روحانی چگونه می‌خواهد «سرزمین اقتصاد» را آزاد کند؟/اقتصاد روحانی در بند نفت یا در پی آزادسازی
به گزارش اقتصادنیوز، رئیس جمهوری فعالیت‌های اقتصادی کشور را به مثابه سرزمینی زیبا دانست که توسط عفلقیان جدید یعنی 5+1 و شورای امنیت اشغال شده است. روحانی تاکید کرد: ما می‌خواهیم با ابزار دیپلماسی سرزمین اقتصادمان را آزاد کنیم.
این سخنان حسن روحانی به چه معناست؟ آزادسازی مطرح شده در سخنان روحانی تنها آزاد کردن تحریم‌ها و به‌ویژه نفت است یا محیط اقتصاد ایران را نیز شامل می‌شود؟
حسن روحانی صبح دیروز در هشتمین کنگره ملی تجلیل از ایثارگران به مناسبت سالروز حماسه آزادسازی خرمشهر که در سالن اجلاس سران برگزار شد، گفت: خرمشهر یک نماد است و ممکن است هر روز یک خرمشهر پیش آید، ما باید دست به دست هم دهیم، بایستیم و خرمشهر جدید را آزاد کنیم. ما می‌خواهیم به دنیا بگوییم هرگاه بخشی از سرزمین و ارزش ما به دست دشمنان تصرف شود اراده ملی، آزاد کردن خرمشهر جدید است.
ظاهرا در نگاه حسن روحانی اقتصاد ایران اکنون گرفتار غصب‌های جدیدی است که توسط عفلقیان زمان(شورای امنیت و کشورهای 5+1) بر کشور وارد شده است.
عفلقیان به گروهی در عراق اطلاق می‌شود که صبغه عراقی داشته و در جنگ هشت ساله علیه ایران نقش به‌سزایی داشتند. خطاب روحانی اینگونه است: «امروز سرزمین زیبای فعالیت اقتصادی شما با دنیا توسط عفلقیان جدید یعنی 1+5 و شورای امنیت سازمان ملل اشغال شده است».
حسن روحانی در جای دیگری می‌گوید: «امروز در دنیای اقتصاد هم اجازه نمی‌دهند هیچ حرکتی انجام دهیم».
تحریم‌ها و تحدید تجارت آزاد که چند سالی است بند از بند اقتصاد ایران ستانده، حالا مورد نقد جدی رئیس جمهور قرار می‌گیرد. راهکاری که حسن روحانی برای این برهه گزینش کرده انگار حضور دیپلماسی سیاسی در معادلات اقتصادی است تا با آن در این زمان حساس بتوان سامانی به تجارت آزاد و تحریم‌ها داد.
حسن روحانی در این خصوص گفته است: «ما امروز می‌خواهیم با ابزار سیاسی و دیپلماسی، سرزمین اقتصادی را که به ناروا تصرف و اشغال شده آزاد کنیم.»
سرزمین اشغال شده که روحانی می‌گوید احتمالا نفتی است که سال‌ها از بابت تحریم‌ها در فروختن آن دچار مشکل است.
نگاه روحانی در این خصوص هرچند در شرایط حاضر و در بحبوحه مذاکرات قدری سیاسی به‌نظر می‌آید اما این نکته را در خود دارد که اداره کردن کشور را با فروش بشکه‌های نفتی ممکن می‌داند. روحانی به این نکته، چنین اذعان می‌کند: «امروز سرزمین فروش نفت ما نیز اشغال شده است، عفلقیان آمده‌اند و نمی‌گذارند نفتی که از آن این مردم است، بفروشیم تا زندگی آن ها اداره شود.»
اداره زندگی مردم توسط فروش نفت موضوعی است که سال‌هاست کارشناسان بر نفی آن تاکید می‌کنند و حالا حسن روحانی دوباره به آن تاکید می‌کند.
بعد دیگر سخنان روحانی به روابط مسدود نظام بانکی ما بر می‌گردد، رئیس جمهوری با اشاره به محدودیت‌های بانکی ایجاد شده برای ایران گفته است: «بانک‌ها و روابط بانکی ما با دنیا در سراسر جهان نیز توسط عفلقیان جدید اشغال شده است و نمی‌توانیم پولی رد و بدل کنیم. روابط بانکی ما با دنیا حرکت ندارد، همچون جسمی است که خون در رگ گردش ندارد، در نقطه‌ای بسته شده است و اگر زمان بگذرد، تبدیل به عفونت می‌شود و باید آن عضو را قطع کرد.»
رئیس جمهوری در پایان چنین گفته است: «همان طور که سرداران نظامی ما خرمشهر را آزاد کردند، سرداران سیاسی ما هم خرمشهرهای جدید را آزاد خواهند کرد».
به گزارش اقتصادنیوز، این آزادی که روحانی دیروز بر آن تاکید داشت، از نظر بسیاری از کارشناسان مثبت ارزیابی شده اما با توجه به جایگاه روحانی و نگرش وی به اقتصاد می‌توان انتظار داشت که سخنانش در عرصه اقتصاد به منزله آزادسازی اقتصادی است؟ سعید لیلاز در این خصوص می‌گوید: تیم اقتصادی روحانی کاملا به آموزه‌های اقتصاد بازار باور دارد اما باید متناسب با ساختار فعلی کشور سیاست‌گذاری کرد. چیزی که چندان مورد توافق دیگر اقتصاددانان نیست.
منتقدان اقتصادی روحانی می‌گویند، ادره کردن کشور همچنان بر پایه بشکه‌های نفتی، نه‌تنها نمی‌تواند توسعه را برای ایران ارمغان آورد بلکه دوره رکود و چرخه باطل اقتصادی را نیز دامن می‌زند.
حالا روحانی مانده و بسیاری از مشکلات که اقتصاد ایران با آن دست به گریبان است. مذاکرات، جهانی نبودن اقتصاد ایران و کمبود منابعی که چند سالی است پاشنه آشیل نظام بانکی شده از جمله این مشکلات است. باید دید پس از ژنو و لوزان مذاکرات به چه سمتی خواهد رفت و اقتصاد تا چه اندازه از آن تاثیر خواهد پذیرفت؟
