مخالفت تندروها با تصمیمات نظام و مسموم کردن فضای جامعه | بخشایش اردستانی: عدهای مدعی انقلابیگری هستند اما برای منافع شخصی خود قدم برمیدارند | مخالفان برجام اقلیت بودند اما صدای بلندتری داشتند
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرآنلاین، اینترنت بین الملل باز شد اما بسیار کند پیش میرود؛ اما این همه ماجرا نبود،افراد تندرو هیچوقت دست از تفرقه افکنی بر نمیدارند.
هر تصمیمی که از سوی نظام گرفته میشود و به نفع جامعه است را این افراد محکوم میکنند؛ کمی به عقب تر اگر برگردیم میرسیم به جنگ،آتش بس و مذاکرات؛ در این برهه زمانی تندروها مشتاقانه از جنگ دفاع میکردند و هیچ توجهی به مردم نداشتند اما وقتی بحث آتش بس و مذاکرات درمیان بود این افراد تا جایی که توانستند روند مذاکرات را تخریب کردند.
اما اکنون به موضوع اینترنت رسیدیم؛ رئیس جمهور به وزیر ارتباطات دستور بازگشایی اینترنت را صادر کرد؛ اینترنت بین الملل برای مردم به روال عادی برگشت.
تندروها ساکت ننشستند و مدام با این موضوع مخالفت کردند،هم به رئیس جمهور هم به وزیر ارتباطات تاختند؛برای مثال احمد راستینه، نماینده مجلس، در اظهاراتی عنوان کرده است: «اگر صحن مجلس باز بود، وزیر ارتباطات به خودش اجازه میداد حکم رئیسجمهور را که خلاف قانون بوده است و دیوان عدالت آن را ابطال کرده، به راحتی ابلاغ کند؟ من به عنوان یک نماینده حتما وی را استیضاح میکردم.»
بحث استیضاح را مطرح کردند زیرا آنها با برگشتن زندگی مردم به روال عادی مخالف هستند.
سوالی که پیش میآید این است که این افراد تندرو تا چه زمانی قرار است فضای جامعه را مسموم کنند و با تصمیمات نظام مخالفت کنند؟
یکی از شعارهای رئیس جمهور کاهش محدودیت های اینترنتی بوده است/ امروز اینترنت به یکی از نیازهای اصلی جامعه تبدیل شده است
در همین راستا با احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، گفتوگو شده است. در پاسخ به انتقادها درباره تهدید وزیر ارتباطات به استیضاح گفت: یکی از شعارهای اصلی رئیسجمهور از زمان انتخابات این بود که برای کاهش محدودیتهای اینترنتی، مقابله با ویپیانفروشی و تسهیل دسترسی مردم به اینترنت تلاش کند. بنابراین طبیعی است که دولت در این زمینه برنامه و رویکرد مشخصی داشته باشد.
وی افزود: در دوره جنگ و شرایط خاص امنیتی، تصمیم گرفته شد که برخی محدودیتها بر فضای مجازی، از جمله برخی پیامرسانها و دسترسی به اینترنت، اعمال شود؛ زیرا این نگرانی وجود داشت که بخشی از بسترهای ارتباطی در جهت آسیب زدن به امنیت کشور مورد استفاده قرار گیرد.
بخشایش اردستانی ادامه داد: اما پس از پایان درگیریها، این سؤال مطرح شد که آیا این محدودیتها توانستهاند به اهداف مورد نظر دست پیدا کنند یا خیر. واقعیت این است که با وجود محدودیتهای اعمالشده، برخی عملیاتها و اقدامات علیه فرماندهان و مسئولان کشور رخ داد و همین مسئله باعث شد درباره میزان اثربخشی این محدودیتها بحثهایی شکل بگیرد.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس تصریح کرد: امروز اینترنت به یکی از نیازهای اصلی جامعه، بهویژه نسل جوان، تبدیل شده است. بسیاری از جوانان نه تنها برای ارتباطات شخصی، بلکه برای تحصیل، اشتغال، کسبوکار و دسترسی به اطلاعات از اینترنت استفاده میکنند و نمیتوان این واقعیت را نادیده گرفت.
