تورم با سرمایه اجتماعی چه می‌کند؟
به گزارش «اقتصادنیوز»، این کار‌شناس، اثر تورم بر سرمایه اجتماعی را در اقتصاد ایران در دوره ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۵ بررسی کرده است. برای این منظور، در گام اول رابطه نرخ تورم و سرمایه اجتماعی با استفاده از الگوریتم تطبیق لاونبرگ – مارکوردت بررسی شده و سپس در گام دوم، اثر تورم بر سرمایه اجتماعی با حضور متغیرهای سیاستی (سیاست‌های پولی و مالی) با استفاده از روش خود رگرسیون برداری برآورد شده است. در نهایت نتایج حاصل از این تحقیق حاکی از تأثیر منفی و معنی‌دار تورم بر سرمایه اجتماعی طی دوره مورد بررسی است.
وی در این مقاله عنوان کرده است که در بسیاری از متون اقتصادی و پژوهش‌های تجربی انجام شده، درباره اثر تورم به عنوان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های کلان اقتصاد، بر عملکرد بخش‌های مختلف اقتصادی پرداخته شده است. مقاله حاضر زاویه دید خود را به تبعات اجتماعی افزایش نرخ تورم در اقتصاد ایران معطوف کرده و به بررسی ا‌تر نرخ تورم بر کاهش سرمایه اجتماعی در اقتصاد ایران پرداخته است.
در مقاله این کار‌شناس عنوان شده است: افزایش نرخ تورم با تاثیر مستقیمی که بر نابرابری‌ها و شکاف‌های طبقاتی می‌گذارد، منجر به عدم دسترسی قشر ضعیف‌تر جامعه به بسیاری از فرصت‌ها و حقوق اجتماعی شده که رشد ناهنجاری‌های اجتماعی و کاهش سرمایه‌گذاری‌های فردی در سرمایه اجتماعی را به دنبال دارد. علاوه بر این، افزایش نرخ تورم باعث گسترش بی‌اعتمادی نسبت به دولت و سیاست‌های دولتی و بروز بدبینی در سطح جامعه می‌گردد و ذخایر اجتماعی را تحلیل می‌برد.
هدف از این تحقیق، برآورد اثر نرخ تورم بر سرمایه اجتماعی در اقتصاد ایران بوده است. برای این منظور، ابتدا، برای رابطه تورم و سرمایه اجتماعی و همچنین میانگین اثر نرخ تورم بر سرمایه اجتماعی با استفاده از الگورتیم تطبیق لاونبرگ – مارکوردت در شش حالت (خطی، درجه ۱، درجه ۲، درجه ۳، درجه ۴، گوسین و توان طبیعی) برآورد شده است. نتایج در تمام برآورد‌ها (به غیر از مدل درجه ۴ام) رابطه معکوس میان نرخ تورم و سرمایه اجتماعی را نشان داده است. همچنین، بر مبنای نتایج حاصل از تخمین - در هر شش رابطه برآورد شده - به طور متوسط با افزایش (کاهش) نرخ تورم میزان سرمایه اجتماعی کاهش (افزایش) می‌یابد.
سپس، در مرحله بعد، اثر نرخ تورم بر سرمایه اجتماعی در حضور متغیرهای سیاستی (سیاست‌های پولی و مالی)، با استفاده از روش خودرگرسیون برداری برآورد شده است. بر اساس نتایج این بررسی، نرخ تورم در وقفه اول اثر مثبت (0.066) و در وقفه‌های دوم وسوم و چهارم اثر منفی (به ترتیب برابر با 0.13 -، 0.05- و 0.08-) بر روی سرمایه اجتماعی داشته است. که نشان می‌دهد اثر معکوس نرخ تورم بر روی سرمایه اجتماعی با وقفه ظاهر می‌شود.
بدین ترتیب، بر مبنای یافته‌های این تحقیق، افزایش نرخ تورم منجر به کاهش سرمایه اجتماعی طی دوره ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۵ در اقتصاد ایران شده است. بنابراین با توجه به اهمیت ارتقای سرمایه اجتماعی به عنوان شرط لازم جهت دست‌یابی به توسعه اقتصادی، و با توجه به افزایش قابل توجه نرخ تورم در سال‌های اولیه دهه ۹۰، و همچنین با توجه به آنکه بازسازی سرمایه اجتماعی پس از تخریب آن بسیار مشکل خواهد بود، تلاش و برنامه‌ریزی جهت کاهش نرخ تورم در اقتصاد ایران از اهمیت به‌سزایی برخوردار است.
