روایت یک روز متفاوت تهران/ مردمی که مسیر خود را عوض کردند اما مراسم را ترک نکردند
به گزارش اقتصادنیوز، هنوز ساعت به میانه صبح نرسیده بود که خیابانهای مرکزی تهران پر از مردمی شد که هر کدام از ساعتی قبل در نقطهای از مسیر مستقر شده بودند. بعضی روی جدولها نشسته بودند، برخی پرچم در دست داشتند و عدهای هم با تلفن همراه، آخرین خبرها درباره مسیر مراسم را دنبال میکردند.
با انتشار خبر تغییر مسیر، موجی از پرسوجو میان جمعیت شکل گرفت. گروهی مسیر خود را عوض کردند، برخی دقایقی منتظر ماندند تا خبر دقیقتری برسد و عدهای نیز با وجود گلایه، راه افتادند تا خود را به مسیر جدید برسانند.
در میان این جمعیت، حاج احمد که از زنجان به تهران آمده بود، میگوید: «از ۲ نصف شب راه افتادیم. وقتی فهمیدیم مسیر عوض شده، چند کیلومتر دیگر پیاده آمدیم. سخت بود، اما وقتی برای ادای احترام آمدهای، دیگر سختی مسیر اهمیت چندانی ندارد.»
چند قدم آنطرفتر، زهرا، دانشجوی ۲۲ ساله، از دقایق نخست تغییر مسیر میگوید: «اول همه گیج شده بودند و هر کسی از یک مسیر خبر میداد، اما کمکم مردم به هم اطلاع میدادند و مسیر جدید را پیدا کردند. چیزی که بیشتر از همه دیدم، همکاری مردم با یکدیگر بود.»
هرچه به ساعات پایانی صبح نزدیکتر میشدیم، جمعیت نهتنها کمتر نمیشد، بلکه در خیابانهای منتهی به مسیر جدید نیز افزایش پیدا میکرد. علی که از اصفهان برای حضور در مراسم آمده بود، معتقد است: «ما از شب قبل حرکت کردیم، وقتی این حجم از جمعیت را دیدیم، شوکه شدم . واقعا مدیریت چنین مراسمی کار سادهای نیست.»
در میان ازدحام، بانویی که خود را مادر شهید معرفی میکرد، با نگاهی به جمعیت گفت: «چیزی که امروز دیدم، عشق مردم بود. هر طرف را نگاه میکردی، فقط جمعیت بود.»
تغییر مسیر، بر تردد شهری نیز اثر گذاشته بود. محمد که از ابتدای صبح در یکی از موکب ها در حال خدمت رسانی در مرکز شهر است میگوید: «بعد از تغییر مسیر، بعضی خیابانها ناگهان شلوغ شد، اما مردم همکاری میکردند و بیشتر دنبال این بودند که خودشان را به پیکر مطهر آقا برسانند.»
در نقطهای دیگر، سارا که همراه خانوادهاش در مراسم حضور داشت، از نگاه متفاوتی به ماجرا میگوید: «طبیعی است وقتی چند ساعت منتظر بودهای و بعد مسیر عوض میشود، ناراحت شوی؛ اما وقتی جمعیت را دیدیم، فهمیدیم شرایط با پیشبینی اولیه تفاوت کرده است.»
جواد، جوانی از خرم آباد نیز معتقد است اصل ماجرا چیز دیگری بود: «برای ما اصل حضور مهم بود. شاید نتوانستیم از همان نقطهای که میخواستیم مراسم را ببینیم، اما احساس کردیم باید در این روز کنار مردم باشیم.»
در کنار جمعیت، نیروهای خدماتی و داوطلبان نیز بیوقفه در حال فعالیت بودند. یکی از داوطلبان حاضر در مراسم میگوید: «در بعضی نقاط، جمعیت از برآوردها بیشتر بود. با این حال، مردم همکاری خوبی داشتند و تلاش همه این بود که مراسم با آرامش برگزار شود.»
با وجود گلایههایی که برخی از حاضران نسبت به تغییر مسیر مطرح میکردند، آنچه در خیابانهای تهران دیده میشود همچنان حضور پرشمار مردمی است که تصمیم گرفتند مسیر خود را عوض کنند، اما مراسم را ترک نکنند؛ حضوری که برای بسیار آنها، مهمتر از محل ایستادن یا طول مسیر بود.
