اتاق بازرگانی نتوانسته بخش خصوصی را وکالت کند

حمید حسینی در گفت‌و‌گو با «اقتصادنیوز» با بیان اینکه با توجه به نزدیک شدن به انتخابات اتاق بازرگانی، بحث افرادی که نامزد خواهند شد یا به اصطلاح خوب است که کاندید شوند، مطرح است، گفت: اینکه چه کسانی به درد اتاق بازرگانی می‌خورند و ما باید دنبال چه نیروهایی باشیم که اتاق بازرگانی از وضعیتی که دارد، ارتقا پیدا کند و هدفش که به اصطلاح ارتقای جایگاه بخش خصوصی و توانمندسازی بخش خصوصی است، برسد از مواردی است که در برسی نقاط قوت و ضعف اتاق‌های بازرگانی مطرح است.

وی ادامه داد: من معتقدم که باید نگاه کنیم به سازمان، شاکله اتاق و انتظاراتی که اتاق از جامعه دارد و متناسب با آن بیاییم و به اصطلاح آدم‌ها را تشویق و ترغیب کنیم که بیایند و در عرصه انتخابات اتاق حضور پیدا کنند.

حسینی افزود: اتاق بازرگانی دو سری کار انجام می‌دهد، یکسری کارهای سازمانی به اتاق محول شده است، به طور مثال اتاق خدماتی به اعضای خودش ارائه می‌کند که این موضوع ارتباطی با هیات نمایندگان ندارد. اینکه هیات نمایندگان قوی باشند یا ضعیف در انجام این امورات فرقی نمی‌کند. اتاق سازمانی دارد و خدماتی را به اعضای خودش ارائه می‌دهد که در این راستا بالاخره مدیر استخدام می‌کند و آن مدیر می‌تواند اتاق را اداره کند و کارهای مشاوره‌ای انجام دهد.

خزانه‌دار اتاق بازرگانی تهران با تاکید بر اینکه ولی این موارد قاعدتاً ربطی به اعضای هیات نمایندگان اتاق ندارد، بیان کرد: چیزی که به اصطلاح بیشتر بر دوش اعضای هیات نمایندگان و هیات رئیسه اتاق است، این است که بخش خصوصی را نمایندگی کنند. با توجه به نقش و کارکردی که برای اتاق تعریف شده باید گفت که اتاق‌های بازرگانی، سال‌ها توسعه پیدا کرده‌اند و حضورشان در عرصه اقتصاد افزایش پیدا کرده و به اصطلاح در بحث تشکل‌ها توانسته‌اند بالاخره توسعه یابند ولی اینکه در توانمندسازی اعضایش چقدر توانسته موثر باشند، ابهام جدی‌ای است.

وی ادامه داد: به این معنی که ما چقدر توانسته‌ایم با اعضایمان ارتباط برقرار کرده و چقدر توانسته‌ایم که اعضایمان را توانمند کنیم. چقدر توانسته‌ایم برای اعضایمان بازارسازی کنیم. تلاش کرده‌ایم، ولی خیلی هم بلد نیستیم. ما بیشتر گرایش‌ و شیوه‌مان این بوده که نقد و انتقاد کنیم و مسائل اعضایمان را بگوییم. بیشتر صدای اعضا بوده‌ایم تا به اصطلاح برنامه‌ریز برای اعضا یا به اصطلاح شبکه‌سازی برای اعضا و برقراری روابط بین‌الملل برای اعضایمان.

حسینی با تاکید بر اینکه در این کار‌ها قطعاً اتاق‌ها ضعف داشته‌اند، گفت: حتماً اتاق‌ها در زمینه تحریم‌ها می‌توانستند خیلی بیشتر از این موثر باشند. مخصوصاً اتاق‌های مشترک خیلی می‌توانستند در بهبود شرایط نقش داشته باشند. قطعاً اتاق‌ها خیلی از این کار‌ها را به خوبی انجام نداده‌اند. یعنی نتوانسته‌اند به خوبی بخش خصوصی را وکالت کنند. یا حداقل به خوبی اطلاع رسانی به اعضا نشده است. یعنی اعضا حس می‌کنند که مجبورند عضو اتاق بازرگانی باشند.

خزانه‌دار اتاق بازرگانی تهران با بیان اینکه اگر امروز کارت بازرگانی را برداریم، من حتم دارم که بیش از ۷۰ درصد اعضای اتاق‌ها ریزش خواهند داشت، تصریح کرد: پس نشان می‌دهد که ما از این فرصتی که داشتیم، می‌توانستیم به خوبی به اعضا سرویس دهیم و از آنها حمایت کنیم و به آن‌ها خدمات دهیم. با وجود اینکه امکانات و منابع مالی داشته‌ایم بسترمان آماده بوده است. رسانه‌ها با اتاق خوب کار کرده‌اند ولی اعضا معلوم نیست که چقدر از این خدمات راضی باشند یا به اصطلاح ما چقدر توانسته‌ایم که به آنها اطلاع رسانی کنیم.

وی افزود: بنابراین اتاق‌ها نسل دوم نیستند. اتاق‌ها نسل اول هستند همچنان. اتاق‌های یک دست نیستند. در اتاق‌ها و بین نیروها به اصطلاح هنوز روحیه محافظه کاری وجود دارد. بسیاری از اعضای هیات نمایندگان دنبال پوزیشن و موقعیت اتاق هستند و وقتی را برای اتاق نمی‌گذارند. در ماه حتی بعضی از فراد حاضر نیستند در جلسات رسمی و ماهانه شرکت کنند و لیست حضور این افراد در اتاق بسیار کمرنگ است. نه‌تنها در اتاق تهران، بلکه در سایر اتاق‌ها هم این مشکل وجود دارد. مثلا ۳۰، ۴۰ درصد اعضای هیات نمایندگان در اتاق وقت می‌گذارند.

حسینی با بیان اینکه در صورتی که اگر کسی می‌آید و به نمایندگی از بخش خصوصی صندلی کسی را اشغال می‌کند، حتماً هم مسئولیت شرعی دارد و هم مسئولیت اجتماعی، خاطرنشان کرد: درست است که به شخصی رای داده‌اند ولی مردم نماینده‌هایشان را انتخاب کرده‌اند که به اتاق بیایند و برای آن وقت بگذارند. کسانی که تلاش می‌کنند و یک سال برای انتخابات زحمت می‌کشند و حضور پیدا می‌کنند و بعد عملاً در اتاق حضور پیدا نمی‌کنند، این‌ها خودشان از عواملی هستند که باعث رکود اتاق و نارضایتی اعضای اتاق می‌شوند.