چرا انقلاب کردید؟ این پرسشی است که نسل ما بارها و بارها در معرض آن قرار گرفته است. بیش از همه ازسوی فرزندان خودمان.
روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: معترضان واقعاً به دلیل اینکه نمیتوانند شکمهای خود را سیر کنند به صحنه اعتراض میآیند. شما لابد شکمتان سیر است که از وضعیت خراب معیشتی مردم خبر ندارید و زبان اعتراضشان را نمیفهمید.
آنان که به نام دین، بر ملیت میتازند و یا با پرچم ملی به دین هجوم میبرند، در حقیقت به پای خود و حتی به مغز و قلب خویش شلیک میکنند. کاری چنین نابخردانه، فقط از کسانی ساخته است که از ایمان و فهم حداقلی هم محروم مانده باشند.
شاید آمار دقیقی از تعداد دانشجویان، اساتید دانشگاه، پزشکان، مهندسان، شاعران، متفکران، فیلمسازان، نویسندگان، صنعتگران، بازرگانان و سایر اقشار که در دهههای گذشته ایران را ترک کرده و در کشورهای دیگر مقیم و مشغول کار شدهاند، در دست نباشد ولی این واقعیت را نمیتوان انکار کرد که کشور ما از رهگذر مهاجرت چنین افرادی متحمل زیان بزرگی شده است.
بزرگترین سرمایه هر نظام حکومتی، پشتوانه مردمی آنست. این پشتوانه فقط هنگامی وجود خواهد داشت که حکمرانان به افکار و تمایلات مشروع مردم توجه و اعتنا کنند و از پذیرفتن آن گریزان نباشند. حکمرانی صحیح این نیست که هرچه دولتمردان میخواهند انجام بدهند و از مردم انتظار انقیاد و تأیید داشته باشند.
روزنامه جمهوری اسلامی از رئیس جمهور درخواست کرد تا با «تدبیر» و مدیریت منابع به حل مسائل و رفع مشکلات همت کند.
روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به گزارش نظرسنجی روزنامه ایران نوشت: لابد طبق همین نظرسنجی، ۲۰۰ درصد مردم هم میگویند چه کیفی دارد این گرانی بیسابقه که تازگیها نصیب ما شده!
اقتصادنیوز:یک روزنامه اصولگرا با اشاره به قطع آگهی های دولتی در روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: «جمهوری اسلامی» نام یک روزنامه چاپ تهران است که این روزها دیگر خیلی ربطی به خود جمهوری اسلامی ندارد و تنها از اشتراک لفظی برخوردار است.
روزنامه جمهوری اسلامی نوشت:این روزها که دولت سیزدهم به قول مسئولین خود این دولت مشغول جراحی اقتصادی کشور است، دولت باید راه انتقاد سازنده را باز بگذارد تا صاحبنظران اقتصادی، اجتماعی و سیاسی حرفهای خود را مطرح کنند و دولتمردان با استفاده از نقطهنظرهای آنان متوجه ایرادهای کار خود شوند و در حین انجام این جراحی، ایرادها را برطرف کنند و مانع بدتر شدن حال این بیمار رنجور شوند.
آنچه قیصر امینپور، به شعر گفت که " ناگهان چقدر زود دیر میشود" فقط یک تصویرسازی شاعرانه و خیالانگیز نیست.