ندا کمرئی: داستان شورای گفت‌وگو و حضور نیافتن نمایندگان دولتی و اعتراض‌های بخش خصوصی داستان تازه‌ای نیست که به امروز و دیروز ختم شود. از همان زمان که قانون برگزاری جلسات شورای گفت‌و گو بین دولت و بخش خصوصی تصویب شد محمود احمدی‌نژاد، رئیس دولت وقت از حضور وزاری عضو در این شورا جلوگیری کرد. در آن زمان هرچند انتقاد‌های زیادی از سوی بخش خصوصی به برگزار نشدن این جلسات و غیبت وزرای عضو انجام شد ولی راه به جایی نبرد و دولت دهم با بی‌اعتنایی به این شورا به رویه خود ادامه داد.
به گزارش اقتصادنیوز، نماینده‌های بخش خصوصی در زمان دولت دهم از آنجایی که متوجه شدند اعتراض‌هایشان راه به جایی نمی برد و نمی‌توانند دولتی‌ها را به شورای گفت‌وگو بیاورند سکوت کردند و منتظر ماندند تا دولت بعدی بر روی کار آید.
دولت یازدهم آمد و اولین جلسه شورای گفت‌وگو به صورت یک نشست خاص و متفاوت برگزار شد. محمد نهاوندیان، رئیس سابق اتاق ایران که از منتقدان غیبت نماینده‌های دولت دهم در جلسات بین دولت و بخش خصوصی بود، در چند جلسه اولی شورای گفت‌وگو و دولت یازدهم حضور داشت اما به تدریج او هم به لیست اسامی غایبان این جلسات اضافه شد.
تاکنون که چند ماه بیشتر به دو ساله شدن دولت یازدهم باقی نمانده است، شواهد گویای رو به فراموش شدن جلساتی است که زمانی نام شورای گفت‌وگو بین دولت و بخش خصوصی را یدک می‌کشید. فارغ از این که تا کنون کاربرد این جلسات و خروجی آن چه بوده و حتی فارغ از این که آیا حضور دو هفته یک بار وزرای اقتصادی به جلسات شورای گفت‌وگو امکان‌پذیر است یا خیر، سوال این است که چرا بخش خصوصی که در دولت دهم برگزار نشدن این جلسات را مدام نقد می‌کرد در دولت یازدهم کمتر انتقادی را مطرح می‌کند.
این در حالی است که جلسات در دولت یازدهم اگر هم برگزار شود معمولا با حضور یک یا نهایتا دو وزیر عضو برگزار می‌شود و البته عمدتا هم مدام به تعویق می‌افتد.
در این حال غلامحسین شافعی که روزهای پایانی ریاستش بر کرسی اتاق ایران را می‌گذراند در مقابل برگزار نشدن این جلسات سکوت کرده و تاکنون واکنشی نشان نداده است.
