فریدون مجلسی که خود سال‌ها به عنوان یکی از دیپلمات‌های ایرانی در بدنه وزارت امور خارجه حضور داشت در این باره در روزنامه آرمان می‌نویسد: یک سال از آغاز به کار دولت روحانی گذشت؛ بسیاری عملکرد و رویکردهای دولت یازدهم در سیاست خارجی را موفقیت‌آمیز می‌دانند اما پیش از هر قضاوتی لازم است چند نکته را در خصوص عملکرد سیاست خارجی و گفت‌وگوهای هسته‌ای مدنظر قرار دهیم.
میزان تخریب‌های پیشین به حدی بود که رسیدن سریع به تفاهم را برای ما دشوار کرده است. با این حال نتایج حاصله تاکنون در محیطی همراه با احترام و باور متقابل بوده است.
بنابراین نه‌فقط قوی‌ترین بخش دولت سیاست خارجی آن بوده بلکه تنها بخشی که دولت کنونی در آن دارای صلاحیت و اعتبار لازم بوده و به استناد آن از من و دیگران رای گرفته سیاست خارجی بوده است، که آن هم نهایتاً به معنی رسیدن به تفاهم در مذاکرات 1+5 و پایان بخشیدن به تحریم‌های بانکی و اقتصادی است. او می‌نویسد: در این راه به نظر می‌رسد پیشرفت خوبی هم کرده و تاکنون دست‌کم پنجره‌هایی را برای تنفس اقتصاد ملی گشوده است.
اکنون که مذاکرات برای رسیدن به تفاهم نهایی به یک بازه زمانی چهارماهه موکول شده می‌بینیم که این تعویق همراه با تفاهم طرف مقابل و ادامه شرایط قبلی است که نشان از امیدواری طرف مقابل به رسیدن به تفاهم است. دیپلماسی یک ساله اخیر استثنایی بوده و با معیارهای جهانی می‌توان آن را دیپلماسی موفق و سازنده و امیدبخش نامید.
اما اگر دولت نتواند ماموریتش را که رسیدن به راه‌حل و رفع تحریم‌هاست به سرانجام برساند، در داخل هم با مشکلاتی مواجه خواهد شد و از طرف دیگر موجب ریزش حامیان خود نیز می‌گردد و شرایط برای او در سه سال آینده سخت‌تر خواهد شد. اما نباید همه دولت را در سیاست خارجی و دستگاه دیپلماسی خلاصه کرد.
مردم خواسته‌های دیگری هم داشتند و آن برخورد با مفاسد اقتصادی و اداری بود. دولت در یک سال گذشته بخشی از کاستی‌ها و مفاسد پیشین را معرفی و اعلام کرده است. متاسفانه اغلب بررسی‌ها محرمانه برگزار می‌شود. باید دانست، عدم شفافیت بزرگ‌ترین سپر و پوشش فساد است.
