به گزارش اقتصادنیوز، روزهای اخیر به لحاظ رونمایی از قراردادهای جدید نفتی برای صنعت نفت اهمیت دوچندان دارد. بسیاری چشم به این دارند که این قراردادها چه حجم سرمایهگذاری را میتواند به سمت خود بکشاند. برهمین اساس یکی از نکاتی که مطرح میشود، احتمال چرخش از شرکتهای داخلی به سمت سرمایهگذاران خارجی است.
شرکتهای بخش خصوصی داخلی، در دولتهای گذشته با وعدههایی روبرو بودند که بخشی از آن، با موانع دولتی به بنبست خورد و در نهایت به سرانجام مشخصی نرسید. یکی از این موارد وعده صادرات 20 درصدی نفت توسط این بخش بود که از سوی دولت مطرح شد اما سرانجام با درخواست برای ضمانتنامهها و مسائلی که به طور طبیعی بخشی از آن از توان بخش خصوصی خارج بود، روبرو شد.
برهمین اساس هم در روزهای گذشته این نگرانی دوباره بالا گرفته است. بخش داخلی از دولت انتظار دارد که در فعالیتهای نفتی حضور داشته باشد و از طرفی دولت تمایل به ورود سرمایهگذاران خارجی دارد. با این حال، صحبتهای شب گذشته وزیر نفت بسیاری از این مسائل را روشن کرده است. آنگونه که زنگنه در این رابطه بیان کرده است، دولت در نظر دارد 60 درصد کارهای حوزه نفت را به عهده بخش خصوصی بگذارد. هرچند که صحبتهای زنگنه دو پهلوست، چرا که او ابتدا از ورود سرمایهگذاران خارجی صحبت کرده و بعد پای بخش خصوصی داخلی را به میان آورده است.
بیژن زنگنه در این رابطه بیان کرده است :«شرکتها و سازندگان ایرانی میدانند که اگر سرمایهگذاری در این صنعت رخ دهد بیش از ٦٠ درصد کار به آنها واگذار خواهد شد. ظرفیتهای کنونی شرکتهای ایرانی به کلی با شرایط پیش از تحریم فرق دارد. شرکتهای خارجی هم برای استفاده از توان شرکتهای ایرانی تمایل زیادی دارند زیرا قیمت تمام شده برای آنها مهم است. از الزامات موجود در قراردادهای جدید نفتی در مورد استفاده حداکثری از شرکتهای داخلی باید استفاده کنیم تا بتوانیم به شرکتهای نفتی ایرانی برسیم، زیرا هم اکنون ما این نوع شرکتها را نداریم.»
مساله بیان شده از سوی وزیر نفت همان چیزی است که پیش از این به عنوان الزام ورود خارجیها به پروژهها اعلام میشد. اینکه خارجیها از توان داخلیها استفاده کنند مسالهای است که وزارت نفت در نظر دارد از طریق آن هم داخلیها را حمایت کند و هم از سرمایهگذاری خارجیها استفاده کند. با این حال، وزیر نفت با بیان این مساله در تلاش است تا نگرانی بخش دولتی از حضور سرمایهگذاران خارجی را قدری بهبود بخشد. مسالهای که شاید بتوان از طریق آن، رقابت سالمی را میان داخلیها و خارجیها ایجاد کرد تا پساتحریم نفت ایران با پویایی همراه باشد.