مردان اتاق تهران آتش‌بیار معرکه بودند؟ / چقدر از ظرفیت های زنان در اتاق بازرگانی استفاده می شود؟
ندا کمرئی: در هیات نمایندگان دوره ششم اتاق بازرگانی تنها سه زن کارآفرین حضور داشتند که علاوه بر فعالیت تجاری خود در اتاق تهران به امور زنان نیز بسیار پرداختند.
در طول چهار سال دوره ششم کمتر شاهد حضور این زنان در فعالیت‌های گروهی با هم بودیم که به اعتقاد برخی، اختلافات آنان ناشی از تفاوت دیدگاه گرو‌هایی بود که در آن عضویت داشتند. فاطمه مقیمی، فاطمه دانشور و فریال مستوفی که به ترتیب در سه کمیسیون حمل و نقل، مسئولیت‌های اجتماعی و سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق تهران حضور داشتند، هر کدام به نحوی درگیر مسائل حاشیه ای هم بودند. مقیمی در گروه مجمع فعالان توسعه، دانشور در گروه خواستاران تحول و مستوفی در گروه پیشگامان توسعه عضو بودند و گاهی اختلاف دیدگاه های گروهی هم بر آتش اختلافات آنها می افزود. شاید اولین اختلاف این زنان در اتاق بازرگانی با یک دیگر بر سر موضوع راه‌اندازی کانون زنان بازرگان بوده‌است.
این سه در میزگردی در هفته‌نامه «تجارت فردا» حضور یافته و برای اولین بار با یکدیگر پشت یک میز به گفت‌وگو نشستند.
فاطمه دانشور در این میزگرد با بیان این که ما در اتاق به شدت مشکل ساختاری داریم و علت آن نیز آیین‌نامه‌های ناقصی است که در اتاق تهران داریم،بیان کرد: فعالیت زنان چه در اتاق تهران و چه در اتاق ایران متاثر بود از قدرت حاکمه در اتاق. این قدرت همواره بر فعالیت زنان در اتاق سایه انداخته بود و اجازه نداد زنان به طور مستقل حرکت، تصمیم و اقدامی داشته باشند.
وی ادامه داد: بعضاً اتفاقی در جامعه رخ داده و هیات‌رئیسه واکنشی نشان نداده است زیرا اگر واکنشی نشان داده می‌شد به مصلحت ریاست اتاق نبوده که اقدامی صورت بگیرد. پس همه به آن اعتقاد دارند که جمع زنان چه در اتاق تهران و چه در اتاق ایران از استقلال کافی برخوردار نیستند.
این عضو هیات نماینگان اتاق تهران اظهار کرد: خانم مقیمی شما در هشت‌ساله گذشته قطعاً تفاوت‌هایی را با بقیه هیات‌نمایندگان داشته‌اید.
دانشور با تاکید بر این که تبعیض در اتاق بازرگانی از سوی هیات رییسه اعمال می‌شود،بیان کرد: در اتاق بازرگانی به من این امکانات را نمی‌دهند ولی به شخص دیگری می‌دهند. این می‌شود تبعیض. شخصی امکانات بیشتری دارد لذا بهتر می‌تواند جوابگو باشد. من امکاناتم کمتر است پس نمی‌توانم جوابگوی موکلانم در مورد فعالیت‌های خود در اتاق باشم.
در این نشست فاطمه مقیمی نیز با بیان این که هیات رییسه منتخب اعضا است،بیان کرد: اگر همدلی بین هیات نمایندگان رخ دهد قطعاً تغییری ایجاو و نه‌تنها از رئیس‌محوری بلکه از هیات‌رئیسه‌محوری نیز خارج می‌شود. اگر همدلی باشد زمانی که یکی از هیات نمایندگان جسارت پیدا می‌کند و حرف می‌زند با خنده و مضحکه دیگران مواجه نمی‌شود.
وی با اشاره به این که ولی اختلاف‌ها متعلق به پشت درهای اتاق است و نباید فکرهای جناحی و سیاسی در اتاق شکل بگیرد،تصریح کرد: اگر این را بپذیریم اول به خودمان انتقاد می‌کنیم و بعد به هیات‌رئیسه‌ای که منتخب خود ما است. رئیسی که آنجا نشسته و حتی اگر من دوستش ندارم را باید بپذیریم زیرا خرد جمعی او را انتخاب کرده است.
