قمار سیاسی نایجل فاراژ؛ مردی که رؤیای نخستوزیری بریتانیا را در سر دارد | انتخابات میاندورهای برای فرار از پرونده مالی یا نمایش قدرت؟
به گزارش اقتصادنیوز، نایجل فاراژ، رهبر حزب راستگرای پوپولیست ریفورم بریتانیا، در طول دوران سیاسی خود هشت بار تلاش کرد تا سرانجام به مجلس عوام بریتانیا راه پیدا کند. اما حالا تنها دو سال پس از ورود به پارلمان، تصمیم گرفته کرسی خود را ترک کند؛ تصمیمی غیرمنتظره که باعث برگزاری انتخابات میاندورهای در حوزه انتخابیه کلاکتون در منطقه اسکس شده است.
اکونومیست در گزارشی نوشت: فاراژ البته قصد ندارد برای مدت طولانی از وستمینستر دور بماند. او اعلام کرده که خودش نامزد حزب رفرم در همین انتخابات خواهد بود و انتظار میرود رایگیری در اواسط ماه اوت برگزار شود. با توجه به اینکه بیشتر احزاب اصلی بریتانیا تصمیم گرفتهاند نامزدی در این حوزه معرفی نکنند، فاراژ شانس بسیار بالایی برای پیروزی دارد. در نتیجه، مردی که رویای نخستوزیری بریتانیا را در سر میپروراند، احتمالا باید با نامزدهایی نمادین و طنزآمیز مانند «کنت بینفیس» یا حزب معروف «هیولاهای دیوانه» رقابت کند.
چرا فاراژ چنین ریسکی را پذیرفته است؟
در نگاه اول، اقدام فاراژ چندان منطقی به نظر نمیرسد. در گذشته، نمایندگانی که داوطلبانه باعث برگزاری انتخابات میاندورهای در حوزه خود میشدند، معمولاً به دلایل مشخصی این کار را انجام میدادند.
برای مثال، زک گلداسمیت در سال ۲۰۱۶ برای اعتراض به توسعه فرودگاه هیترو از نمایندگی استعفا داد. در سال ۲۰۱۴ نیز داگلاس کارسول و مارک رکلس پس از ترک حزب محافظهکار و پیوستن به حزب استقلال بریتانیا (UKIP) برای کسب مشروعیت دوباره از رأیدهندگان، انتخابات میاندورهای برگزار کردند.
اما فاراژ نه در حال اعتراض به یک سیاست خاص است و نه حزب خود را تغییر داده است.
او در ویدیوی اعلام استعفای خود، فهرستی بلند از شکایتها علیه آنچه نظام حاکم مینامد ارائه کرد. به گفته او، مخالفان سیاسی در روند انتخابات دخالت کردهاند، رسانهها خانوادهاش را تحت فشار قرار دادهاند و به خاطر درآمدهایی که از فعالیتهای رسانهای و تبلیغ برخی طرحهای مالی غیرمتعارف کسب کرده، مورد حمله قرار گرفته است.
فاراژ در پایان این ویدیو گفت: تصمیم گرفتهام مردم کلاکتون درباره عملکرد من قضاوت کنند. این انتخابات میاندورهای، نبرد مردم در برابر ساختار قدرت خواهد بود.
سایه یک پرونده مالی جنجالی
اما واقعیت این است که ماجرا به پروندهای مالی گره خورده است که میتواند آینده سیاسی فاراژ را تحت تأثیر قرار دهد.
کمیسر استانداردهای پارلمان بریتانیا در حال بررسی پرداختی حدود پنج میلیون پوندی (معادل ۶.۷ میلیون دلار) از سوی کریستوفر هاربورن، میلیاردر فعال در حوزه رمزارزها، به فاراژ است؛ مبلغی که اندکی پیش از ورود او به پارلمان در سال ۲۰۲۴ پرداخت شده بود.
طبق قوانین بریتانیا، کمکهای مالی سیاسی باید به صورت عمومی ثبت شوند، اما این پرداخت تا مدتها مخفی مانده بود.
فاراژ اصرار دارد که این پول یک هدیه شخصی بوده و هیچ ارتباطی با فعالیت سیاسی او نداشته است. او این مبلغ را به برنده شدن در قرعهکشی تشبیه کرده و گفته قصد دارد آن را صرف هزینههای امنیتی خود کند.
تلاش برای خنثی کردن تحقیقات پارلمان
بسیاری از ناظران معتقدند هدف اصلی فاراژ از برگزاری این انتخابات، پیشدستی در برابر نتایج احتمالی تحقیقات پارلمان است.
در بدترین سناریو، اگر کمیسر استانداردها تشخیص دهد که تخلف جدی صورت گرفته و دستکم ۱۰ درصد رأیدهندگان حوزه کلاکتون خواستار برگزاری رأیگیری برای برکناری نماینده شوند، فاراژ ممکن است کرسی خود را از دست بدهد.
رهبر رفرم یوکی در طول فعالیت سیاسی خود بارها نشان داده که بهترین راه دفاع برای او، حمله سیاسی است. اگر تا زمان پایان تحقیقات، او بتواند بار دیگر با رای مستقیم مردم وارد پارلمان شود، ادعا خواهد کرد که از حمایت تازه رأیدهندگان برخوردار است و بهتر میتواند با تبعات سیاسی پرونده روبهرو شود.
با این حال، احزاب رقیب تاکید کردهاند که در صورت لزوم برای برگزاری یک انتخابات میاندورهای دیگر در کلاکتون نیز آمادهاند.