حذف یا محدودسازی گسترده اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد
وی خاطرنشان کرد: به همین دلیل، حذف یا محدودسازی گسترده اینترنت نمیتواند راهحل دائمی باشد. از سوی دیگر، یکی از مباحث مهم در دنیای امروز، موضوع جریان آزاد اطلاعات است. اگر قرار است درباره مدیریت فضای مجازی تصمیمگیری شود، این تصمیمات باید به گونهای باشد که هم ملاحظات امنیتی کشور رعایت شود و هم نیازهای ارتباطی، اقتصادی و اجتماعی مردم مورد توجه قرار گیرد.
بخشایش اردستانی تأکید کرد: جامعه امروز انتظار دارد میان امنیت و دسترسی به اطلاعات یک توازن منطقی برقرار شود و سیاستگذاریها نیز باید در همین چارچوب صورت گیرد.
بخشایش اردستانی در ادامه این گفتوگو با اشاره به سیاستهای دولت در حوزه فضای مجازی گفت: از سوی دیگر، رئیسجمهور به عنوان عالیترین مقام اجرایی کشور، در چارچوب اختیارات قانونی خود درباره موضوع فضای مجازی موضعگیری کرده و حتی در این زمینه مأموریتهایی را به معاون اول رئیسجمهور واگذار کرده است تا برای ساماندهی وضعیت اینترنت و فضای مجازی اقدامات لازم انجام شود.
خنثی کردن تصمیمات رئیسجمهور برای افکار عمومی پرسشبرانگیز است
وی افزود: به نظر من، وقتی رئیسجمهور به عنوان مسئول اجرای قانون و اداره کشور تصمیمی را ابلاغ میکند، اینکه بلافاصله برخی جریانها برای خنثی کردن آن تصمیم وارد عمل شوند و خواستار حرکت در مسیر مخالف شوند، میتواند برای افکار عمومی پرسشبرانگیز باشد. جامعه انتظار دارد میان نهادهای تصمیمگیر هماهنگی وجود داشته باشد.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ادامه داد: وزیر ارتباطات نیز طبیعتاً در چارچوب سیاستهای دولت، دستورات رئیسجمهور و مصوبات مراجع قانونی مربوطه عمل میکند. بنابراین وقتی برخی افراد از استیضاح وزیر سخن میگویند، این سؤال مطرح میشود که مبنای اصلی این انتقادها چیست و دقیقاً به کدام بخش از عملکرد وزیر ارتباطات اعتراض دارند.
وی تصریح کرد: نباید جامعه را دائماً وارد فضای دوقطبی کرد. در موضوعات مختلف، از جمله حجاب، اینترنت، برجام و سایر مسائل سیاسی و اجتماعی، شاهد شکلگیری دوگانههایی بودهایم که گاهی بیش از آنکه به حل مسئله کمک کنند، بر شکافهای اجتماعی میافزایند.
هیچ قوم و جریانی نباید بر همه جامعه مسلط باشد
بخشایش اردستانی خاطرنشان کرد: ایران کشوری متکثر با جمعیتی حدود ۸۵ میلیون نفر است که دارای سلایق، دیدگاهها و فرهنگهای گوناگون است. در چنین جامعهای نمیتوان انتظار داشت همه افراد درباره یک موضوع نگاه یکسانی داشته باشند. آنچه اهمیت دارد، مدیریت اختلافنظرها در چارچوب گفتوگو و قانون است. اماکنش وجود ندارد که یک قوم بر همه افراد جامعه مسلط باشد.
وی افزود: در بسیاری از موضوعات، از جمله اینترنت یا توافق هستهای، هم موافقان وجود دارند و هم مخالفان. اما گاهی به دلیل برخورداری برخی جریانها از تریبونهای پرنفوذتر، صدای آنها بیشتر شنیده میشود، در حالی که این لزوماً به معنای نمایندگی اکثریت جامعه نیست. در موضوع برجام هم اینگونه بود که یک جریان مخالف بودند و یک جریان موافق اما نکته مهم این بود که افرادی که مخالف برجام بودند صدای بلندتری داشتند اما اقلیت بودند.
بخشایش اردستانی تأکید کرد: آنچه باید مبنای تصمیمگیری قرار گیرد، منافع ملی، نیازهای واقعی مردم و مصالح کشور است، نه دامن زدن به اختلافات و ایجاد دوقطبیهای مستمر در جامعه.
