اقتصادنیوز: رؤیای سرمستانه پیرامون نظم لیبرال بیحدوحصر، تداوم سرسختانه ژئوپلیتیک را پنهان کرد. سه تمدن باستانی اوراسیا -چین، ایران و روسیه- ناگهان از صفحه روزگار ناپدید نشدند، و در دهه ۱۹۹۰، نخبگان آنها به وضوح نشان دادند که هیچ قصدی برای مشارکت در جهانیشدن با شرایط غربی ندارند.
اقتصادنیوز: جنگ اوکراین باعث شده که بسیاری از تحلیلگران ادعا کنند که جهان وارد وضعیتی جدیدی شده است. با این وجود بحث بر سر این که این تغییر و تحولات در تظم بین المللی چه کم و کیفی خواهد داشت مسئله است که مورد اختلاف قرار دارد.
جنگ روسیه پایان قطعی دوران تک قطبی آمریکا را نمایان می کند و جهان را به وضعیتی برمی گرداند که به بهترین وجه توسط رئالیسم توضیح داده شده است.
اقتصادنیوز: یوجین چاوسوفسکی، تحلیلگر مسائل بین الملل و عضو موسسه نیولاینز با انتشار یادداشتی در نشریه فارن پالیسی با عنوان «چین نمی تواند اقتصاد روسیه را به دوش کشد» به تحلیل کوششهای کرملین در نزدیکی به پکن پرداخته است.
اقتصادنیوز: تجربه تاریخ اخیر به نفع مسکو نیست. یک رابطه قوی با چین به جای اینکه تأثیر تحریم های غرب بر روسیه را خنثی کند، تنها تأثیرات آن را کاهش می دهد. در واقع برخی از مشکلات وجود دارد که چین واقعاً نمی تواند به آنها کمک کند
اقتصادنیوز: تهدید یک جنگ دیگر در خاورمیانه را هرگز نباید ساده انگاشت، زیرا بخش اعظمی از منطقه انگشتشان در حال حاضر روی ماشه قرار دارد.
اقتصادنیوز: ترکیه و ایران در شرایطی دچار چالش های جدیدی شده اند که هر دو علاوه بر منافع ژئوپلیتیک، دیپلماتیک و اقتصادی بزرگی که در خاورمیانه دارند، بر سر قدرت نرم -اگر نگوییم رهبری جهان اسلام- با عربستان سعودی، امارات متحده عربی و همچنین نهضتالعلمای اندونزی در حال رقابت هستند.
استفن والت، ستوننویس فارن پالیسی در مطلبی به مناسبت بیستمین سالگرد بزرگترین حمله تروریستی در خاک آمریکا نوشت: معنای ۱۱ سپتامبر برای نسل های آینده بستگی کمی به آنچه واقعا در خود این روز رخ داده یا نحوه واکنش ایالات متحده و دیگران، و بیشتر به آنچه ایالات متحده و دیگران از این روز به بعد انجام میدهند، وابسته است.
ایالات متحده و چین به وضوح منافع متفاوتی در خاورمیانه دارند، اما از این گزاره نمی توان به سادگی نتیجه گرفت که پکن می خواهد جانشین واشنگتن در منطقه شود؛ شواهد موجود چنین نتیجه ای را تایید نمی کند.
تصورات آمریکایی ها از نقش چین در خاورمیانه تا حد زیادی از طریق مشابهت سازی با تجربه خود واشنگتن -که با اتحادهای نظامی و مداخلات مسلحانه تعریف شده- شکل گرفته تا رفتار واقعی چین. در واقع، حضور فزاینده پکن بیشتر مرتبط با نگرانی های اقتصادی و سیاست داخلی است تا تمایل به هژمونی.