کدخبر: ۲۸۳۳۴۲ لینک کوتاه

بانو خدیجه ثقفی:

من اولین و آخرین همسر ایشان [آیت‌الله خمینی] بوده و هستم+تصویر

اقتصادنیوز: نشریه سپید و سیاه در ۱۵ فروردین ۵۸ با بانو خدیجه ثقفی، همسر امام راحل گفت‌وگویی انجام داد.

 به گزارش اقتصادنیوز، در این گفت‌گومرحومه ثقفی به بیان دیدگاه‌های خود و همسرش در مسائل مختلف به ویژه امور خانواده پرداخت. گزیده این گفت‌وگو به نقل از کانال گاهنامک در ادامه می‌آید:

 

مصاحبه باخدیجه ثقفی

*اصلا در ترکیه نبودم و ۱۴ سال در عراق بوده‌ام. وقتی ایشان [آیت‌الله خمینی] به عراق می‌رفتند می‌دانستم برای مدتی متمادی در آن‌جا خواهند بود و می‌دانستم دشواری‌های فراوان در انتظارشان هست و من خودم را برای هر نوع فداکاری آماده کرده بودم و در راه او و مرام او همراه و کمک بوده‌ام.

*من فعالیت‌ سیاسی یا اجتماعی مستقیم نداشته‌ام، من زنی بودم که در پشت جبهه از امام نگهداری می‌کردم به طوری که فکر ایشان و جسم ایشان آسودگی داشته باشد و بتواند وظیفه‌اش را به آسانی و صحیح انجام دهد و زمینه را برای مبارزات پی‌گیر و خستگی‌ناپذیرشان حداقل در محیط خانه کاملا فراهم می‌نمودم. در موقع مبارزات هم نظراتم را به ایشان می‌گفتم، آخر آن‌وقت‌ها آن‌طور نبود که ایشان فعالیت‌های علنی شدید مثل موقعی که در پاریس بودیم داشته باشند و هفته‌ای دو یا چند اعلامیه صادر نمایند از این جهت برای دادن اعلامیه‌ها موقعیت مناسب برای اظهار نظر من وجود داشت من هم نظرم را می‌گفتم ایشان هم آن‌هایی را که مفید می‌دانستند اعمال می‌نمودند. به عنوان مثال تذکر می‌دادم در اعلامیه‌ها نام همه اقشار برای مبارزه‌خواهی برده شود یا از همه طبقه‌ها تشکر و سپاس شود.

*از جهت دولت عراق هم برای من محدودیتی نبود ولی دوری از هم‌وطنان و منسوبین دور و نزدیک و آب و هوای بسیار گرم و ناراحت‌کننده با تحمل می‌گذشت.

*من معتقدم حجاب اسلامی برای زن مسلمان لازم است زیرا موجب حفظ عفت، شرافت و شخصیت زن می‌شود.

*زن در اسلام مقام محترم و والایی دارد به طوری که حتی اگر نخواهد بچه‌اش را شیر بدهد مرد حق وادار کردن او را به این کار ندارد. در امور دیگر هم سفارش زن در احکام اسلام زیاد شده زن در جمهوری اسلامی هم نقشی می‌تواند داشته باشد و هر شغلی را که مطابق ذوق و استعداد اوست پیشه کند و نفعش مال خودش است. ولی خانم‌ها باید سعی کنند مشاغلی انتخاب نکنند که مواجه با معاصی گردند.

*امام اخلاقا مرد شریف و مهربانی است. راجع به کارهای شخصی خودم هیچ دخالت نمی‌کنند و برای آسایش روحی و جسمی من خیلی مقیدند و به من احترام می‌گذارند.

*من اولین و آخرین همسر ایشان [آیت‌الله خمینی] بوده و هستم. در پاریس که بودیم شنیدم یکی از روزنامه‌های خارجی نوشته امام همسر دیگری داشته که فرزند شهیدمان از او بوده نخیر من تنها زن زندگی ایشان به عنوان همسر بوده و هستم.

*[در پاسخ به این‌که چرا آیت‌الله خمینی در هواپیما در پاسخ خبرنگاری که پرسید از بازگشت به ایران چه احساسی دارید، گفت هیچ] قدرت روح، برای او احساسات شخصی مطرح نیست.

*به نظر من این صحبت [عفو عمومی] کاملا غلط است و روزنامه‌ها برای تحریک نوشته‌اند و اصلا معنی ندارد کسی که مقصر است باید به جزای اعمالش برسد و این معنای عدل است. البته این نظر شخصی من است.

*من اهل تهران هستم. پنجاه سال قبل پدرم در حوزه علمیه قم تحصیل می‌نمودند ایشان هم (مقصودشان امام است) در همان‌جا مشغول تحصیل بودند، آشنایی ایشان با پدرم به وصلت ما منتهی شد.

*پیام من به خواهران هم‌وطنم این است که این انقلاب نهضت بزرگی بود که به دست زن‌ها و دوش به دوش مردان انجام گرفت و باید زن‌ها خیلی قدر این موهبت را بدانند و ارزش زیادی برای این پیروزی قائل شوند و بکوشند برای همیشه آن را برای خود و بلکه اولادها و نسل‌های آینده نگهدارند و نباید بگذارند با غفلت باز موجب به روی کار آمدن عمال خارجی و ستمگری و ظلم و تعدی دست‌نشاندگان داخلی و موجب استعمار مملکت گردند.

این مطلب برایم مفید است