راز ۱۱ میلیون بیت‌کوین ناشناس | ثروتی عظیم که صاحبانش پیدا نیستند | آیا تمام بیت‌کوین‌های ناشناس در اختیار افراد است؟
به گزارش اقتصادنیوز، بیت‌کوین با عبور از مرزهای اولیه خود و ورود تدریجی به سبد سرمایه‌گذاری شرکت‌های بزرگ، صندوق‌های مالی و بازیگران نهادی، به یکی از مهم‌ترین دارایی‌های بازارهای جهانی تبدیل شده است. بااین‌حال، برخلاف بازارهای مالی سنتی که در آن‌ها اطلاعات مربوط به بسیاری از سهام‌داران بزرگ و ساختار مالکیت دارایی‌ها قابل‌ردیابی است، شبکه بیت‌کوین از سازوکاری متفاوت پیروی می‌کند؛ سازوکاری که در آن تراکنش‌ها عمومی‌اند، اما هویت افراد پشت آدرس‌های کیف پول لزوماً آشکار نیست.
این ویژگی، یکی از وجوه متمایز بیت‌کوین است؛ دارایی‌ای که بدون نیاز به افشای هویت واقعی کاربران، امکان انتقال ارزش را در سراسر جهان فراهم می‌کند. در چنین بازاری، شناسایی میزان واقعی تمرکز مالکیت، تفکیک سرمایه‌گذاران خرد از نهادهای بزرگ و تشخیص دارایی‌های فعال از سکه‌های ازدست‌رفته، به چالشی پیچیده برای تحلیلگران تبدیل شده است. اکنون بررسی داده‌های مالکیت بیت‌کوین بار دیگر توجه‌ها را به این پرسش جلب کرده است که چه کسانی واقعاً بخش عمده این دارایی دیجیتال را در اختیار دارند و چه سهمی از آن ممکن است برای همیشه از دسترس خارج شده باشد.
براساس گزارش کوین دسک، تعداد بالای بیت‌کوین‌های نگهداری‌شده در کیف پول‌های ناشناس نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران خرد سال‌هاست در این بازار حضور دارند؛ بااین‌حال، این برداشت با یک ملاحظه مهم همراه است.
بیت‌کوین (BTC) با قیمت ۸۰ هزار و ۴۶۵ دلار و ۸۳ سنت، دیگر دارایی‌ای حاشیه‌ای محسوب نمی‌شود، بلکه به دارایی‌ای تبدیل شده است که پذیرش آن در وال‌استریت رو به افزایش است. بااین‌حال، کسانی که داده‌های بلاکچین را رصد می‌کنند، هنوز نمی‌توانند بیشتر بیت‌کوین‌ها را به مالکان مشخصی نسبت دهند.
بر اساس تصویری که شرکت گلکسی در ماه اکتبر از وضعیت بازار ارائه کرده است، حدود ۱۱.۱ میلیون بیت‌کوین، معادل تقریباً ۵۵ درصد از کل عرضه، در دسته دارایی‌های فاقد مالکیت قابل‌شناسایی قرار گرفته‌اند. این سکه‌ها ممکن است متعلق به افراد، مؤسساتی باشند که این شرکت هنوز آن‌ها را شناسایی نکرده است یا دارندگانی که دیگر به دارایی‌های خود دسترسی ندارند.
الکس تورن، رئیس بخش تحقیقات گلکسی، این رقم را نشانه‌ای از رواج همچنان گسترده نگهداری شخصی بیت‌کوین می‌داند؛ به این معنا که افراد، با وجود رشد صرافی‌ها، صندوق‌ها و متولیان نهادی دارایی، همچنان کنترل کلیدهای بیت‌کوین خود را در اختیار دارند.
تورن در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «با وجود نهادی‌شدن بازار و گسترش مالکیت متمرکز در طول سال‌های گذشته، بیش از نیمی از عرضه بیت‌کوین همچنان در آدرس‌هایی قرار دارد که مالک مشخصی برای آن‌ها شناسایی نشده است. بخش بزرگی از بیت‌کوین‌ها، و شاید حتی بیشتر آن‌ها، همچنان در اختیار افراد و تحت نگهداری شخصی آن‌هاست.»
نگهداری شخصی به این معناست که فرد کلیدهای بیت‌کوین خود را در اختیار داشته باشد، نه اینکه دارایی‌اش را به یک صرافی یا صندوق بسپارد.
۱۱ میلیون بیت‌کوین ناشناس؛ نشانه‌ای از حضور دیرپای سرمایه‌گذاران خرد؟
بانک زاپو، یک بانک متمرکز بر بیت‌کوین، در پاسخ به پست تورن اعلام کرد که تعداد بالای سکه‌های نگهداری‌شده در کیف پول‌های بدون نام مشخص، نشانه حضور سرمایه‌گذاران خرد در این بازار طی بیش از یک دهه گذشته است. بیت‌کوین اغلب نخستین بازاری تلقی می‌شود که از پایین به بالا رشد کرده است؛ به این معنا که ابتدا سرمایه‌گذاران خرد معاملات آن را آغاز کردند و سپس مؤسسات به این بازار روی آوردند.
