اقتصادنیوز: در شرایط کنونی با توجه به مجموعه رخنهها- که بعضاً ذاتی دوران مدرن و ارتباطات پرشمار انسانی هستند- باید توجه کرد که جاسوسی و کارویژههای کلاسیک آن دیگر هدف محسوب نمیشود بلکه مقدمهای هستند برای اقداماتی از جمله فلج تصمیمگیری و تصفیههای پیاپی و نهایتاً برآمدن دولتی درمانده، که میتواند با یک عملیات بزرگ دشمن فروریزد.
اقتصادنیوز: سعید حجاریان، در آخرین مقاله خود که در شماره ۱۸ مجله آگاهینو منتشر شده است این پرسش را مطرح میکند که: آیا به دوره «دیکتاتوریِ کلیکی» وارد شدهایم؟
اقتصادنیوز: سعید حجاریان میگوید جنبش «No Kings» در امریکا نشانه اعتراض بخشی از جامعه به برآمدن نوعی سلطانیسم در قالب ریاستجمهوری است. او یادآوری میکند که پیشتر نیز درباره ویژگیهای سلطانی در رفتار دانلد ترامپ هشدار داده بود؛ الگویی مبتنی بر شخصمحوری، تقرّبگرایی و سبک حکمرانی دربارگونه که در تعارض با جامعه مدنی امریکا قرار میگیرد.
اقتصادنیوز: سعید حجاریان گفت: مادامکه نظام سیاسی کشور میخواهد معضلات و بحرانها را بهشکل تبلیغاتی حل کند، دائماً باید منتظر امواج اعتراضی باشد. مشخصاً، زمانیکه تنها فهم حاکمیت از جوانان، «زیست کافهای» و «فعالیت فضای مجازی» آنهاست و حیات اجتماعی و سیاسی را از آنها سلب کرده، باید منتظر باشد در نقاط آستانهای، چه با تبلیغات و فراخوان و چه با تصمیم شخصی، آنها را در خیابان ملاقات کند.
اقتصادنیوز: سعید حجاریان در یادداشتی نوشت: ن وضعیت وخیم حوزه سیاست در ایران را میتوان «موجسواری تئوریک» نام نهاد. این موجسواری برآمده از درک نامناسب شرایط اجتماعی، و مشخصاً عدول از چارچوببندیهایِ افقبخش نظیر «طبقه»، «منزلت» و «قدرت» است.
اقتصادنیوز: حجاریان گفت: ورود به پروژه هستهای و ماندن در آن خرج زیادی برای کشورها دارد و تاکنون مخارج قابلتوجهی بر ما تحمیل شده است که با پول آن میشد لوکومتیو توسعه را کاملاً به حرکت درآورد.
اقتصادنیوز: «دولت چهاردهم، دولت وفاق ملی است»؛ این جملهای است که مسعود پزشکیان بعد از معرفی کابینه به مجلس بر زبان آورد و دولت چهاردهم را دولت وفاق ملی نامید.
اقتصادنیوز: یک نمونه ناشاقولی در حوزه انتخابات و گردش قدرت است. انتخابات در کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه اصلیترین سازوکار تغییر و در درجه بعد حل منازعه است. به عبارتی انتخابات از چنان توانی برخوردار است که عموم بحرانها را در دل خود هضم کند و نهایتاً به یک انتقال آرام ختم شود.
بهنظر میرسد طی روندی طبقهی متوسط در ایران، بهعنوان اصلیترین موتور محرّک تحولات اجتماعی، نخست، «فاعلیت» و سپس «تخیل» سیاسیاش را از دست داده است. چرایی این تحول، از یک سو، در اقتصاد و اقتصاد سیاسی کشور و، از دیگر سو، در سیاست، بمعنی الاعم، قابل بررسی است.
روزنامه اصولگرای جوان نوشت: رفتار انتخاباتی کنونی اصلاحطلبان چیزی جز بازتولید راهبرد قدیمی همه یا هیچ نیست.