تجلیل از استاد شجریان در آیین بزرگداشت حافظ | طنین غزل‌های حافظ با صدای شاعران و هنرمندان در مجموعه رسانه‌ای دنیای اقتصاد
به گزارش اقتصادنیوز، در آیین بزرگداشت حافظ شیرازی در مجموعه رسانه ای دنیای اقتصاد، که همزمان با ششمین سالگرد آسمانی شدن خسرو آواز ایران همراه شده بود، از سال‌ها تلاش استاد شجریان که حافظ را با صدای خود به جامعه معرفی کرد تجلیل شد.
در این مراسم کلیپی از آوازها و تصانیف استاد شجریان که از غزل‌های حافظ پخش شد.
سعید بیابانکی شاعر و مجری این مراسم با بیان اینکه مرحوم فریدون مشیری لقب خسرو آواز ایران را برای اولین بار در مورد محمدرضا شجریان به کار برده است، به تعبیری از محمدرضا شفیعی کدکنی اشاره کرد که جایگاه استاد شجریان در موسیقی ایران را همتراز با حافظ معرفی کرد.
بخش هایی از این مراسم به غزل‌خوانی از حافظ گذشت.
داریوش کاردان، مجری، صداپیشه، دوبلور، کارگردان تلویزیونی، از هنرمندان دیگری بود که پشت تریبون رفته و غزلی از حافظ را بخواند.
او پیش از غزل‌خوانی، همان ابتدای سخن خود با اشاره به استاد خواندن خود توسط مجری برنامه گفت: «در به‌کار بردن کلمه «استاد» کمی مراقب باشیم. اگر به من استاد بگویند، به ادیبان بزرگ این کشور مانند استاد شجریان و شهریار چه باید گفت؟»
حسام‌الدین سراج از خاطرات پدرش و پیوند او با بزرگان موسیقی گفت
حسام‌الدین سراج، خواننده موسیقی سنتی ایران، نیز در آیین بزرگداشت حافظ شیرازی، از خاطرات پدرش و ارتباط او با بزرگان موسیقی و ادب ایران گفت.
سراج با اشاره به معاشرت پدرش با استادانی چون کسایی، شهناز، تاج اصفهانی و جلال‌الدین همایی، فضای فرهنگی خانه دوران کودکی‌اش را متفاوت توصیف کرد و گفت پدرش برای او فراتر از یک پدر و در جایگاه مرادش بوده است.
او همچنین با خواندن ابیاتی از حافظ، از جمله «هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی»، به یاد پدرش ادای احترام کرد.
مهوش وقاری، بازیگر تئاتر و تلویزیون نیز از دیگر حضاری بود که به غزل‌خوانی پرداخت.
وقاری با اشاره به آشنایی خود با دیوان حافظ از دوران کودکی گفت که پیش از این اشعار حافظ را با صدای بلند نخوانده بود و این تجربه برای او نخستین بار بود.
او پیش از خواندن غزل، با اشاره به خستگی خود از حاضران عذرخواهی کرد و سپس غزل «دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد» را خواند؛ اجرایی که با تشویق حاضران همراه شد.
روایت امیرشهاب رضویان از حافظ‌خوانی مادر بیمارش
امیرشهاب رضویان، کارگردان سینما، در آیین بزرگداشت حافظ با اشاره به وضعیت بیماری مادرش و خاطره‌ای از حافظ‌خوانی او گفت که بازگشت به زادگاه و حضور در خانه پدری، تجربه‌ای متفاوت و تأثیرگذار برایش رقم زده است.
وی افزود: مادرم بازیگر بود. از دی‌ماه سال گذشته دچار سکته مغزی شد و آلزایمر بر او غلبه کرد. در جریان جنگ مجبور شدم او را به همدان، به خانه پدری‌مان ببرم؛ خانه‌ای که ۲۵ سال خالی مانده بود.
این کارگردان سینما بیان کرد: مادرم در آنجا گفت‌وگوهای ذهنی زیادی با درگذشتگان فامیل داشت و از آمدن افراد مختلف صحبت می‌کرد؛ اینکه پسر آمده یا فلانی آمده است. این نکته عجیبی بود که به نظرم بازگشت به زادگاه آن را ایجاد کرده بود.
