علاوه بر کاهش تقاضای این کشور برای زغالسنگ، مقررات و کنترل آلودگی هوا توسط پکن نیز مزید بر علت افت مصرف زغالسنگ در چین شده است.
کمیسیون ملی توسعه در گزارش سالانه خود در ماه مارس آورده است که برای کاهش مصرف زغالسنگ و کنترل تعداد پروژه های انرژیبر در مناطق آلوده سیاست هایی را اعمال خواهد کرد.
بر اساس این گزارش با وجود سقوط قیمت زغالسنگ، دیگر تقاضای بالای گذشته برای آن وجود نخواهد داشت و نیروگاه ها بیشتر از نیاز زغالسنگ نخواهند خرید.
طبق اعلام ایمیدرو پیش بینی می شود که امسال چین کمتر از 200 میلیون تن زغالسنگ وارد کند و این امر در شرایطی محقق خواهد شد که قیمت زغالسنگ داخلی همچنان ارزانتر باشد و تقاضا نیز همچنان پایین باقی بماند.
از سوی دیگر طبق اعلام ایمیدرو قیمتهای داخلی در بندر کینگ هوانگدو امسال پس از کاهش 16 درصدی در طول سال 2014 حدود 13.3 درصد کاهش نشان میدهد.
در استرالیا که یکی از صادرکنندگان عمده زغالسنگ در جهان است، قیمت زغالسنگ حدود 60 دلار در هر تن است در صورتی که چهار سال پیش 120 دلار در هر تن بود که نشان می دهد چگونه تغییرات در تقاضای چین روی اقتصاد تولیدکنندگان معدنی موثر است.
ذخیره قطعی زغالسنگ ایران ۵۵۰ میلیون تن و همچنین ذخیره احتمالی آن 1200 میلیون تن است. همچنین با توجه به ذخیره قطعی و احتمالی این ماده معدنی، در مجموع ایران از ذخیره یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تن زغالسنگ ککشو و حرارتی برخوردار است اما تنها 0.1 درصد از ذخایر زغالسنگ دنیا را در اختیار دارد.
همچنین طبق اعلام آژانس بینالمللی انرژی دنیا میزان ذخیره قطعی و احتمالی زغالسنگ کک شو و حرارتی دنیا را هزار میلیارد تن است که ۲۷۰ میلیارد تن آن (۲۷ درصد) در آمریکاست و روسیه و اوکراین ۱۷۰ میلیارد تن (۱۷ درصد) از ذخایر زغالسنگ دنیا را در اختیار دارند.
منبع: ایسنا