آثار سیاسی رکود اقتصادی در کانادا
به گزارش اقتصادنیوز، اقتصاد وابسته به نفت کانادا این روزها به دردسر افتاده است. روزگاری صحبت از آن بود که این کشور به لطف ذخایز غنی قیر در آلبرتای شمالی، به یکی از ابرقدرت‌های انرژی جهان تبدیل شود. اما اکنون قیمت نازل نفت، انتظارات را به شدت پایین آورده است. آشفتگی مالی چین نیز بی‌تقصیر نیست. بازار سهام تورنتو هفته گذشته، قبل از آنکه حتی تا حدودی بهبود یابد، متضرر شد.
همه اینها برای کشوری که به خودش می‌بالید که نسبت به سایر کشورها، از بحران مالی بین‌المللی در سال 2008 جان سالم به در برده، گران تمام شده و احساس اعتماد و ثبات اقتصاد کشور را متزلزل کرده است.
تمام پریشانی‌های اقتصادی جهانی، واضح‌ترین اثر را بر روی پول این کشور گذاشته است. به گفته دانیل لک، در سال 2013، 20 دلار کانادا برابر با 20 دلار آمریکا بود اما امروزه، تنها یک سال‌و‌نیم بعد از آن، به ازای هر 20 دلار آمریکا باید 25 دلار کانادا بپردازید.
البته ماجرا آنقدرها هم تیره و تار نیست. کاهش ارزش دلار کانادا و اقتصاد شناور آمریکا باعث رونق بخش کارخانجات و صادرات شده است، گرچه این بهبود، آنقدر نیست که بتواند قیمت پایین نفت را جبران کند. 
رابرت کاوچیچ، تحلیل‌گر بانک «مونترال» در رابطه با اقتصاد کانادا اظهار کرد: 75 درصد اقتصاد کانادا (از لحاظ جغرافیایی) هنوز با سرعت خوبی رو به رشد است زیرا نفت تولید نمی‌کنند. اگرچه در استان‌هایی مانند آلبرتا که تولید نفت بخش بزرگی از اقتصاد را تشکیل می‌دهد، اگر دچار رکود نباشیم، حتماً رشد اقتصادی منفی را تجربه کردیم.
اما آگاهی مردم اهمیت بسیاری دارد. در سراسر کشور، وضع اقتصادی از اهم مسائل مطرح شده در کمپین‌های انتخاباتی فدرال در ماه اکتبر است. محافظه‌کارهایی که اکنون سر کار هستند، معتقدند برای آنکه دوباره رأی بیاروند، باید در روزهای دشوار کشور ایجاد ثبات کنند. از سوی دیگر حزب مخالف وعده داده که به کمک برنامه‌ریزی بهتر، اوضاع را بهبود بخشد. هرچند تحلیل‌گرها مطمئن نیستند که آیا چنین چیزی در دنیای جهانی شده، ممکن باشد.
نلسون وایزمن، استاد دانشگاه تورنتو در خصوص تسلط دولت بر اقتصاد تصریح کرد: هیچ حزبی از توانایی خود در مدیریت اقتصاد، اطمینان ندارد. واقعیت اصلی این است که هیچ دولتی در پیروزی یا شکست اقتصاد دخیل نیست و تنها در موارد خیلی خاص. اما دولت‌ها سعی می‌کنند همه را قانع کنند که مؤثر هستند.
همان‌طور که کمپین‌های انتخابات محلی ادامه می‌یابد، به نامزدهای انتخاباتی نیز توصیه می‌شود به همان اندازه به بازارهای جهانی توجه کنند که به نظرسنجی‌های داخل کشور.