رضویان ادامه داد: نشسته بودیم و اتفاق جالبی افتاد. مادرم که به آثار و اشعار حافظ گوش می‌داد، پس از سال‌ها دوباره حافظ خواند؛ با وجود اینکه حافظه‌اش به‌شدت آسیب دیده بود.
وی با اشاره به حافظ‌خوانی مادرش گفت: مادرم در ۸۶سالگی این ابیات حافظ را خواند: «امشب میان خون خواهم خفت» و «از بستر عافیت برون خواهم خفت»؛ همچنین این بیت را خواند: «باور نکنی خیال خود را به فال تا درنگری که بی‌تو چون خواهم خفت».
بنفشه‌خواه: تکرار زاییده فقر است؛ فقر فقط مادی نیست، فقر معنوی هم هست
رضا بنفشه‌خواه، بازیگر سینما و تلویزیون نیز با اشاره به علاقه خود به شعر و ادبیات، از خاطراتش درباره آشنایی با حافظ، سعدی و فردوسی گفت.
بنفشه‌خواه در ابتدای سخنانش با اشاره به ابیاتی از حافظ گفت: «طوطی صفتم داشتند، آنچه استاد ازل گفت بگو می‌گویم» و با استناد به شعر حافظ، از حاضران عذر خواست که در چنین محفلی شاید بهتر باشد «خموش» بنشیند.
او درباره نخواندن شعر از روی دیوان حافظ نیز توضیح داد که به دلیل همراه نداشتن عینک مطالعه، ترجیح داده از حفظ شعر بخواند. بنفشه‌خواه گفت حافظ را از دوران کودکی و از طریق پدرش شناخته است؛ پدرش شب‌هایی که بی‌خوابی به سراغش می‌آمد، اشعار حافظ و مولانا می‌خواند و همین موضوع باعث شد او از کودکی با شعر آشنا شود.
این بازیگر همچنین از آشنایی خود با سعدی و فردوسی گفت و خاطراتی از دوران کودکی در قهوه‌خانه‌های محله دروازه شمیران تعریف کرد؛ جایی که به گفته او، کارگران ساختمانی و معماران و پیمانکاران برای گفت‌وگو و حساب‌وکتاب جمع می‌شدند و گاهی افرادی در آنجا شعر و نقل می‌گفتند.
بنفشه‌خواه در ادامه چند بیت از غزل حافظ، از جمله «به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم» و «جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی» را برای حاضران خواند.
او در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به اهمیت مطالعه و شعر گفت: «فقر فقط مادی نیست، فقر معنوی هم هست و تکرار زاییده فقر است.» بنفشه‌خواه با بیان خاطره‌ای از یک مجلس مشاعره، بر اهمیت داشتن گنجینه‌ای از شعر و ادبیات در ذهن تأکید کرد.
مصطفی صادق، مشاور علیرضا بختیاری، مدیرمسئول گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد، در آیین بزرگداشت حافظ با اشاره به جایگاه والای این شاعر در ادبیات فارسی گفت: شهریار این سروری را به آدمیزاد می‌دهد؛ چرا معشوقه غزل فارسی، ایران نباشد؟
وی در ادامه، این غزلی از حافظ را خواند:
«در دیرِ مغان آمد، یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگسِ مستش مست
در نعلِ سمندِ او شکلِ مهِ نو پیدا
وز قدِ بلندِ او بالایِ صنوبر، پست
آخر به چه گویم هست از خود خبرم، چون نیست
وز بَهرِ چه گویم نیست با وی نظرم، چون هست
شمعِ دلِ دمسازم، بنشست چو او برخاست
و افغان ز نظربازان، برخاست چو او بنشست
فاطمه آل عباس، گوینده پیشکسوت رادیو از جمله چهره‌های بود که تفالی به حافظ زد و شعرخوانی کرد.
جواد زهتاب شاعر هم دومین فردی بود که پشت تریبون رفت و یکی از اشعار خود را خواند.
پس از زهتاب، شروین سلیمانی شاعر پشت تریبون رفت و اشعاری طنز خواند.
آخرین بخش از مراسم اجرای زنده گروه موسیقی باربد بود. این گروه قطعاتی اجرا کردند و در پایان مراسم به رسم سنتی که استاد شجریان راوی مهم حافظ بر جای گذاشته بود، مراسم با طنین تصنیف مرغ سخر و نغمه آزادی نوع بشر به پایان رسید.
