تشریح عوامل زیاندهی شرکتهای بیمه
به گزارش اقتصادنیوز، صنعت بیمه بیش از 80 سال است که در ایران سابقه فعالیت دارد و با وجود این زمان طولانی نتوانسته آنطور که باید راه خود را به سبد خانوار باز کند. این صنعت در حال حاضر به زعم برخی از کارشناسان با تکیه بر محصولات اجباری همچون بیمه شخص ثالث صنعتی غیرسودده است که اگر تغییر و تحولی از سوی شرکتهای بیمه در آن رخ ندهد آینده خوبی پیش روی آن نیست.
بیمه در ایران طی این سالها خصوصیسازی را نیز در خود دیده و این در حالی است که شرکتهای بیمه به صورت خصوصی در دل صنعت بیمه ایجاد شدند، صنعتی که بانکیها علاقه بسیاری به آن دارند، اما دردی از دردهای این صنعت را دوا نکرد.در کنار عدم رفع زخمهای این صنعت، حجم کیک بیمه با گذر زمان و ورود شرکتهای خصوصی به این صنعت، هیچگاه بزرگ نشد و تنها از سهم کیک بیمه دولتی کاسته و سهمی برای بیمههای خصوصی تعلق گرفت. این گفته به آن معنی است که ورود بیمههای خصوصی و نگاه بنگاههای خصوصی به این صنعت چیزی اضافه نکرد.
بهرشکل صنعت بیمه کشور در یک چرخه بیمههای اجباری قرار گرفته که روند فعلی صنعت بیمه نشان از آن دارد که این صنعت به دنبال نوآوری و معرفی خود به مشتریان نیست.80 درصد حجم فعالیت صنعت بیمه مرتبط با بیمههای اجباری به خصوص بیمه شخص ثالث است که سالیانه هزینه مالی بسیاری را برای شرکتهای بیمه به همراه دارد، هزینهای که شرکتهای بیمه با فعالیتهای فرهنگی بر رانندگی افراد و سرمایهگذاری دقیق در صنعت خودروسازی کشور میتوانند از یک بیمهنامه زیانده، سود سرشاری را دریافت کنند.
شرکتهای بیمه مانند دیگر دستگاهها احساس خطر میکنند تا حتی برای فرار از مشکلات خود دست به نوآوری بزنند، در اینباره میتوان گفت شرکتهای بیمه با تبلیغ درست و اطلاع رسانی شفاف میتوانند نقش قابل توجهی در آشنایی افراد با محصولات صنعت بیمه داشته باشند که در نهایت این تبلیغ و اطلاع رسانی شفاف میزان درآمد شرکتهای بیمه را افزایش میدهد.
یک کارشناس صنعت بیمه با بیان این که ضریب نفوذ بیمه در ایران از نرم جهانی بسیار کمتر و در حدود 1.9 است، گفت: عدم استقبال مردم از محصولات صنعت بیمه به واسطه عدم شناخت و آگاهی آنها از محصولات این صنعت است.
عبدالرضا حیدری در گفتوگو با اقتصادنیوز، اظهار کرد: ضریب نفوذ بیمه از نسبت حق بیمه تولیدی به تولید ناخالص داخلی به دست میآید و این در حالی است که بالا بودن درآمد سرانه هر کشور توانایی مردم برای تکمیل سبد بیمه به خصوص بیمههای زندگی را افزایش میدهد.
او در رابطه با عدم معرفی صحیح محصولات بیمه خاطرنشان کرد: نبود شبکههای فروش گسترده و توانمند همچنین عدم حضور رسانه قابل قبول در صنعت بیمه را میتوان از عوامل تاثیرگذار در معرفی محصولات این صنعت نام برد.
وی با تاکید بر این که رسانهها در حال حاضر تنها ضعفهای صنعت بیمه را بررسی کردهاند، افزود: در حال حاضر حرکتهای مثبتی در رابطه با بیمه زندگی در کشور اتفاق افتاده اما مردم تنها بیمههای اجباری را میشناسند.
حیدری در پاسخ به این سوال مبنی بر اینکه چرا بیمه ها تلاشی در راستای تبلیغات صحیح و افزایش حجم فروش محصولات خود ندارند در حالی که تبلیغات و افزایش حجم فروش محصولات متنوع صنعت بیمه سود قابل توجهی را عاید شرکتها خواهد کرد، گفت: در حال حاضر بسیاری از شرکتها مسیرهای جدیدی را در صنعت بیمه در پیش گرفتهاند که از این موارد میتوان به بیمههای زندگی اشاره کرد، ضریب نفوذ بیمههای زندگی در ایران در حدود 0.14 است که این میزان در کشورهای پیشرفته در حدود 6.5 است.
او با تاکید بر این که از عوامل مهم در معرفی و افزایش میزان تقاضای محصولات صنعت بیمه، فعالیت شرکتهای این صنعت است، بیان کرد: در راستا ارتقا صنعت بیمه، معرفی و افزایش محصولات این صنعت شرکتهای بیمه باید به صورت یکپارچه و گسترده در معرفی محصولات بیمه با نوآوری و ایجاد شرایط آسان برای اجرا اقدام نمایند.
این کارشناس صنعت بیمه یادآور شد: عدم توجه مردم برای خرید محصولات بیمه به واسطه عدم شناخت درست و کافی از محصولات این صنعت است.
وی ادامه داد: بیشترین حجم قرادادهای صنعت بیمه بعد از بیمه های اجباری مربوط به بیمه های تکمیلی درمان است. این محصول توانسته تاثیر بسزایی در روند فعالیت صنعت بیمه داشته باشد اما نباید فراموش کرد که مردم پرسشهای بسیاری نسبت به بیمههای زندگی دارند.
حیدری در رابطه با بیمههای تکمیلی تصریح کرد:بیمههای تکمیلی توسط شرکتها خریداری میشود و در کنار آن خدمات خوبی ارائه میشود، پوشش میزان قابل توجهی از حق بیمه توسط کارفرمایان تاثیر به سزایی در خرید بیمه تکمیلی داشته است.
او با بیان این که رفاه کارکنان، روحیه آنها را افزایش میدهد و این موضوع تاثیر بسزایی بر هزینههای کارفرمایان دارد، پیش بینی کرد شرکتهای بیمه برای بیمههای تکمیلی برنامههای دیگری را در دستور کار خود قرار خواهند داد.
حیدری در پایان خاطرنشان کرد: روزانه حوادث زیادی در جامعه امروزی رخ میدهد که حجم بسیار اندکی از آنها دارای پوشش بیمه هستند و این در حالی است که اموال دولتی نیز آنچنان دارای بیمه نیست. که می تواند شرایط عدم اطمینان از وجود خطر را برای استفاده کنندگان و ذینفعان فراهم نماید.