وقتی در فقدان قدرت تهدید به قتل و تجاوز به زیدآبادی می کنید، به سریر قدرت بیایید قتل های زنجیره ای راه می اندازید! /هنوز اندر خم یک کوچه ایم!
اگر امروز نقدی بر مسوولان نظام سیاسی حاکم است دقیقا با این محوریت است که آزادی و دموکراسی را آن طور که باید، پاس نمی دارند و باید در برابر این مفاهیم، مطیع مطلق باشند. حال چگونه می توان با ادبیاتی که در فقره حمله به زیدآبادی شاهدش بودیم، این مطالبه را پیگیری کرد؟