یک میلیارد زاغه نشین در جهان
به گزارش"اقتصاد نیوز "دبیرکل سازمان ملل متحد و مدیر اجرایی برنامه اسکان بشر ملل متحد به مناسب روز جهانی اسکان بشر پیام دادند.
در پیام بان کی مون آمده است:در دهه گذشته، تلاش‌ها در راستای آرمان‌های توسعه هزاره موجب شده نسبت مردمی که در زاغه‌ها به سر می‌برند به نصف کاهش یابد. در عین حال در همین دوره، گسترش سریع شهرنشینی، به ویژه در جهان در حال توسعه، شاهد افزایش جمعیت زاغه‌نشین شده است. در برخی نواحی منطقه جنوب صحرای آفریقا نزدیک به ۷۰ درصد از ساکنان شهری در زاغه‌ها و مناطق مسکونی غیررسمی زندگی می‌کنند.
حلبی آباد‌ها غالباً در نامرغوب‌ترین و نامناسب‌ترین زمین‌ها مانند دشت‌های مستعد سیل همچنین دامنه تپه‌های شیب دار قرار دارند و عمدتاً به شکل ذاتی نسبت به رخدادهای آب و هوایی شدید فزاینده‌ای آسیب پذیر هستند که عامل آنها تغییرات اقلیمی است. بسیاری از مردم که در زاغه‌ها زندگی می‌کنند مجبور به مهاجرت به دلیل نبود فرص‌‌ها در مناطق روستایی با کشور مبدا خود شده‌اند. آنان به گونه‌ای منظم از خدمات آب، سرویس‌های بهداشتی، برق و روشنایی خیابان‌ها بهره نمی‌برند. جرم، غالبا فراگیر است به ویژه زنان و دختران در معرض خطر هستند. بیکاری، مشاغل پاره وقت و هزینه حمل و نقل به مکان‌های دور برای کار به سختی‌های زندگی در زاغه‌ها می‌افزاید.
مهر نیز در گزارش خود با اشاره به این پیام آورده است: برای دستیابی به توسعه پایدار و زندگی شرافتمندانه برای همه، باید این مسائل حل شوند. امسال روز جهانی اسکان بشر به زاغه‌نشین‌ها اختصاص یافته است. غالبا مردم حاشیه‌نشین در غربت گمنامی به سر می‌برند یعنی هیچ آدرس یا آماری ندارند، همچنین نمی‌دانند چه وقت اوضاع زندگی آنان بهبود خواهد یافت. با یادگیری از تجربیات زاغه‌نشین‌ها، طراحان و سیاستگذاران شهری می‌توانند رفاه بخش عظیمی از خانواده‌ها بشری را بهبود بخشند. اجازه دهید به ندای مردمی که در زاغه‌ها زندگی می‌کنند گوش فرا دهیم تا دریابیم چه اقداماتی برای آنان موثر و چه کارهایی موثر نبوده و چه اقدامی نیاز به انجام است.
در این پیام آمده است: اینجانب در این روز جهانی اسکان بشر، دولت‌ها، بخش تجاری، موسسات علمی و سازمان‌های غیردولتی را ترغیب می‌کنم به زاغه‌نشین‌ها اجازه اظهارنظر داده و به آنچه می‌گویند گوش فرا دهند. ما فناوری و دانش برای ایجاد شهرهای پایدار از نظر اقتصادی، اجتماعی و محیط زیست را بر اساس راه‌حل‌های محلی داریم. تضمین اینکه شهرهای بزرگ و کوچک ما با طراحی و مدیریت خوب گسترش یابند، نه‌تنها برای رفع نیازهای مسکن جمعیت رو به رشد شهری ضروری است، بلکه برای مبارزه با تغییرات آب و هوایی، حفاظت از محیط زیست و حمایت توسعه پایدار نیز حیاتی است. اجازه دهید بر دستور کار شهری تمرکز نماییم که هیچ کس را پشت سر نگذارد.
همچنین جون کلاس مدیر اجرایی برنامه اسکان بشر ملل متحد در پیام خود با عنوان صدای زاغه‌نشینان، اعلام کرد: اولین دوشنبه ماه اکتبر هر سال فرصتی است تا درباره وضعیت سکونت گاه‌های انسانی و اینکه می‌خواهیم شهرهای آینده‌مان چگونه باشد، تامل کنیم.
