ابوالقاسم شفیعی در گفت‌وگو با اقتصادنیوز اظهار کرد: صادرات سنگ‌های ساختمانی نسبت به سال گذشته در بازارهای منطقه مقداری کاهش یافته اما نامحسوس است. زیرا این صادرات به لحاظ وزنی کاهش یافته و پیرو آن صادرات برخی سنگ‌های مرغوب‌تر کاهش حجم ارزی صادرات را جبران کرده است.
مدیرعامل گروه صنعتی و معدنی عرش با بیان اینکه در سال 94 صادرات سنگ‌های ساختمانی به لحاظ وزنی نزدیک به 30 درصد کاهش پیدا کرده است، افزود: به طور مثال سنگ مرمر قیمت مناسب‌تری نسبت به سنگ مرمریت دارد و جایگزین صادرات مرمریت شده است. بنابراین روند صادرات سنگ‌های ساختمانی طوری بوده که از نظر کیفی، سنگ‌های مرغوب‌تری جایگزین سنگ‌های صادراتی شده است.
این فعال معدنی افزود: واردات سنگ‌های ساختمانی به دلیل افزایش تعرفه کاهش پیدا کرده و تعرفه‌گذاری بهترین اقدامی بود که می‌‌توانستیم برای جلوگیری از افزایش واردات سنگ به‌کار گرفت. در این راستا انجمن سنگ هم پیگیر این قضیه بود که اصلا سنگ خارجی وارد بازار داخلی ایران نشود.
او با بیان اینکه بیشتر مصارف سنگ‌های ساختمانی واردات در مناطق شمال تهران مورد استفاده قرار می‌گیرد، گفت: کاهش ساخت‌وسازها باعث شده تمایلی برای واردات سنگ‌های ساختمانی از تولیدکننده‌های خارجی نباشد و به همین دلیل به شدت واردات این سنگ‌ها کاهش یافته است.
شفیعی با بیان اینکه تعرفه واردات سنگ در چند دوره افزایش یافت تا اینکه به صد درصد رسید، گفت: برای بالا بردن تعرفه سنگ‌های ساختمانی انجمن سنگ پیگیری‌های متعددی با وزارت صنعت طی این سال‌ها انجام داد تا اینکه تعرفه واردات آن از 20 به 40 و بعد به 100 درصد رسید. با تصمیم کمیته سنگ وزارتخانه در خصوص تعرفه‌گذاری، حجم بسیاری از واردات این سنگ‌ها بالاخره کاهش پیدا کرد.
رئيس هيات مديره انجمن سنگ با بیان اینکه نزدیک به 35 تا 40 درصد واحدهای تولیدی تعطیل شده‌اند، گفت: باقی واحدهای تولیدی سنگ نیز هم با ظرفیت 30 درصد فعالیت می‌کنند که دپوهای سنگینی هم از سنگ‌های برش داده شده در انبارها دارند که به طور مثال واحدهای تولیدی سنگبریهای تهران مثل شمس آباد شهر ری و قم چنین وضعیتی دارند. همچنین اصفهان به عنوان بزرگترین قطب سنگ‌بری کشور که واحدهای تولیدی سنگ آن قابلیت صادرات دارند، در معرض این تعطیلی‌ها قرار گرفته و فعلا تولید واحدهای سنگ‌بری محمودآباد اصفهان متوقف شده است.
او یادآور شد: واردات سنگ‌های ساختمانی از چین و ترکیه صنعت سنگ ایران را تضعیف کرده و در این مدت سهمی از بازار سنگ بری‌های داخلی را از آن خود کرد که این ضرر سنگینی برای واحدهای سنگ‌بری بود. با این حال وادرات هنوز به صفر نرسیده اما حجم بسیاری از آن کاهش پیدا کرده است.
