عبور تهران از ارتفاع مجاز/افزایش جمعیت 3 برابری تهران نسبت به متوسط کلانشهرهای دیگر
به گزارش اقتصادنیوز، پیروز حناچی نظر خود در رابطه با تاکید برخی از کارشناسان بر خرج‌تراشی گسترده در راستای برخی از اقدامات نمایشی در اجرای طرح‌های عمرانی به عنوان یکی از مهم‌ترین دلایل افزایش هزینه‌های شهر و در نتیجه شهرفروشی گسترده برای تامین این هزینه‌ها، را اینگونه عنوان کرد: اگر طرح عمرانی توجیه داشته باشد انتقادی به آن وارد نیست؛ این هزینه‌ها به شرطی که در طرح‌های مهم و ضروری عمرانی هزینه شود باز هم قابل توجیه است.
او افزود: آنچه اهمیت دارد این است که منابع در جاهای دیگر و خرج مصارف دیگر نشود! اتفاقاً در تمام دنیا افراد در شعارهای انتخاباتی خود وعده برخی طرح‌های ضروری عمرانی را مطرح می‌کنند و بعد از انتخابات هم به واسطه قولی که به مردم داده‌اند این طرح‌ها را اجرا می‌کنند. این امر فی‌نفسه و به خودی خود بد نیست ولی اگر طوری باشد که هزینه طرح‌های اجراشده در جاهای دیگری هزینه شود نگران‌کننده خواهد بود.
دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری در ادامه گفت‌وگویش با هفته‌نامه تجارت فردا بیان کرد: به عنوان مثال نمونه موفقی که می‌توان در این زمینه نام برد کاهش فضای سواره و اضافه کردن به بخش‌های پیاده از طریق تبدیل یک بزرگراه بزرگ در شهر سئول به مسیر پیاده‌رو در این شهر است. البته این اتفاق به یمن توسعه شبکه حمل و نقل عمومی و توسعه زیرساخت‌های دسترسی همگانی امکان‌پذیر خواهد بود و ما می‌بینیم اغلب کشورهای دنیا با تقویت این زیرساخت‌ها در بسیاری موارد با کاستن از فضاهای سواره‌رو و تبدیل آن به پیاده‌رو به بهینه‌سازی فضای شهر و ایجاد مطلوبیت زیست‌محیطی در شهرها کمک می‌کنند.
حناچی گفت: البته خوشبختانه نشانه‌هایی از اهمیت یافتن این موضوع در کلانشهرهای کشور از جمله تهران قابل مشاهده است. سئول در دهه 90 میلادی بسیار پرتراکم، آلوده و پرمساله بود؛ مسوولان شهری سئول، به زودی تصمیم گرفتند ترافیک را آرام‌سازی و فضا را برای انسان مهیا کنند. در یکی از این طرح‌ها موسوم به طرح «چون گای چئون» یک بزرگراه بتنی دو‌طبقه طویل را حذف و آن را تبدیل به یک محور پیاده‌راه کردند. خود این طرح در حال حاضر به یکی از جاذبه‌های مهم شهر سئول تبدیل شده است؛ مطالعات بعدی هم نشان می‌دهد که شدت گرمایش در این منطقه هم در مقایسه با قبل به میزان قابل توجهی کاهش یافته است؛ در واقع این طرح در مقایسه با شرایط قبلی، بین دو تا پنج درجه میانگین دما را کاهش داده است.
او نظر خود را در خصوص اینکه در کمیسیون ماده 5 شهرداری‌ها علاوه بر نمایندگان مجموعه مدیریت شهری، نمایندگانی از سایر دستگاه‌های دولتی حضور داشتند و همین سبب می‌شود نظر برخی از کارشناسان این باشد که دولت نیز همراه شهرداری در این شهرفروشی‌ها ایفای نقش می‌کند، گفت: مهم‌ترین توجیه برای تشکیل کمیسیون ماده 5 این است که شهر یک موجود زنده است و دائماً در معرض تغییر قرار دارد؛ در برخی موارد طرحی تهیه می‌شود که طرح در عمل دچار مشکلاتی می‌شود و به ناچار باید اقدام اصلاحی صورت بگیرد؛ می‌توان از کمیسیون ماده 5 به عنوان مثال برای تبدیل زندان قصر به یک مکان فرهنگی یا ساخت فرهنگسرای بهمن در تغییر کاربری یک کشتارگاه قدیمی استفاده کرد و نه برای تراکم‌فروشی و شهرفروشی‌های غیرضروری! بنابراین اگر گلایه یا انتقادی از فعالیت‌ها و تصمیمات این کمیسیون مطرح می‌شود به دنبال زیر سوال بردن یا حذف این کمیسیون نیستیم؛ بلکه درصدد هستیم تصمیمات این کمیسیون را به مسیر درست هدایت کنیم.
دبیر شورای‌عالی شهرسازی و معماری گفت: یک تفاوت عمده در کمیسیون ماده 5 تهران و سایر شهرهای کشور وجود دارد که ناشی از این موضوع است که در تهران بر خلاف سایر شهرها دبیرخانه کمیسیون ماده 5 تحت مدیریت وزارت راه و شهرسازی قرار ندارد و فقط مسوولیت نظارت بر عهده دبیرخانه شورای‌عالی شهرسازی است. البته محدوده اختیارات کمیسیون‌ها در سطح کشور محدود است. و دخالت‌هایی که دارند تا مرز تاثیر بر اساس طرح‌های جامع است.
او افزود: البته در تهران هم طی سه سال اخیر اقدامات کنترلی خوبی از سوی شورای‌عالی شهرسازی و معماری در مورد تصمیمات و مصوبات کمیسیون ماده 5 صورت گرفته است؛ اما دبیرخانه این کمیسیون در تهران در اختیار ما نیست و از آنجا که دبیرخانه نقش بسیار مهمی در تصمیمات کمیسیون ماده 5 و جهت‌بخشی به آنها دارد، می‌بینیم که عملاً بسیاری از تصمیمات این کمیسیون بر خلاف رای و نظر کارشناسی دولت انجام می‌شود. این چالش در تمام دوره‌ها در تهران وجود داشته است. البته این مسیر به معنای مخالفت با شخص یا گروه خاصی نیست و عکس‌العمل‌ها ناشی از انجام وظیفه ما در این زمینه است.