تلاش برای احیای شتاب سیاسی حزب رفرم
انگیزه دیگر فاراژ احتمالا احیای جایگاه سیاسی حزب رفرم است.
این حزب بیش از یک سال در صدر بسیاری از نظرسنجیهای بریتانیا قرار داشت و از توجه گسترده رسانهها بهره میبرد. اما در ماههای اخیر رشد آن کند شده و بخشی از حمایت عمومی خود را از دست داده است.
اقتصادنیوز: فرناندو خیمنز سانچز، استاد علوم سیاسی و متخصص مطالعات فساد در دانشگاه مورسیا اسپانیا، معتقد است در بسیاری از کشورهایی که توسط جریانهای پوپولیست اداره میشوند، سازوکارهای نظارتی و توازن قوا بخشی از همان نخبگانی تلقی میشوند که پوپولیستها خود را مخالف آنها معرفی میکنند.
اگرچه رفرم در انتخابات محلی ماه مه عملکرد قابل قبولی داشت، اما توجه رسانهها به بحران رهبری حزب کارگر معطوف شد؛ بحرانی که در نهایت به استعفای کییر استارمر از مقام نخستوزیری در ماه گذشته انجامید.
در این میان، اندی برنهام با پیروزی در یک انتخابات میاندورهای پرسر و صدا به پارلمان بازگشت و اکنون تقریباً قطعی به نظر میرسد که در ۲۰ ژوئیه جانشین استارمر در مقام نخستوزیر شود.
فاراژ امیدوار است نمایش سیاسی کلاکتون بخشی از توجه رسانهها را از دولت جدید منحرف کند و دوباره نام خود و حزبش را به صدر اخبار بازگرداند.
احزاب رقیب حاضر نیستند در بازی فاراژ شرکت کنند
اما این استراتژی ممکن است نتیجه دلخواه او را نداشته باشد. حزب کارگر، محافظهکاران، لیبرالدموکراتها و حتی برخی گروههای کوچکتر اعلام کردهاند که در انتخابات کلاکتون نامزد معرفی نخواهند کرد.
کمی بیدنک، رهبر حزب محافظهکار، این انتخابات را «یک انتخابات جعلی» توصیف کرده است. حزب کارگر نیز اعلام کرده که حاضر نیست به فاراژ کمک کند تا افکار عمومی را از پرسشهای مربوط به وضعیت مالیاش منحرف کند.
فاراژ احتمالا پیروز میشود، اما مشکل اصلی باقی میماند
طبق برآوردهای موجود، حتی اگر احزاب رقیب نیز در انتخابات شرکت میکردند، باز هم شانس پیروزی فاراژ بسیار بالا بود.
در انتخابات سراسری گذشته، حزب رفرم در کلاکتون بهترین نتیجه خود را در کل بریتانیا کسب کرد. مدل تحلیلی اکونومیست نشان میدهد اگر امروز انتخابات سراسری برگزار شود، رفرم میتواند حدود ۵۶ درصد آرای این حوزه را به دست آورد. در مقابل، محافظهکاران حدود ۲۱ درصد و حزب کارگر تنها ۷ درصد رأی خواهند داشت.
با این حال، پیروزی احتمالی فاراژ ممکن است چیزی شبیه یک پیروزی پیریک باشد؛ موفقیتی که هزینههای آن از دستاوردهایش بیشتر است.
در طول مبارزات انتخاباتی، پرسشها درباره کمک مالی کریستوفر هاربورن و همچنین اتهامهای دیگر، از جمله ارتباط فاراژ با فردی محکوم به کلاهبرداری که با نام جرج اشرافی شناخته میشود، همچنان مطرح خواهد شد.
منتقدان میگویند فاراژ تاکنون پاسخهای قانعکنندهای به این پرسشها نداده است.
بزرگترین مشکل حزب رفرم؛ وابستگی کامل به فاراژ
این انتخابات یک واقعیت دیگر را هم آشکار میکند: حزب رفرم هنوز بیش از حد به شخص نایجل فاراژ وابسته است.
فاراژ بارها از تشکیل یک دولت در سایه متشکل از چهرههای قدرتمند سخن گفته، اما در عمل تمایل چندانی برای تقسیم توجه رسانهها با دیگر سیاستمداران حزب نشان نداده است.
به همین دلیل، بسیاری معتقدند انتخابات میاندورهای کلاکتون بیش از آنکه یک اقدام راهبردی باشد، نوعی نمایش سیاسی پرهزینه است.
حتی اگر فاراژ بار دیگر پیروز شود، پرسشها درباره منابع مالی او و نحوه دریافت میلیونها پوند کمک مالی همچنان پابرجا خواهند ماند. فعلاً حزب رفرم جایگزین جدی دیگری برای رهبر کاریزماتیک خود ندارد و همین موضوع مهمترین نقطه ضعف آن محسوب میشود.
استعفای نایجل فاراژ و برگزاری انتخابات میاندورهای در کلاکتون را میتوان تلاشی برای تغییر دستور کار رسانهها و کسب مشروعیت تازه در آستانه تحقیقات حساس مالی دانست. با این حال، حتی پیروزی آسان در این انتخابات هم لزوما نمیتواند سایه ابهامات مالی را از سر رهبر رفرم یوکی بردارد. در شرایطی که سیاست بریتانیا وارد دورهای تازه شده، این قمار سیاسی ممکن است بیش از آنکه به تقویت جایگاه فاراژ منجر شود، ضعف ساختاری حزب او را آشکار کند.
