به‌گزارش اقتصادنیوز، «شی جین‌پینگ»، رییس‌جمهور چین در خلال سفر خود به نیویورک و حضور در اجلاس سالانه سازمان ملل، از همکاری کشورش در برنامه ریشه‌کنی فقر تا سال 2030 خبر داد اما به‌نظر می‌رسد این خود چین باشد که بیش از کشورهای فقیر، از حضور در این برنامه منفعت کسب کند.
به‌گزارش کریستین‌ساینس‌مانیتور، «شی جین‌پینگ»، رییس‌جمهور چین، با اعلام اینکه کشورش دو میلیارد دلار به برنامه جهانی توسعه و ریشه‌کن سازی فقر کمک می‌کند، یک اسب دیگر به کالسکه چین در رهبری جهانی اضافه کرد.
«شی» که در اجلاس توسعه پایدار سازمان ملل سخنرانی می‌کرد، گفت: چین قصد دارد طی 15 سال آینده،علاوه بر بخشودن بدهی‌های برخی کشورها، برای حمایت از سازمان ملل در تحقق برخی اهداف توسعه‌ای، میزان کمک اولیه خود را از دو میلیارد دلار به 12 میلیارد دلار افزایش دهد. در فهرست 17 موردی سازمان ملل، مهم‌ترین هدف، ریشه‌کن سازی فقر جدی تا سال 2030 میلادی است.
شی جین‌پینگ با اعلام این هدیه، به موفقیت‌های کشورش نیز اشاره کرده و گفت: رشد قابل توجه اقتصاد چین، سبب افزایش درآمد سرانه شهروندان چینی شده به‌طوری‌که درآمد سرانه مردم چین از سال 2000 تا 2010 میلادی، پنج برابر شده است. این پیشرفت موجب شده تا در دهه 90 و اوایل 2000 میلادی، به‌میزان 75 درصد از حجم فقر در جهان کاسته شود.
«داگلاس اچ.پال» نایب‌رییس بنیاد بین‌المللی صلح کارنگی می‌گوید: بخشیدن این مبلغ از سوی رییس‌جمهور چین نشان دهنده پذیرش مسئولیت جهانی ازسوی چین است.
طی چندسال گذشته، بیشترین حضور محسوس چین در عرصه بین‌الملل، بیشتر به تاثیرات نظامی محدود می‌شده و این کشور تلاش داشته تا آب‌ها و جزایر مورد تخاصم در دریای چین جنوبی را تحت کنترل خود درآورد. یکی از همین تلاش‌ها را می‌توان در اجرای مانور نظامی که پکن در اوایل ماه جاری با حضور 12 هزار نظامی برگزار کرد، به عینه مشاهده نمود.
اما در پشت پرده، چین به سرعت همکاری‌های توسعه‌ای خود را با برخی کشورهای کم‌تر توسعه یافته یا کشورهایی که مشکلات بسیاری دارند، شروع کرد، به طوری‌که امروز 30 درصد از کل سرمایه‌گذاری‌های خارجی در سوریه، 82 درصد از سرمایه گذاری‌های خارجی در زیمبابوه و حتی 20 درصد از بدهی‌های یونان به واحد ارزی یوآن است.
نتایج تحقیقات روزنامه نیویورک‌تایمز نشان می‌دهد که چین قدم به جاهایی می‌گذارد که غرب بنابه دلایل سیاسی و اقتصادی از آن اجتناب می‌کند که این اقدام چینی‌ها قراردادهای توسعه‌ای سودمندی با کشورهایی که تمایلی به دریافت کمک از نهادهای متداولی نظیر صندوق بین‌المللی پول یا بانک جهانی ندارند، عاید آنها می‌کند.
به عنوان مثال، چین در اکوادور سرمایه‌گذاری‌ای 11 میلیارد دلاری را انجام داده که این سرمایه شامل تامین اعتبار در اجرای پروژه‌های برق، سدسازی و معادن می‌شود. در عوض، این کشور آمریکای جنوبی می‌بایست کنترل برخی منابع طبیعی خود نظیر 90 درصد از صادرات نفت را در اختیار چینی‌ها قرار دهد و علاوه بر پرداخت سود این وام‌ها باید همچنین با شرکت‌های عمرانی چینی قرارداد منعقد کند.
گرچه برای برخی، افزایش فعالیت‌های توسعه‌ای ازسوی چین یک نشانه خوشایند از همکاری‌های بین‌المللی است. شی جین‌پینگ روز شنبه، در سخنان خود به این نکته اشاره کرد که چین آماده است تا عدالت را بر سود و منفعت خود اولویت بخشد و قصد دارد همکاری‌های جهانی «جنوب-جنوب» را ترویج دهد. بااین‌حال، گروه دیگر از این نگرانند که جنبه خطرناک صنعتی شدن سریع چین می‌تواند منجر به نفوذ این کشور و همچنین ورود اشتباهات صنعتی چین نظیر صنایع آلاینده آن کشور در کشورهایی شود که از چین کمک دریافت می‌کنند.
