به گزارش «اقتصادنیوز»، زینب گل‌محمدیان پژوهشگر دانشگاه سانتاکروز با اشاره به سیاست دولت ایران برای حذف بیش از 100میلیارد دلار یارانه انرژی، حمل و نقل عمومی و محصولات غذایی هدف تحقیقی خود را بررسی تغییرات رفتار مصرف خانوارهای ایرانی پس از شوک حاصله و ارزیابی خالص اثر سیاستهای جدید بر بهبود وضع رفاهی آنها اعلام کرد.
وی افزود: این مقاله در پی آن است تا به بررسی تغییرات رفتار مصرف خانوارهای ایرانی پس از شوک حاصله و ارزیابی خالص اثر سیاستهای جدید بر بهبود وضع رفاهی آنها بپردازد.
این مقاله که با عنوان اقتصاد خانوارهای ایرانی، پیش و پس از حذف یارانه‌های انرژی در همایش اقتصاد ایران ارائه شده است به بررسی مصرف اقلام غذایی ضروری و خرید اجناس در بین مردم می پردازد و سپس ادعا می کند که از طریق اندازه‌گیری مصرف بادوام و خرید اجناس، دریافتیم که پس از شوک حاصله، گروههای کم درآمد از بیشترین کاهش در میزان رفاه برخوردار شدند.
لازم به یادآوری است که این تحقیق بر رفاه مصرف کنندگان، مدل سازی قیمت و رابطه درآمد با تقاضا، تخمین کشش و پیش بینی رفتار مصرف متمرکز شده است. همچنین مطالعاتی که در این تحقیق صورت گرفته، دربرگیرنده تحلیل کمی و کیفی مصرف انرژی و سیاستهای یارانه ای است.
آن طور که در این مقاله بیان شده است، هدف تحقیقاتی از این مقاله، ارزیابی رفتار مصرف خانوارهای ایرانی پس از حذف یارانه ها در مقایسه با وضعیت این خانوارها پیش از شوک وارده است.
نویسنده مدعی شده است که در این مقاله به دنبال ارزیابی و مقایسه اثرات سیاستهای جدید بر روی رفاه زندگی گروههای مختلف درآمدی بوده است.
پرسشنامه این تحقیق شامل 30 پرسش است و اطلاعات خانوارها با توجه به ویژگیهای جغرافیایی، درآمد، وسایل حمل و نقل، مصرف اقلام غذایی ضروری جمع آوری شده است.
محمدیان در این مقاله نتیجه گرفته که احتمال کاهش مصرف گوشت قرمز، گوشت سفید و میوه درمیان گروههای کم درآمد نسبت به گروههای پردرآمد، بالاتر است. گروههای پردرآمد با احتمال بیشتری در افزایش مصرف این اقلام مواجه می شوند. در مورد سایر اقلام غذایی، احتمال تغییر در مصرف وابسته به گروه درآمدی نیست.
همچنین، نتایج مدل، فرضیه سه این مقاله درباره اقتصاد خانواده‌های پردرآمد پس از شوک را تائید کرد. مدل نشان می دهد که گروههای پردرآمد با احتمال بیشتری با افزایش مصرف گوشت قرمز، گوشت سفید و میوه مواجه می شوند. جدول فراوانی نشان می‌دهد که درصد خانوارهایی که مصرف اقلام ضروری خود را کاهش دادند، در میان گروههای پردرآمد در مقایسه با گروههای کم درآمد،کمتر است. همچنین، بیش از 42 درصد خانواده‌های پردرآمد، سطوح مصرف خود را حفظ یا افزایش داده اند.