امسال سازمان ملل متحد بر آن است توجه جهانیان را به ساکنانی که در سکونت گاه‌های غیررسمی زندگی می‌کرده و می‌کند، معطوف نماید به صدای زاغه‌نشینان یا ساکنان مناطق نابسامان شهری گوش فرا دهد.
هدف، افزایش آگاهی نسبت به شرایط زندگی در گوشه‌هایی از جهان است که پرازدحام‌اند، فاقد مسکن مناسب هستند، تسهیلات زیرساختی آب و بهداشت نامطلوبی داشته یا فاقد آن هستند و امنیت حق تصرف ندارند. در این مناطق، فضای عمومی به ندرت وجود دارد و خیابان بندی نیز اصلاً وجود ندارد. سیستم حمل و نقل عمومی ناپیداست و دسترسی به خدمات فوری و اولیه هم وجود ندارد.
در اهداف توسعه هزاره، تعهد کردیم تا نسبت به بهبود زندگی صد میلیون زاغه‌نشین تا سال ۲۰۲۰ میلادی اقدام کنیم. تا سال ۲۰۱۰ میلادی بیش از دو برابر تعهد مذکور حاصل شده است. با رشد شهرنشینی، تعداد افرادی که در زاغه‌ها به دنیا می‌آیند یا به آن نقل مکان می‌کند، روبه افزایش است، لذا جمعیت کل ساکنان زاغه‌نشین نیز در حال افزایش است. برخی از برآورد‌ها حاکی از سکونت یک میلیارد انسان در زاغه‌هاست.
زاغه‌نشینان بیش از دیگران تحت تاثیر تغییرات اقلیمی قرار می‌گیرند، چرا که مسکن آنها غالبا در مناطق خطرناک شیبدار و یا فضاهای ساختمانی نامناسب و با مصالح نامناسب ساخته شده‌اند و از این رو آسیب‌پذیری آنها در برابر زمین لغزش، زمین لرزه و سیل بیشتر است.
در این پیام آمده است: تلاش‌های ارزشمندی به منظور بهبود زاغه‌ها در سرتاسر دنیا و فراهم کردن زندگی بهتر برای ساکنان آنها صورت گرفته است لیکن زاغه‌ها، خود، نمود فرآیند شهری شدن شتابان و بی‌رویه هستند. نمودی که نتیجه مجال دادن به رشد شهر‌ها بدون طراحی شهری و قانون گذاری مناسب و بی‌توجهی نسبت به شهروندان است. در حالی که روند بهسازی زاغه‌ها ادامه می‌دارد، می‌بایست، عاجلانه فعالیت‌هایمان را بر برنامه‌ریزی شهری موثر و ساخت مسکن ارزان قیمت و امن تمرکز کنیم تا بتوانیم به طور شایسته و مناسبی با نیازهای فزاینده شهروندان مواجه شویم.
با تکیه به روایت‌های واقعی می‌توان نقش برنامه‌های بهسازی زاغه‌ها در دست یابی به شرایط زندگی بهتر برای ساکنان زاغه‌ها و آثار اقتصادی و اجتماعی عمیق‌تر آن را به تصمیم سازان و برنامه ریزان در عرصه شهری نشان داد.
در سال ۲۰۱۶ میلادی، همایش جهانی ملل متحد با موضوع مسکن و توسعه شهری پایدار (هبیتات ۳) ما را به یک دستور کار شهری جدید هدایت خواهد کرد. اما برای جلوگیری از گسترش زاغه‌ها نمی‌توان تا آن زمان دست روی دست گذاشت و کاری نکرد. شهروندان حق زندگی در مسکن مناسب و استفاده از خدمات زیربنایی و پایه را دارند و ما باید کاری کنیم که برنامه‌ریزی شهر‌هایمان در تناسب با تامین نیازهای آنها باشد. نزدیک به یک میلیارد زاغه نشین چنین انتظاری از ما دارند. ما می‌بایست صدای آنها را بشنویم.
