عزت موگائه، ذلت موگابه
«فستوس موگائه» و رابرت موگابه دو سیاستمدار سر‌شناس در دو کشور آفریقایی به شمار می‌روند. اولی از سال ۱۹۸۸ رئیس جمهور کشور بوتسوانا بود و در سال ۲۰۰۸ از قدرت کناره گرفت و دومی از اوایل دهه ۱۹۸۰ تا امروز هم چنان رئیس جمهور زیمبابوه است. اولی بوتسوانا را از کشوری فقیر به یکی از پر رشد‌ترین کشورهای آفریقایی تبدیل کرد اما دومی زیمبابوه را به خاک سیاه نشاند.
عزت موگائه
ازمیان کشورهایی که در زمینه دموکراسی، مدیریت منابع و گردش قدرت خوب عمل کرده‌اند، کشور بوتسوانا یک مثال خوب است. بوتسوانا بیشترین ذخیره الماس را در دنیا دارد و به تناسب، رتبه اول کشورهای صادر کننده الماس نیز در اختیار این کشور است. بوتسوانا در زمان استقلال از بریتانیا در زمره یکی از فقیر‌ترین کشورهای آفریقا محسوب می‌شد اما پس از استقلال به یکی از بهترین کشورهای آفریقایی تبدیل شد. بوتسوانا تا امروز سه رئیس جمهور داشته است. اولی «سر سرتسه خاما» بود که پس از استقلال این کشور در سال ۱۹۶۶ تا سال ۱۹۸۸ قدرت را در دست داشت. فستوس موگائه که در سال ۱۹۸۸ میلادی به سمت رئیس جمهور بوتسوانا برگزیده شد تا سال ۲۰۰۸ بستر مناسبی برای رشد اقتصادی کشورش فراهم کرد. او در حالی که برای استقرار دموکراسی، از میان بردن فقر و سرکوب ایدز در کشورش تلاش زیادی کرده بود، به شکلی دموکراتیک از قدرت کناره گرفت. پس از او «یان خاما» پسر اولین رئیس جمهور این کشور از سال ۲۰۰۸ قدرت را در دست دارد و هم چنان رئیس جمهور این کشور است. از جمله کارهای بسیار اثر گذار او در بوتسوانا، بسیج مردمی برای شکوفایی اقتصاد بوده است.
یان خاما وقتی به قدرت رسید، درسایه دموکراسی و بستری که فستوس موگائه ایجاد کرد، در پیامی تصویری، واقعیت‌های کشور خود را برای مردم بازگو کرد. او گفت: «ما هیچ چیز نداریم، پس بیایید توافق کنیم هر چیزی که به دست می‌آوریم متعلق به همه است.» او همزمان با اعلام این پیام، به سراسر کشور سفر کرد تا مطمئن شود روسای تمام قبیله‌ها پیام او را گرفته‌اند و با آن موافقند. به این ترتیب موفق شد نظر قبایل قدرتمند کشور خود را برای رشد و توسعه جلب کند. هرچند رشد اقتصادی در این کشور به دلیل افت وخیز قیمت جهانی الماس در نوسان بوده اما در نهایت این کشور موفق شده حتی به رشد ۱۱ درصدی دست پیدا کرده و به خوبی منابع طبیعی خود را مدیریت کند. اکنون بوتسوانا را معجزه اقتصادی آفریقا می‌دانند.
ذلت موگابه
رابرت موگابه، از زمان استقلال زیمبابوه در سال ۱۹۸۰ تا امروز قدرت را دردست دارد. او در سال ۱۹۸۰ به عنوان یکی از اعضای گروه شورشی علیه حکمرانی اقلیت سفیدپوست به سمت نخست‌وزیری زیمبابوه منصوب شد و تا سال ۱۹۸۷ در این مقام ماند. موگابه در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۸۷ به ریاست جمهوری این کشور رسید و از این به بعد، زیمبابوه در مسیری نادرست قرار گرفت. زیمبابوه با منابع طبیعی، معادن و اراضی حاصلخیزش به سبد نان آفریقا معروف بود. اما رابرت موگابه با اصلاحات ارضی و بی‌توجهی به اصول اقتصاد و تدوین قوانین غیر عقلانی، موفق شد طی سه دهه، زیمبابوه پر‌رونق را به خرابه‌ای تبدیل کند و پول کشور خود را به اندازه‌ای بی‌ارزش کند که مردم برای خرید روزمره از گاری برای حمل پول استفاده کنند. در سال ۲۰۰۸ اقتصاد زیمبابوه رکورددار سریع‌ترین نرخ رکود شد و تورم سالانه در این کشور به رقم نجومی ۲۳۱ میلیون درصد رسید و در همین دوره بیش از نیمی از جمعیت کشور بیکار بودند. رابرت موگابه عملکرد ویران‌گری در زمینهتخریب موتور تولید، دفن حقیقت، سرکوب مخالفان، تصویب قوانین غیرممکن، آموزش نفرت، ترساندن خارجی‌ها، تجاوز به کشور همسایه، اقدام به کشتار دسته‌جمعی، نادیده گرفتن دشمن مرگباری مانند ایدز و... داشته است. در حقیقت موگابه همواره درگیر این مساله بوده است که چگونه کیک را قسمت کند و ظاهرا به این فکر نکرده است که چطور کیک را بزرگ کند. این بزرگ‌ترین اشتباه موگابه بوده است.
منبع:
https: //telegram.me/mohsenjalalpour
