عرفان مردانی: حسن روحانی تنها جمله‌ای که به وضوح در کوران رقابت‌های انتخاباتی در مورد مذاکرات هسته‌ای ایران با قدرت‌های بزرگ بر آن تاکید می‌کرد افزایش سطح مذاکرات تا حد وزرای امور خارجه بود، آنجا که در مناظره با سعید جلیلی، دیگر رقیب انتخاباتی‌اش به صراحت از نازل بودن سطح مذاکرات در سطح شورای امنیت ملی با دیگرکشور‌ها انتقاد می‌کرد.
حالا پس از ۱۸ ماه که از عمر دولت یازدهم می‌گذرد، حسن روحانی به وعده خود عمل کرده و به عقیده بسیاری از کار‌شناسان موفق نیز بوده است، هر چند مخالفان او در برهه‌هایی مخالفت خود را با این رویکرد حسن روحانی و دولت او نشان دادند.
در ادبیات و منش دیپلماتیک فرهنگ‌ها نقش به سزایی دارند، این را دیپلمات‌های کشورمان می‌گویند که در کوران مذاکرات هسته‌ای بودند. کار‌شناسان بر این باورند که مذاکره‌کنندگان کشورمان از این فرصت به خوبی استفاده کردند تا به خوبی از نقش فرهنگ بومی در ماراتن مذاکرات بهره ببرند.
به گزارش اقتصادنیوز، چند روز پیش بود که به بهانه نوروز باستانی ایرانیان، خبرهایی از گسترده شدن سفره هفت سین در کاخ سفید بر خروجی خبرگزاری‌های بین‌المللی قرار گرفت و مثل چند سال گذشته رئیس جمهور آمریکا پیامی را برای ایران به مناسبت نوروز فرستاد.
امسال در کوران مذاکرات اما اتفاق دیگری هم رخ داد. حسین فریدون که برادر حسن روحانی است به عنوان دستیار ویژه رئیس جمهور در مزاکرات هسته‌ای شرکت کرد. فوت مادر حسن روحانی و حسین فریدون باعث شد تا جان کری با حضور در محل اقامت هیات ایرانی تسلیت دولت آمریکا را به روحانی و فریدون ابلاغ کند.
پیش از این هر چند در روابط میان کشور‌ها این موضوع مرسوم بوده اما تاکنون چنین اتفاقی در روابط ایران و آمریکا بی‌سابقه بوده است. اتفاقی که کار‌شناسان بر این باورند می‌تواند نقش به‌سزایی در تعیین مسیر مذاکرت هسته‌ای و روابط ایران با دیگر کشورهای دنیا داشته باشد.
پیش ازاین در سطوح مختلفی ارتباطاتی محدود از این جنس میان دو کشور شکل گرفته و معمولا بی‌پاسخ نیز مانده بود. چه آنجا که برای ۱۱ سپتامبر ایران با شهروندان آمریکایی ابراز همدردی کرد و چه پیغام‌های نوروزی اینچنین، معمولا بی‌پاسخ ماندنده‌اند.
حالا به نظر طرف آمریکایی عزم جزم کرده تا ازاین فرصت تاریخی برای ایجاد گفت‌و‌گوی مستدام با کشورمان بهره جوید، این را از پیام‌ها برای نوروز یا پیغام تسلیت می‌توان به راحتی فهمید. اما حالا نوبت ایران است، تا چه اندازه کشورمان از فرصت‌های فرهنگی و تمدنی استفاده می‌کند تا منافع ملی را در عرصه دیپلماسی احیا سازد؟
