نتانیاهو در نهایت مجبور است با توافق تهران- واشنگتن کنار بیاید
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایسنا، جدیدترین تحولات میدانی نشان میدهد در حالی که آتشبس شکنندهای در جنوب لبنان برقرار است، حزبالله با حفظ بخش عمدهای از توان پهپادی خود، همچنان تهدیدی جدی برای شمال اسرائیل محسوب میشود. به گفته منابع نظامی رژیم صهیونیستی، حزبالله بهرغم حملات هوایی گسترده در ۲۰۲۴ و کشف ادعایی مجموعه نظامی عظیم، از جمله خط مونتاژ پهپاد در شهرک مجدل زون، توانسته از چندین نقطه به پرتاب موشک و پهپاد به سمت اراضی اشغالی ادامه دهد.
این وضعیت با توجه به گنجانده شدن آتشبس در لبنان در یادداشت تفاهم پایان جنگ ایران و آمریکا موجب هراس رژیم صهیونیستی از این شده است که این توافق عملا به تهران اجازه دهد قواعد بازی را در لبنان نیز دیکته کند. اکنون سوال این است آیا رژیم صهیونیستی در نهایی شدن توافق پایان جنگ میان ایران و آمریکا کارشکنی خواهد کرد؟
نشریه اکونومیست در یادداشتی با این مقدمه مطرح کرد: آتشبس تحمیلشده به اسرائیل توسط آمریکا به این معناست که حزبالله بخش عظیمی از زرادخانه خود را حفظ خواهد کرد-زرادخانهای که ارتش لبنان تا کنون قادر به برچیدن آن نبوده است. اگر حزبالله دوباره از این پهپادها استفاده کند، اسرائیل پاسخ خواهد داد و این بار دیگر آن را به جنگی دیگر در لبنان میکشاند.
به نوشته این نشریه، نگرانی رژیم صهیونیستی فراتر از این است؛ این رژیم نگران است که این موضوع دست آن را در پاسخ دادن به حملات احتمالی ببندد و برای حزبالله و دیگر گروههای مقاومت منطقه که ادعا میشود تحت حمایت ایران هستند، مصونیت ایجاد کند.
در این یادداشت مطرح شده است که با توجه به انتقادهای فراوان داخلی از مفاد این تفاهمنامه در اراضی اشغالی، رژیم صهیونیستی اکنون با یک دوراهی آشکار روبروست؛ پیگیری آنچه بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این رژیم «منافع حیاتی اسرائیل» عنوان میکند که ممکن است او را در مسیر تقابل با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا قرار دهد. همچنین از منظر شخصی نیز این یک ضربه سهمگین برای نتانیاهو محسوب میشود که در اکتبر سال میلادی جاری انتخابات دشواری در پیش دارد.
در همین راستا، اکونومیست در یادداشت دیگری با اشاره به این که نتانیاهو خواهان پایان جنگ غیرقانونی علیه ایران نبود و از مفاد توافق فعلی نیز رضایت ندارد، مطرح کرده است که نخستوزیر رژیم صهیونیستی انگیزههایی قوی برای کارشکنی در این توافق خواهد داشت.
این نشریه با مطرح کردن این پرسش که آیا «اسرائیل باید توافقی را که نمیپسندد، بپذیرد؟»، نوشته حداقل سه دلیل وجود دارد که چرا ممکن است این کار را انجام دهد.
در تشریح این سه دلیل مطرح شد: نخست، اسرائیل نمیتواند هزینه یک گسست کامل با واشنگتن را بپردازد. اسرائیلیها از انتقادات ترامپ درباره تاکتیکهایشان در لبنان و تذکر جیدی ونس، معاون رئیسجمهور به سیاستمداران اسرائیلی که مخالف توافق هستند، مبنی بر اینکه «به تنها متحد قدرتمندی که در سراسر جهان برایشان باقی مانده، حمله میکنند» دچار آشفتگی شدهاند. اسرائیل نمیتواند بدون هیچ دوستی دوام بیاورد. به ویژه در سال انتخابات، نافرمانی از ترامپ هزینهای برای سیاست داخلی آن به همراه خواهد داشت که جز معدودی از رهبران اسرائیل در جناح افراطی راست، حاضر به پرداخت آن نخواهند بود.
در این یادداشت با اشاره به این که اختلاف و بیاعتمادی میان ایران و آمریکا همچنان شدید و تصمیمگیریهای ترامپ همچنان عجولانه و بیفکرانه است، از این رو تعجبی نخواهد داشت اگر دو دولت امضاکننده خودشان توافق را بر هم بزنند، مطرح شده است: دلیل دوم این است که همین امر ممکن است به این ارزیابی مقامات اسرائیل بینجامد که این یادداشت تفاهم حتی بدون تلاشی برای کارشکنی در آن نیز فرو میپاشد.
اکونومیست در توضیح دلیل سوم نوشته است: با توجه به این که جنگ علیه ایران نتوانست به اهداف راهبردی آن دست یابد، رهبران اسرائیل احتمالا با اکراه، رویای تغییر نظام در ایران را کنار گذاشته و به جنگ در سایه بازمیگردند- جنگی که در آن به جای ترورهای آشکار و حملات نظامی مستقیم در داخل ایران، بر عملیات خرابکارانه مخفی در تاسیسات هستهای و مقابله با انتقال موشک و پهپاد به گروههای منطقهای متمرکز خواهند شد، هرچند احتمالا همچنان به هدف قرار دادن فرماندهان شبهنظامی همسو با ایران ادامه میدهند. این تغییر رویکرد ممکن است در هماهنگی با واشنگتن و با تعریف خطوط قرمز جدید انجام شود، بهگونهای که اگر تفاهمنامه منافع اقتصادی و امنیتی برای هر دو طرف، از جمله رفع تحریمها برای ایران و جلوگیری از بحران اقتصادی جهانی برای آمریکا به همراه داشته باشد، حتی این حملات محدود نیز نادیده گرفته شوند.
در بخش پایانی این مطلب مطرح شد: همه اینها نشان میدهد که نتانیاهو با وجود جو مخالف در داخل اسرائیل و آگاهی از افزایش خصومتها نسبت به تل آویو در هر دو جناح سیاسی آمریکا، چارهای جز تطبیق با واقعیت توافق نهایی-در صورت تحقق-نخواهد داشت.
