انتقاد جمهوری اسلامی از تندروی‌ها: تهمت می‌زنید، تفرقه‌افکنی می‌افکنید، خلاف نظر رهبری عمل می‌کنید و اسمش را انقلابی‌گری می‌گذارید

به گزارش اقتصادنیوز، روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:متأسفانه در فضای مجازی شاهد پیام های فراوان هستیم که با ادعای پیروی از رهبری به مسئولین سه قوه و برخی مقامات سیاسی گذشته می‌تازند و با تعابیری تند و سخیف آنان را مورد عنایت! قرار می‌دهند، پیام‌هایی که به‌جای نقد مستدل و گفت‌وگویی مبتنی بر اخلاق، با طرح اتهام‌های سنگین، آبروی افراد را هدف می‌گیرند.

انتشار این‌گونه پیام‌ها از چند جهت قابل تأمل است:

نخست ، ضداخلاقی بودن اتهام‌زنی است. مخالفت با عقیده و دیدگاه سیاسی ما، نه دلیل وابستگی امنیتی افراد است و نه مجوزی برای متهم کردن آنان. تهمت و افترا، حتی اگر علیه مخالفان فکری و سیاسی ما باشد، همچنان رفتاری ضداخلاقی است. نمی‌توان به نام دفاع از انقلاب و نظام، اصول اخلاقی را زیر پا گذاشت و سپس این رفتار را انقلابی‌گری نامید.

اگر کسی اسناد و مدارکی درباره وابستگی سیاسی یا امنیتی فردی دارد، راه رسیدگی، ارائه مستندات به مراجع قانونی و ذی‌صلاح، از جمله وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه یا قوه قضائیه است؛ نه انتشار اتهام‌های اثبات‌نشده در گروه‌های مجازی و تخریب حیثیت اشخاص. آبروی انسان‌ها را نباید قربانی بدگمانی‌ها و اختلاف‌نظرهای سیاسی کرد.

دوم ، تعارض این رفتار با تأکیدات صریح رهبری معظم انقلاب درباره وحدت ملی است. ایشان در پیامی، صیانت از وحدت ملی و پرهیز از اختلافات پوچ سیاسی را از مصادیق تقوا دانسته و تأکید کرده‌اند که حتی اختلافات موجه نیز نباید به تنازع و تفرقه تبدیل شوند. همچنین هشدار داده‌اند که دشمن پس از ناکامی‌های نظامی، در پی ایجاد تفرقه و تجزیه اجتماعی است.

اکنون پرسش این است: آیا تخریب شخصیت کسانی که با ما اختلاف‌نظر دارند، به وحدت ملی کمک می‌کند یا دقیقاً در جهت تضعیف آن است؟ آیا می‌توان از یک سو سخن از تبعیت از رهبری گفت و ازسوی دیگر، برخلاف توصیه ایشان، به اختلافات دامن زد و بر آتش کینه و بدبینی دمید؟از عجایب روزگار آن است که گاهی کسانی با ادعای پیروی از رهبری، رفتارهایی انجام می‌دهند که با توصیه‌های روشن ایشان درباره تقوا، وحدت و پرهیز از تفرقه سازگار نیست.ولایت‌مداری را نمی‌توان صرفاً با شعار اثبات کرد.

سوم ، بی‌توجهی به شرایط حساس کنونی کشور است. هنگامی که کشور با تهدیدهای خارجی، فشارهای اقتصادی و جنگ تبلیغاتی، محاصره دریائی و هوایی روبه‌روست، حفظ انسجام اجتماعی اهمیتی دوچندان دارد. این سخن به معنای تعطیل کردن نقد و چشم‌پوشی از خطاها نیست بلکه به این معناست که نقد باید مسئولانه، مستند و در خدمت اصلاح امور باشد، نه وسیله‌ای برای متهم کردن دیگران و گسترش شکاف‌های اجتماعی.چهارم، تهدید امنیت و حیثیت شهروندان است.

رواج اتهام‌زنی در فضای مجازی، امنیت روانی و اجتماعی افراد را مخدوش می‌کند. وقتی هر اختلاف‌نظر ممکن است به اتهام وابستگی و خیانت بینجامد، نتیجه چیزی جز گسترش ترس، خودسانسوری و بی‌اعتمادی نخواهد بود. جامعه‌ای که در آن افراد از بیان دیدگاه خود بیم داشته باشند، نه به وحدت واقعی می‌رسد و نه از ظرفیت نقد و اندیشه بهره‌مند می‌شود.البته هیچ مقام و جایگاهی نباید بهانه‌ای برای مصونیت از نقد باشد همان‌گونه که هیچ اختلافی نیز مجوز هتک حرمت و اتهام‌زنی نیست. دفاع از نظام و رهبری، با تخریب مخالفان و منتقدان یکی نیست.

چه‌بسا کسی با ادعای دفاع، عملاً به اعتبار همان چیزی آسیب بزند که مدعی پاسداری از آن است.بیایید میان نقد و تخریب، اختلاف‌نظر و اتهام و دفاع از ارزش‌ها و سوءاستفاده از نام ارزش‌ها تفاوت بگذاریم. اگر واقعاً دغدغه اسلام، انقلاب و سربلندی ایران را داریم، باید بیش از دیگران مراقب زبان، قلم و رفتار خود باشیم.