وی ادامه داد: من در جریان جزئیات و دلایل مطرحشده برای استیضاح نیستم، اما اگر به طور مشخص موضوع به همین مسئله بازگردد، تصور نمیکنم چنین اقدامی چندان عقلانی باشد زیرا به دلیل اینکه یک وزیر دستور رئیس جمهور را اجرا میکند او را استیضاح نمیکنند.
جریان ها نباید دیدگاه خود را به دیگران تحمیل کنند
بخشایش اردستانی در پاسخ به این سؤال که چرا برخی جریانهای تندرو در موضوعاتی مانند مذاکرات و اینترنت به مخالفت ادامه میدهند و به نظر میرسد در هر موضوعی به دنبال دوقطبیسازی هستند، گفت: انگیزههای متفاوتی میتواند پشت این رفتارها وجود داشته باشد، اما من میخواهم به یک نکته مهم اشاره کنم. رهبر معظم انقلاب تأکید کردهاند که در میدان، در دیپلماسی و در عرصه دفاعی و جنگی، هماهنگی وجود دارد. وقتی چنین هماهنگیای در سطح کلان کشور برقرار است، طبیعی است که افراد میتوانند نظر موافق یا مخالف خود را بیان کنند، اما نباید تلاش کنند دیدگاه خود را به دیگران تحمیل کنند.
وی افزود: گاهی این نگرانی به وجود میآید که برخی افراد یا جریانها در پی آن هستند که فضایی ایجاد کنند تا رقبای فکری و سیاسی خود را کنار بزنند و خودشان در موقعیت قدرت باقی بمانند. این رویکرد به نفع کشور نیست.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس ادامه داد: انگیزهها میتواند شخصی، سیاسی، اقتصادی یا مرتبط با حفظ موقعیت و نفوذ باشد. برخی تصور میکنند تنها خودشان صلاح کشور را تشخیص میدهند و دیگران باید از آنها تبعیت کنند، در حالی که واقعیت جامعه ایران بسیار متنوعتر از این نگاه است.
وی تصریح کرد: در جنگ ۱۲ روزه و همچنین در سایر مقاطع حساس، همه اقشار مردم با گرایشهای مختلف در کنار ایران و نظام ایستادند. امروز نیز باید این واقعیت را بپذیریم که جامعه ایران متکثر است و نمیتوان همه را به دو دسته موافق و مخالف، انقلابی و ضدانقلاب تقسیم کرد.
بخشایش اردستانی خاطرنشان کرد: ما بیش از چهار دهه از انقلاب فاصله گرفتهایم و نسلهای مختلفی در همین نظام آموزشی، دانشگاهی و فرهنگی کشور تربیت شدهاند. اگر در بخشی از جامعه نارضایتی یا اختلافنظر وجود دارد، باید ریشههای آن را نیز بررسی کرد و همه مسائل را صرفاً به تقابلهای سیاسی تقلیل نداد.
برخی مدعی انقلابیگری هستند اما برای منافع شخصی خود قدم بر میدارند
وی گفت: آن فردی که مخالفت میکند جاسوس نیست؛آن فردی جاسوس است که ریش دارد،ادعای انقلابی بودن دارد. منافق فردی است که در دو جبهه بازی میکند یعنی میگوید من انقلابی هستم اما برای منافع شخصی خود به گونه ای دیگر رفتار و عمل میکند.
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس تأکید کرد: در کشورهای مختلف، گروههای سیاسی و فکری متنوعی وجود دارند و دیدگاههای خود را مطرح میکنند. اصل مهم، حق اظهارنظر و گفتوگو است، نه تحمیل عقیده.
وی در پایان گفت: تا زمانی که درباره یک موضوع، از جمله مذاکرات، تصمیم نهایی در کشور اتخاذ نشده است، همه گروهها حق دارند موافقت یا مخالفت خود را مطرح کنند. اما زمانی که در چارچوبهای قانونی و تصمیمگیریهای رسمی کشور به یک جمعبندی و سیاست مشخص میرسیم، همه باید از آن تصمیم حمایت کنند و اجازه ندهند اختلافات گذشته به مانعی در برابر اجرای سیاستهای مصوب کشور تبدیل شود.
