آخرین اخبار ابراهیم متقی
-
چندجانبهگرایی در اقتصاد سیاسی ایران
سفر رئیسجمهور اسلامی ایران به چین از این جهت اهمیت دارد که گام نخستین برای توسعه روابط اقتصادی با کشورهای شرق آسیا از طریق روابط دوجانبه برداشته میشود.
برجام از دریچه اوکراین
ساخت نظام جهانی در دوران ریاستجمهوری بایدن با تغییرات نشانهای، انگارهای و کارکردی روبهرو شده است. بایدن تلاش دارد تا شکل جدیدی از سنگربندی نظام جهانی را بهوجود آورد و بر این اساس زمینه انسجام اجتماعی، ساختاری، منطقهای و بینالمللی را فراهم کند. بحران اوکراین فرصت مناسبی برای بایدن به وجودآورد تا از یکسو فشارهای راهبردی علیه ایران را افزایش دهد و از سوی دیگر زمینه برای سنگربندی جدید ساختاری…
بغداد ۲ و تداوم دیپلماسی هستهای
اگرچه بازار اقتصادی، خود را با واقعیتهای پرفراز و نشیب دیپلماسی هستهای هماهنگ نمیکند، اما اولین و اساسیترین درس سیاست بینالملل آن است که درهای دیپلماسی همواره گشوده خواهد شد.
رویای ایرانی و رئالیسم چینی
سیاست بینالملل عرصه کنش تعاملی تمام بازیگرانی است که درصدد حداکثرسازی منافع، امنیت و قدرت هستند.
وزنکشی دیپلماتیک
واقعیتهای سیاست بینالملل همواره مبتنی بر کنش متقابل برای نیل به حداکثر منافع ملی بوده است. منطق کنش در روابط ایران و کشورهای اتحادیه اروپا و ایالات متحده نیز بر اساس چنین نشانههایی معنا پیدا میکند.
ضرورت اعاده برجام و چالشهای فرارو
برنامه جامع اقدام مشترک در زمره موضوعات راهبردی محسوب میشود و میتواند تاثیر خود را بر شکلبندیهای سیاست بینالملل بهجا گذارد.
ایران در سند امنیت ملی آمریکا
سند امنیت ملی ایالات متحده در دوران بایدن، نگرشی راهبردی نسبت به ایران، روسیه و چین دارد.
نشانههای متناقض در مذاکرات
اگر چه فرآیندهای کنش دیپلماتیک و مذاکرات چندجانبه در حوزه سیاست بینالملل ماهیت مبهم و تناقضآمیز دارد، اما دیپلماسی وین نشان از تعلیق و تردیدهای ابهامآمیز است.
دیپلماسی پایان نیافته است
فرسایشی شدن روند احیای برنامه جامع اقدام مشترک، زمینه شکلگیری بحرانهای جدید در روابط ایران، ایالات متحده، کشورهای اروپایی و آژانس بینالمللی انرژی اتمی را بهوجود آورده است.
اعاده دیپلماسی هستهای
واقعیتهای سیاست خارجی ایران بیانگر آن است که برجام با فراز و نشیبهای خود هنوز ادامه دارد. اگرچه ایران و ایالاتمتحده رویکردهای متفاوتی در ارتباط با سیاستهای منطقهای دارند، اما واقعیت آن است که میتوان برجام را خارج از تفاوتهای ادراکی دو کشور ایران و آمریکا درباره شکلبندیهای امنیت منطقهای به نتایج مثبت و موثری رساند.