
علینقی خاموشی در اظهارنظری که به نظر میرسد پاسخی به ادعاهای اسدلله عسگر اولادی باشد گفته است: «متاسفانه حرفهایی از رفقای سابقم شنیدهام که عجیب است. این حرفها من را ناراحت کرد ولی جواب کسی را نمیدهم و حرفی هم نمیزنم. هرچقدر هم سوال بپرسند که نظرت چیست بازهم حرفی نمیزنم. فقط میگویم خیر، اینطور که آقایان حوادث تاریخی را روایت کردهاند، نبوده است. همین.»
رئیس پیشین اتاق ایران به سایت خبری «صدای اقتصاد» گفته است: من از برخی رفقای سابق گلایه دارم که متاسفانه انصاف را رعایت نکردند. من هیچ پاسخی به این حرفها که میزنند نمیدهم ولی یک کلام میگویم خیلی از این حرفها که زدهاند، خلاف محض است.
اسدالله عسگر اولادی پیش از این در گفتوگو با هفته نامه تجارت فردا به گلایه از دوستان سابقش پرداخته و گفته بود:« هیچوقت با هم ادامه ندادیم. رفیق هستیم اما همراه نیستیم. هیچوقت نتوانستم دلم را با آنها صاف کنم. نه میرمحمدصادقی و نه خاموشی. اینها نزدیکان ما هستند. ما الان هم با هم نزدیک هستیم. با هم رفیقیم اما چون به من بدی کردند، دیگر هیچوقت شریک آنها نمیشوم. »
علینقی خاموشی در ادامه این اظهار نظر کوتاه با گلایه از هیأت رئیسه فعلی اتاق ایران گفت: در دوره قبلی به من در اتاق حکمی دادند که در آن نوشته بود، خاموشی رئیس مادام العمر و افتخاری اتاق ایران است ولی برای من عجیب بود که با وجود این حکم آقایان حتی یکبار هم از من دعوت نکردند که به اتاق بروم.
او اضافه کرد: اتاق ایران برای ادامه کار نیاز به بازنگری کلی در ساختار خود دارد. این اتاق امروز به کار اقتصاد ما نمیآید. اکنون به اتاقی نیاز داریم که بتواند روابط اقتصادی کشور را در سطح بین المللی ترمیم کند.
او در مورد غیبتهای مکررش در جلسات هیات نمایندگان هم گفت: من اعتقاد دارم اگر در جلسهای باشم و حرف خلافی بشنوم باید حرف بزنم و جواب بدهم. چه فایده دارد در جلسهای باشم ولی حرف نزنم. به خاطر همین هم اصلا در جلسات شرکت نکردم. بعضی از حرفها که زده میشود را قبول ندارم. به خاطر همین برخود واجب میدانم که پاسخ بدهم ولی وقتی دیدم جو برای این کار مناسب نیست، ترجیح دادم در جلسات حضور نداشته باشم.