شده از گاز بوده که به طور کامل منعقد نشده و یا هنوز به محدوده گرانشی و یکپارچگی نرسیده اند. آنها از لحاظ شکل ظاهری شبیه یک جانور تک سلولی یا ماهی ژله ای می باشند. بزرگترین نمونه شناسایی شده دارای وسعتی معادل 200 میلیون سال نوری بوده و در صورت فلکی دلو قرار گرفته است.

3- Bootes Void

 کهکشان ها معمولاً در خوشه ها مقیم شده اند. حتی کهکشان ما (راه شیری) نیز اینچنین است. این خوشه ها به آهستگی و به واسطه نیروهای گرانشی به یکدیگر متصل شده و در گروه هایی در امتداد فضا/زمان بسط می یابند. اما سایر بخش های غیرمقیم چطور؟

بزرگترین آنها  "Bootes Void" خوانده می شود. این ناحیه "تهی"، منطقه ای با وسعت 250 میلیون سال نوری می باشد. منطقه ای آنقدر وسیع که در آن 2500 کهکشان راه شیری را می توان در کنار یکدیگر قرار داد. تهیگاه ها مانند حفره هایی در کیهان می باشند و  "Bootes Void" بزرگترین آنهاست.

2- ابرخوشه شپلی

این عظیم ترین شی به هم پیوسته با نیروی گرانش است که ما تاکنون می شناسیم. ابرخوشه شپلی مجموعه ای از کهکشان هاست که محدوده آن بالغ بر 400 میلیون سال نوری می باشد. این بدان معناست که کهکشان راه شیری ما 4000 برابر کوچکتر از این ساختار است و عبور از آن حتی برای پرسرعت ترین فضاپیماها  تریلیون ها سال به طول خواهد انجامید.

1- شبکه کیهانی

اکثر ستاره شناسان بر این باورند که بزرگترین ساختار در جهان هستی، شبکه کیهانی است. این شبکه را می توانید مانند داربستی بی انتها از خوشه ها و ابرخوشه های کهکشانی احاطه شده با ماده تاریک در نظر بگیرید که دارای ساختاری شبیه به شبکه ای سه بعدی ازتارهای عنکبوت است. خوشه های کهکشانی و ماده تاریک "هاب"هایی را می سازند که رشته های کهکشان ها این هاب ها را به یکدیگر متصل نموده  و شبکه ای شبیه به تصویر روبرو اینجا می نمایند.

و اما این شبکه تا چه اندازه بزرگ است؟ اگر کهشکان راه شیری یک دانه خشخاش بود، آنگاه شبکه کیهانی از جهان قابل مشاهده، به اندازه استادیوم 'رز باول' می بود.