کدخبر: ۲۸۱۱۰۷ لینک کوتاه

رابطه عجیب تیم فوتبال انگلیسی با رهبر کره شمالی ! +عکس

اقتصاد نیوز:ورزشگاه ۱۱۴ هزار نفری "می دی" در پیونگ‎یانگ که میزبان جشنواره آریرانگ در کره شمالی ( جشنواره ژیمناستیک و هنرهای نمایشی) است، بیشترین ظرفیت تماشاگران را در دنیا دارد. گنجایش این استادیوم از گنجایش مجموع ورزشگاه‎های ساندرلند و رقیبش نیوکسل هم بیشتر است

به گزارش اقتصاد نیوز، کره شمالی همیشه تیتر اول خبرها بوده. حکومت پر رمز و راز کیم جونگ اون در کره شمالی هم باعث نگرانی دنیا شده و هم آن را مجذوب خود کرده است.

مذاکرات اخیر دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا و کیم جونگ اون بدون توافق به پایان رسید، اما این طور که پیداست روابط این کشور منزوی با باشگاه دسته سومی ساندرلند به شکلی باورنکردنی روز به روز محکم‎تر می‎شود.

این اتقاق نتیجه تلاش‎های تام فاودی است، یک بریتانیایی اهل ساندرلند که در دانشگاه آکسفورد " مطالعات چین" خوانده و با تأسیس یک شرکت به نام " از کره شمالی دیدن کنید"، سعی دارد گردشگران غربی را به این کشور بکشاند.

_105884422_fb_img_1551704304006

فاودی که در حال حاضر در سئول، پایتخت کره جنوبی و در همسایگی کره شمالی ساکن است، به بی‌بی‌سی گفته : "خیلی دوست داشتم که با مردم کره شمالی در تماس باشم و هیجانم برای فوتبال را با آن‎ها تقسیم کنم."

"مردم کره شمالی عاشق فوتبال هستند. فوتبال ورزش ملی آن‎هاست و در شبه جزیره کره از همه ورزش‎ها محبوب‌تر است. آن‎ها بیشتر از آن چه که ما فکر می‎کنیم در مورد فوتبال اطلاعات دارند. ساندرلند اولین باشگاهی است که به ذهن شان می‎رسد و این خیلی خاص است. من کاملا مطمئنم که می‎توانیم تأثیرگذار باشیم."

تیم ملی کره شمالی دو بار در سال‎های ۱۹۶۶ و ۲۰۱۰ به جام جهانی صعود کرده و فاودی می‎گوید اجناس مربوط به فوتبال در شمال مدار ۳۸ درجه شمالی زیاد دیده می‌شوند: « آن‎ها از کالاهای وارداتی استقبال می‎کنند البته به شرطی که ماهیت سیاسی نداشته باشند. من پیراهن‎های بارسلونا و اجناس مربوط به تیم ملی برزیل را در این کشور دیده‎ام. بسیاری از مردم کره شمالی دوست دارند خودشان را با بزرگ‎ترین باشگاه‎های لیگ برتر مرتبط بدانند.اولین بار سال ۲۰۱۴ به این کشور سفر کردم، در همان هفته‎ای که تیم ملی انگلیس از جام جهانی برزیل حذف شده بود. یک سرباز در مورد این اتفاق از من سوال کرد. می‎خواست بداند چرا انگلیس انقدر زود از جام جهانی بیرون افتاده. او درباره وین رونی هم حرف زد. آن‎ها آنقدرها که ما فکر می‎کنیم بسته نیستند.»

کره شمالی و باشگاه‌های واقع در شمال شرق انگلستان از گذشته با هم پیوندی نزدیک داشته‌اند.

در جریان جام جهانی ۱۹۶۶، تیم کره شمالی در شهر میدلزبورو اردو زد و هر سه بازی مرحله گروهی خود را هم در وزشگاه آیرسام پارک انجام داد؛ از جمله برد معروف یک بر صفرش مقابل ایتالیا که آن‎ها را به یک چهارم نهایی رساند.

در اکتبر ۲۰۰۲، اعضای این تیم شگفتی‎آفرین به تیساید در شمال شرق انگلیس سفر کردند و در ۲۰۱۰ هم تیم زنان میدلبرو در یک تور چهار روزه برای مسابقه به کره شمالی رفت و این اولین بار در تاریخ بود که یک تیم بریتانیایی در این کشور بازی می‎کرد.

دسامبر گذشته، باشگاه بلیث اسپارتانز از لیگ کنفرانس شمال ( لیگ دسته ششم انگلیس) که در ۳۵ کیلومتری شمال ورزشگاه لایت قرار دارد، با شرکت فاودی قرار دارد حمایت مالی بست.

فاودی می‌گوید: «در مورد مقایسه ساندرلند و کره شمالی شوخی‎های زیادی می‎شود اما نمی‌دانم با دیدن این همه تقاوت‌های سیاسی و اجتماعی، چطور می‎شود به طور جدی این دو را با هم مقایسه کرد.اما حتی اگر نوع زندگی و دیدگاه‎هایتان فرسنگ‎ها از هم فاصله داشته باشد، باز هم یک تیم فوتبال واحد می‎تواند شور و هیجانی مشترک در شما برانگیزد و قدرتی که در این چیزها نهفته است، پتانسیلی قوی برای آینده به حساب می‎آید.»

ژانویه ۲۰۱۴، دنیس رادمن یک گروه از بازیکنان بسکتبال آمریکایی را برای مسابقه به کره شمالی برد. در مورد آن‎ها مستندی با عنوان " انفجار بزرگ در پیونگ‎یانگ" ساخته شد

گفته می‎شود کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی یکی از طرفداران پر و پاقرص بسکتبال است. دنیس رادمن، ستاره پیشین ان‌بی‌ای چند بار به کره شمالی سفر کرده و سال ۲۰۱۵ هم گروهی از بازیکنان بازنشسته بسکتبال آمریکا را برای بازی مقابل تیم کره به این کشور برده است.

احتمال این که کیم جونگ اون را در لباس ساندرلند ببنیم، عملا صفر است. از سوی دیگر به احتمال زیاد بسیاری از مردم کره شمالی - و شاید هیچکدامشان - مستند نتفلیکس در مورد سقوط این باشگاه از دسته دوم فوتبال انگلیس در پایان فصل گذشته را ندیده‎اند.

پس چرا باید در کشوری که مردمش حتی به راحتی نمی‎توانند بازی‎های ساندرلند را تماشا کنند، یک پایگاه هواداری برای این تیم ایجاد شود؟

فاودی می‎گوید: «هدف واقعی از این کار ایجاد تغییرات مثبت در بلند مدت برای نزدیک کردن مردم دنیا به یکدیگر است. من می‎خواهم شهروندان بریتانیا و کره شمالی نوع تفکر و تجربه خود از دنیا را با ذهنیتی باز تغییر دهند. می‎خواهم تجربیاتی جدید داشته باشند که انسان‎ها را به هم نزدیک کند و سطح درایت و اعتماد بین آن‎ها را بالا ببرد، تا به این ترتیب به سوی دنیایی بهتر قدم برداریم.»

این مطلب برایم مفید است
0 نفر این پست را پسندیده اند