این بانک نوشت: «و به همین دلیل است که بیت‌کوین متعلق به مردم است و مردم می‌توانند بانک خودشان باشند. سرمایه‌گذاران خرد بیش از یک دهه است که در این بازار حضور دارند و دیگران هنوز در تلاش‌اند خود را به آن‌ها برسانند.»
بیت‌کوین، توکن بومی بلاکچین بیت‌کوین است؛ یک دفترکل عمومی که به هر فردی در هر نقطه از جهان اجازه می‌دهد پول ارسال و دریافت کند. ماینرها این تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند و به دفترکل می‌افزایند و در ازای آن، بیت‌کوین‌های تازه‌ای را که طبق سازوکار شبکه صادر می‌شوند، به‌عنوان پاداش دریافت می‌کنند. این ساختار اغلب به‌عنوان نمونه‌ای از یک بازار با رقابت کامل مطرح می‌شود.
آدرس بیت‌کوین را می‌توان به شماره حساب بانکی در دفترکل عمومی بیت‌کوین تشبیه کرد. هر کسی می‌تواند ببیند چه تعداد سکه در یک آدرس نگهداری می‌شود، اما هویت مالک آن لزوماً مشخص نیست. شرکت‌های تحقیقاتی مانند گلکسی تلاش می‌کنند با ردیابی کیف پول‌هایی که تعلق آن‌ها به صرافی‌ها، صندوق‌ها و دیگر دارندگان بزرگ مشخص شده است، هویت مالکان آدرس‌ها را شناسایی کنند.
روی دیگر ماجرا؛ آیا تمام بیت‌کوین‌های ناشناس در اختیار افراد است؟
بااین‌حال، این نکته مهم را باید در نظر گرفت که تمام ۵۵ درصد بیت‌کوین‌های فاقد مالکیت شناسایی‌شده لزوماً به افرادی تعلق ندارند که دارایی‌های خود را شخصاً و برای بلندمدت نگهداری می‌کنند.
بخشی از این سکه‌ها ممکن است برای همیشه از دسترس خارج شده باشند؛ برای مثال، در کیف پول‌هایی قرار داشته باشند که صاحبان آن‌ها کلیدهای دسترسی را فراموش کرده‌اند یا درگذشته‌اند.
بخشی دیگر ممکن است در سال‌های ابتدایی فعالیت بیت‌کوین، توسط ماینرهایی غیر از استخراج‌کننده مرتبط با الگوی پاتوشی (Patoshi Pattern) استخراج شده باشد. الگوی پاتوشی مجموعه‌ای از بلوک‌های اولیه استخراج‌شده بیت‌کوین است که پژوهشگران آن‌ها را به یک ماینر واحد، یعنی ساتوشی ناکاموتو، خالق ناشناس بیت‌کوین، نسبت می‌دهند.
احتمال دارد بخشی از این دارایی‌ها نیز متعلق به مؤسساتی باشد که گلکسی هنوز آن‌ها را شناسایی نکرده است؛ از جمله صندوق‌ها، شرکت‌ها و میزهای معاملات خارج از بورس (OTC). این میزها واسطه‌هایی هستند که معاملات بزرگ بیت‌کوین را به‌صورت خصوصی و خارج از صرافی‌ها ترتیب می‌دهند.
برخی سکه‌ها نیز ممکن است در ساختارهای نگهداری امانی قرار داشته باشند که دارایی‌ها را میان تعداد زیادی آدرس توزیع می‌کنند و همین موضوع ردیابی آن‌ها را دشوارتر می‌سازد.
۴۵ درصد بیت‌کوین‌ها مالک مشخص دارند؛ از بلک‌راک تا ساتوشی ناکاموتو
در مقابل، برای ۴۵ درصد باقی‌مانده بیت‌کوین‌ها، مالکان مشخصی شناسایی شده‌اند که برخی از آن‌ها نام‌های بزرگی هستند؛ از جمله صرافی‌ها، صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) تحت مدیریت بلک‌راک، دولت ایالات متحده و بزرگ‌ترین دارنده منفرد بیت‌کوین، یعنی «ساتوشی ناکاموتو (الگوی پاتوشی)» با ۱ میلیون و ۱۲۳ هزار و ۶۵۸ بیت‌کوین.
گلکسی این سکه‌ها را به‌صورت جداگانه و تحت عنوان «الگوی ماینرهای دوران ساتوشی» محاسبه می‌کند.
بااین‌حال، با وجود تمام خبرهایی که درباره صندوق‌های قابل معامله در بورس بیت‌کوین منتشر می‌شود، بزرگ‌ترین بخش از این دارایی همچنان به گروهی تعلق دارد که مالکان آن را نمی‌توان با اطمینان نام برد.
ارسال نظر