افزایش ناگهانی قیمت سنگ‌آهن
قیمت پایه سنگ‌آهن با عیار 62 درصد شامل کرایه و بیمه در بندر تیانجین بر اساس شاخص ایندکس با 1.8 دلار در هر تن یا 2.8 درصد افزایش روز دوشنبه گذشته به 65.1 دلار در هر تن رسید.
این چهارمین روز افزایش متوالی بود که قیمت سنگ‌آهن به بالاترین سطح خود در طی سه هفته گذشته رسید و قیمت این محصول پس از کاهش به پایین ترین سطح خود ( 61.1 دلار در هرتن) در 5.5 سال گذشته در دهم فوریه بیش از 6 درصد افزایش پیدا کرد.
در بررسی‌های انجام شده توسط متال بولتن قیمت سنگ‌آهن در بندر کینگدائو با 2.09 دلار در هر تن با بیش از 3 درصد افزایش به 65.28 دلار در هر تن هم رسیده است.
مدیرعامل ریوتینتو اخیرا اعلام کرده است که امسال 165 میلیون تن از تولید سنگ‌آهن در جهان کاسته خواهد شد. او می گوید ما تخمین می زنیم که امسال 80 میلیون تن سنگ‌آهن تولیدی از بازار خارج شده و علاوه بر آن 85 میلیون تن دیگر نیز با ریسک مواجه خواهد شد. ما نمی‌گوییم که یقینا این 85 میلیون تن از بازار خارج خواهد شد اما باید اضافه کنیم این میزان تولید مربوط به تولیدکنندگانی است که هزینه های تولید آنان بالاست و یقینا آنان باید در حد قابل توجهی از میزان هزینه‌های خود بکاهند. سال گذشته حدودا 125 میلیون تن از میزان تولید سنگ در جهان کاسته شد که تقریبا 70 درصد آن مربوط به شرکت‌های معدنی پرهزینه چین بوده که فعالیت‌های خود را متوقف کرده اند. امسال سال متفاوتی خواهد بود چون معادن دیگری نیز به همین دلیل در خارج از چین به دلیل هزینه‌های بالای تولید از بازار خارج خواهند شد.
به عنوان مثال شرکت سنگ‌آهن LKAB آخرین قربانی کاهش قیمت‌های سنگ‌آهن در جهان است که روز جمعه گذشته اعلام کرد 400 نفر از نیروهای انسانی خود را اخراج خواهد کرد چون در سه ماهه چهارم سال گذشته سودآوری آن بشدت کاهش پیدا کرد.
"اندی شی" تحلیلگر چینی در شانگهای هفته گذشته پیش‌بینی کرده بود که احتمالا قیمت سنگ‌آهن به 30 تا 40 دلار در هر تن تنزل پیدا کند که فقط در این شرایط است که تولیدکنندگان سنگ‌آهن چین از بازار خارج خواهند شد.
تولیدکنندگان چینی بین 350 تا 400 میلیون تن سنگ‌آهن با عیار 62 درصد تولید می کنند، حدود یک سوم معادن کوچک با مشکل عیار پایین ( متوسط 20 درصد) و هزینه تولید بیش از 100 دلار در هر تن دست و پنجه نرم می کنند.
دلیل ادامه حیات این دسته از معادن سنگ‌آهن کوچک این است که آنان به شرکت های فولادسازی تعلق دارند و یا اینکه در نزدیکی فولادسازی ها قرار دارند و فقط در شرایطی بسته خواهند شد که چاره دیگری وجود نداشته باشد.
علاوه بر این چین و ایالت‌های آن تمایلی به بیکاری کارگران و کاهش درآمدهای خود ندارند و غالبا تا مدتی با ضرر و زیان فعالیت می‌کنند و این احتمال وجود دارد که شاید ادغام بتواند از بار هزینه‌های این معادن تا حدی بکاهد.
منبع:متال بولتن
