چرا شرکت‌ها نمی‌توانند نیروی متخصص استخدام کنند؟
دیدار‌ها و کارهای دیروز مهم و متنوع بود. ساعتی از دیروز را در مرکز تحقیقات اتاق گذراندم. با وزیر اقتصاد و سفیر لبنان در تهران و تجار این کشور نشست داشتم و ساعتی هم با دکترمسعود نیلی، گفت‌و‌گو کردم. همه این نشست‌ها مهم بودند و حائز اهمیت. اما یکی از نشست‌ها بیشتر به دلم نشست. دیروز به مناسبت روز دانشجو، با تعدادی از دانشجویان کرمانی که دررشته‌های اقتصادی و مهندسی در دانشگاه‌های تهران تحصیل می‌کنند دیدار کردم. این نشست برایم خیلی دلنشین و لذت بخش بود چون حسابی یاد گذشته کردم.
گذشته از آن، نشست با دانشجویان بسیارصمیمی بود و بیشترحول وحوش مسائل اقتصادی و آینده اقتصاد کشور متمرکز شد. آن‌ها کنجکاو بودند تا در باره آینده بدانند و هرچه می‌پرسیدند، در همین زمینه بود. هرچند فضای جلسه فضایی شاداب و بانشاط بود ولی احساس کردم دانشجویان چندان امیدوار نیستند.
بیشتر، تصورشان این بود که رشته تحصیلی آن‌ها با فضای کسب وکار در ایران سنخیتی ندارد و می‌گفتند که اساتیدشان توصیه می‌کنند برای رفع این مشکل ساختاری، دانشجویان ارتباط بیشتری با بنگاه‌ها داشته باشند. اما اینجا مشکل دیگری هم وجود دارد. مشکل این است که بنگاه‌ها وشرکت‌های اقتصادی ازحضوردانشجویان استقبال نکرده و می‌دانی برای حضور به آن‌ها نمی‌دهند.
در واقع فاصله بین تئوری و تجربه در نظام آموزشی ما زیاد است و میان آنچه دردانشگاه‌های ما دنبال می‌شود، تا آنچه دراقتصاد ما می‌گذرد همبستگی و هم نوایی کمی وجود دارد. این فاصله درسال‌های اخیر فزونی گرفته و در نهایت باعث شده بنگاه‌ها و شرکت‌های ایرانی نتوانند نیروی متخصص و خلاق استخدام کنند.
شاید وقت آن رسیده که به این واقعیت بیشتر بپردازیم و حداقل در رشته‌های اقتصادی و مهندسی طرحی نو در نظام آموزشی دراندازیم.
پارادوکس جوانان فارغ التحصیل جویای کار و تنگنای بنگاه‌ها در زمینه استخدام نیروهای متخصص مورد نیاز، هم نظام آموزشی ما را رنج می‌دهد و هم بنگاه‌ها را می‌آزارد و هم بازار کار را نا‌متعادل کرده است. این مشکل به شکلی نمود پیدا کرده است که احساس می‌کنم نهادهایی هم چون هم اتاق‌های بازرگانی و رسانه‌ها باید بیشتر در باره معضلات آن سخن بگویند و اطلاع رسانی کنند.
نمونه بارز این مدعا را سال گذشته در آگهی پذیرش نیرو در شرکت گل گهرکرمان دیدم.
در فراخوان شرکت، قراربود ۶٠٠ نفر برای واحدهای تازه تأسیس این مجتمع بزرگ استخدام شوند اما بیش از ۲۰ هزار فارغ التحصیل در رشته‌های اعلامی ثبت نام کرده بودند ولی در‌‌نهایت، این مجتمع درآزمون‌های علمی و عملی خود نتوانست نیروی مورد نظر را استخدام کند. با نگاهی به آنچه درکشورهای توسعه یافته و حتی بعضی کشورهای درحال توسعه می‌گذرد، متوجه می‌شویم که اشکال در نوع پذیرش و آموزش این گروه از دانشجویان است.
منبع:
https: //telegram. me/mohsenjalalpour