این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران گفت: انتظار من این بود که در این دوره این نزدیکی‌ها بین زنان بیشتر اتفاق می‌افتاد. انگ "بانوان" خورد به پیشانی من. انگار من باید این را ادامه بدهم و همیشه هم به دوش من گذاشته‌اند تا تنهایی انجام بدهم. تازه یکسری اتفاقات هم افتاد که برای همین دو خانم هم با من گاه تضاد تفکراتی پیدا کردند. اختلافات اصلاً گروهی نیست.
مقیمی با تاکید بر این که آن بیرون آقایان منتظرند این اتفاق‌ها بین زنان بیفتد، تصریح کرد: مردها منتظر هستند این بحث‌ها پیش بیاید و آنها این شکاف را نگاه کنند. مگر در مجموعه 37 آقا این بحث‌ها وجود ندارد؟ ولی بزرگ نمی‌شود، به دلیل اینکه تعدادشان زیاد است و ما نمی‌رویم دنبال اینکه از شکاف‌های میان آنها برداشت‌های غیرمتعارف بکنیم. ولی در بحث ما خانم‌ها اولاً، تعدادمان محدود است دوماً، حساسیت آقایان بیشتر از خودمان است. یعنی من نگاه می‌کنم آقایان بیشتر حساس هستند که من و خانم دانشور چه حرفی می‌زنیم تا خودمان.
فریال مستوفی نیز در این میزگرد با اشاره به این که چرا همیشه از زنان حاضر در اتاق بازرگانی درباره زنان سوال می‌شوند نه امور اقتصادی،گفت: مدیریت اتاق بازرگانی تقریباً به همان صورتی که از 35 سال قبل بوده تا‌کنون باقی‌مانده است. من اولین بار در چهار سال گذشته وارد اتاق شدم و حقیقتا در این مدت دوست داشتم بیشتر نظاره‌گر باشم تا ببینم چه می‌گذرد. برداشتی که داشتم این بود که در اتاق بیشتر رئیس‌محوری بوده است. یا اینکه حرف افرادی که بیشتر می‌توانستند با جنجال حرف‌های خود را بزنند به کرسی می‌نشست.
وی ادامه داد: حضور در کمیسیون‌ها حداقل این فایده را داشت که از خلال صحبت‌هایی که می‌شد احساس می‌کردم دارم یاد می‌گیرم و یاد می‌دهم. ولی در هیات نمایندگان که ماهی یک‌بار برگزار می‌شد من حقیقتا چیز خاصی نمی‌دیدم. یا فرصتی برای صحبت نبود یا زمانی که اجازه می‌گرفتی برای صحبت طوری می‌شد که آن حرف‌ها فایده‌ای نداشت. من یک‌بار هم اعلام کردم من که حاضر نیستم برای صندلی خالی صحبت کنم چون صحبت می‌ماند آخر سر و همه یا چرت می‌زدند یا اینکه به اصطلاح همه رفته بودند.
مستوفی با اشاره به این که ولی به طور کلی من اداره اتاق را از دولتی، دولتی تر می بینم! یعنی دخالت ها در اتاق و سیستم مدیریتی در آن در حد دولتی است، ادامه داد: به نظرم ما مساله زنان در اتاق را خیلی پر رنگ می کنیم. اختلافاتی هم بین مردان وجود داشته. ممکن است بین من زن و آقای مرد هم وجود داشته است. ولی اینقدر پر رنگ نشده است. دغدغه اصلی من از روز اولی که وارد اتاق شدم، این بود که اصلاً به هیچ عنوان درگیر هیچ نوع تنشی با هیچ فردی نشوم. انشاءالله به خصوص بعد از این میزگرد فعلی که داشتیم، دوستی‌ها بیشتر شود.
عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی با بیان این که در مورد مسائل اجتماعی از ما زنان در اتاق بیشتر سوال می شود، تا در مورد مسائل اقتصادی،تصریح کرد: دائما در مورد تنش های خانم ها و از خانم ها می‌پرسند. من فکر می کنم که انشاءالله در چهار سال بعد بتوانیم همه به عنوان نمایندگان بخش خصوصی، باعث شویم که این مملکت از این وضعیت بحرانی بیرون آید. باید بتوانیم طلب مان را از دولت، که انتقال قدرت در اقتصاد به بخش خصوصی است را بگیریم.
متن کامل این میزگرد را فردا در هفته نامه «تجارت فردا» بخوانید.
