چالش تجارت خارجی و صادرات به روسیه
سفیر اخیری که به آستراخان داشتیم با دوستان ایران و فعال در حوزه تجارت در آستراخان روسیه که صاحب مرکزیت و تشکل نسبتا خوبی هم هستند دیدار کاری داشتیم و این سفر مصادف شد با حضور یکی از استان داران شمالی کشور و هیئت همراه ایشان. در رابطه تعامل و همکاری با هیات ایرانی از هیئت مدیره منتخب تشکل ایرانی‌های آستراخان سووالاتی داشتم و همه از آمدن این نوع هیات‌ها اظهار نارضایتی می‌کردند و می‌گفتند که با هر بار سفر این نفرات سیاسی و غیر اقتصادی جز لطمه و خسارت چیزی حاصل تجار ایرانی و در کل صادرات ایران نمی‌شود.
تصور من این بود که این احساس دوستان، از روی حسادت کاری بوده و رقابت در بازار، ایشان را نگران کرده است و وقتی علت را جویا شدم گفتند که به طور متوسط هر سه ماه یک بار یک هیاتی از استان‌های مختلف کشور و نه فقط استان‌های ساحل جنوبی کاسپین بلکه از استان‌های مرکزی و جنوبی ایران، می‌ه‌مان استانداری و اتاق بازرگانی آستراخان می‌شوند و با کلی صحبت‌های غیر اجرائی و بی‌حاصل و توافق نامه‌هایی که در حد کاغذ باقی مانده‌اند خداحافظی می‌کنند و قرار برای دیدار بعدی که....
و البته بند مشترک همه هیئت‌های ایرانی در توافقات با دولت آستراخان نیز یک موضوع می‌باشد که یا از روی تقلید از یکدیگر و یا از روی مطالعه دقیق به این نتیجه رسیده‌اند. «راه اندازی سرای تجاری ایرانیان» البته با پیشوند یا پسوند قزوین، خوزستان، گیلام، مازندران و یا یکی دیگر از استان‌ها یا شهرهای کشور. این همه ناهماهنگی در تجارت خارجی که بین مدیران دولتی و نمایندگان بخش خصوصی ناشی از چیست؟
فرصت پیش آمده در تحریم‌های اقتصادی دو سال گذشته اروپا بر روسیه امکان صادراتی بیشماری را ایجاد نموده است و متاسفانه عدم تمرکز و هماهنگی‌های هدفمند در بازار یابی صادراتی، حلاوت بهره‌مندی از این فرصت را به کام تجار ایرانی روزی نکرده است. درگیری‌های سیاسی اخیر بین روسیه و ترکیه، این فرصت صادراتی را برای بازرگانان و تجار ایرانی طلایی کرده است و متاسفانه تجار ایرانی بجای دقت در بازاریابی محصولات داخلی، به فکر واردات از ترکیه و بسته بندی در یکی از مناطق آزاد و صادرات به روسیه هستند که این معایب و مزایای آن قابل بحث و خارج از این فرصت است. امید است با دقت نظر و سرعت عمل بتوان موجبات رشد اقتصادی کشور را با محوریت صادرات غیر نفتی فراهم کرد.
جلسه و دیدار فعالان اقتصادی با روسیه که طی هفته گذشته با حضور وزیر محترم جهاد و کشاورزی در اتاق بازرگانی تهران برگزار گردید فرصت همفکری خوبی بود ولی نتیجه حاصله چه خواهد بود؟
آیا اتاق مشترک ایران و روسیه علت عدم تمرکز تجار بخش خصوصی در روسیه است؟ سازمان توسعه و تجارت نتوانسته است طی سال‌های گذشته این انسجام لازم را ایجاد کند؟ و یا اتاق ایران تعادل بین اتاق‌های شهرستان‌ها را با اتاق روسیه ایجاد نکرده است؟ امید که با محوریت اتاق ایران، شاهد سرای تجاری ایرانیان با مشارکت همه استان‌های کشور باشیم با تنوع محصولات خودشان.
