راز روزهای طلایی بیتکوین؛ چرا چند روز محدود، سرنوشت سود سالانه این رمزارز را تعیین میکنند؟ | چالش بزرگ برای نهنگها و سرمایهگذاران نهادی
به گزارش اقتصادنیوز، بازارهای مالی همواره میان دو رویکرد اصلی در سرمایهگذاری درگیر بودهاند؛ گروهی که تلاش میکنند با پیشبینی دقیق نقاط ورود و خروج، بیشترین سود را از نوسانات کسب کنند و گروهی که بر ماندن در بازار و عبور از دورههای پرنوسان تأکید دارند. در داراییهای پرریسکی مانند رمزارزها، این اختلاف دیدگاه شدیدتر است؛ زیرا تغییرات قیمت میتواند در مدت کوتاهی مسیر یک سرمایهگذاری را دگرگون کند.
بیتکوین بهعنوان بزرگترین رمزارز بازار، نمونهای متفاوت از این چالش است. این دارایی در طول عمر خود دورههایی از سکون، سقوطهای سنگین و جهشهای تاریخی را تجربه کرده و همین نوسانات باعث شده بسیاری از سرمایهگذاران به دنبال یافتن بهترین زمان برای خرید و فروش باشند؛ اما دادههای تاریخی تصویری متفاوت از دشواری این استراتژی ارائه میدهد.
به گزارش کویندسک، تحلیل تاریخی عملکرد قیمتی بیتکوین از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۶ نشان میدهد بخش عمده بازدهی سالانه این دارایی تنها در بخش بسیار کوچکی از روزهای تقویمی سال ایجاد میشود.
بیتکوین با نماد BTC بهصورت ۲۴ ساعته و هفت روز هفته معامله میشود و به معاملهگران و مدیران صندوقها اجازه میدهد در هر ساعتی از شبانهروز، حتی در تعطیلات آخر هفته و روزهای تعطیل، به اخبار واکنش نشان دهند و ریسک خود را مدیریت کنند.
با این حال، از میان ۳۶۵ روز معاملاتی یک سال، تنها تعداد محدودی از روزها واقعاً تعیین میکنند که عملکرد سالانه بیتکوین مثبت خواهد بود یا منفی. به همین دلیل برخی کارشناسان معتقدند خرید و نگهداری بلندمدت بیتکوین، احتمالاً استراتژی بهتری نسبت به تلاش برای زمانبندی نوسانات قیمتی این رمزارز و کسب سود از آن است.
بخش عمده رشد بیتکوین تنها در تعداد محدودی از روزها اتفاق میافتد. (کویندسک / تریدینگویو)
برای مثال، در سال ۲۰۲۶، قیمت بیتکوین حدود ۹ درصد کاهش یافت؛ افتی متوسط که نمیتوان آن را یک فاجعه دانست. اما اگر پنج روز برتر عملکردی بیتکوین در این سال حذف شوند، میزان افت این رمزارز به ۳۶ درصد میرسد.
آندره دراگوش، رئیس بخش تحقیقات شرکت Bitwise Europe، معتقد است این موضوع بخشی از ماهیت بیتکوین است. او به کویندسک گفت: «بیتکوین در واقع یک دارایی نسبتاً کسلکننده است. بیشتر بازدهی معمولاً در تعداد محدودی از روزها ایجاد میشود، در حالی که در بیشتر مواقع قیمت آن حرکت جانبی دارد و در حال تثبیت است.»
این اتفاق یک مورد استثنایی یا مقطعی نیست. بررسی تاریخچه بیتکوین از نخستین روزهای فعالیت آن در سال ۲۰۱۰، زمانی که این رمزارز تنها چند سنت قیمت داشت، نشان میدهد رشدهای این دارایی همواره در تعداد محدودی از روزهای معاملاتی متمرکز بوده است.
منبع: کویندسک، تریدینگویو (شاخص BTCUSD، نمودار روزانه). بازدهیها بر اساس تغییرات قیمت پایانی روزانه و بهصورت مرکب محاسبه شدهاند. دادههای سال ۲۰۲۶ تا ۳ سپتامبر را پوشش میدهد.
عدد منفی در ستون «حذف بهترین N روز» به این معناست که همان N روز، بیش از کل سود ثبتشده در آن سال نقش داشتهاند.
بخش عمده بازدهی سالانه بیتکوین (BTC) در تعداد محدودی از روزها رقم میخورد. (کویندسک / تریدینگویو)
در ۱۱ سال از ۱۸ سال گذشته، حذف تنها ۱۰ روز برتر معاملاتی از حدود ۳۶۵ روز سال، کافی بوده است تا یک سال سودده به سالی زیانده تبدیل شود.
برای نمونه، سال ۲۰۱۹ با رشد ۹۴ درصدی به پایان رسید؛ یعنی قیمت بیتکوین تقریباً دو برابر شد. اما اگر ۱۰ روز برتر آن سال حذف میشد، بازدهی این رمزارز به منفی ۴۰ درصد میرسید.
همچنین در سال ۲۰۱۱، بیتکوین بازدهی خیرهکننده ۱۴۷۴ درصدی ثبت کرد، اما با حذف ۱۰ روز برتر معاملاتی، این رشد به تنها ۲.۲ درصد کاهش مییافت؛ رقمی که عملاً ناچیز محسوب میشود. با این حال، چند استثنا نیز وجود داشته است.
سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ حتی پس از حذف ۲۰ روز برتر معاملاتی خود نیز همچنان عملکردی کاملاً مثبت داشتند؛ دورههایی که نشاندهنده روندهای صعودی گسترده و تدریجی بودند، نه صرفاً چند جهش شدید و کوتاهمدت.
به گفته دراگوش، همین الگو تا حدی باعث شکلگیری میم معروف «c'mon, do something» شده است؛ شوخی رایج در فضای کریپتو توییتر درباره اینکه بیتکوین هفتهها بدون حرکت قابل توجه باقی میماند.
حضور در بازار مهمتر از زمانبندی بازار است
تمرکز رشدهای بیتکوین در تعداد محدودی از روزها، زمانبندی دقیق ورود و خروج از بازار را بسیار دشوار میکند.
یک معاملهگر باید دقیقاً در زمانی وارد بازار شود که یک موج صعودی در آستانه آغاز شدن است؛ زیرا حتی یک یا دو هفته تأخیر میتواند باعث از دست رفتن بخش عمده حرکت صعودی شود.
دراگوش معتقد است نتیجه طبیعی این دادهها این است که «زمان حضور در بازار» اهمیت بیشتری از «زمانبندی بازار» دارد؛ زیرا شکار دقیق آن چند روز انفجاری که بیشترین بازدهی را ایجاد میکنند، تقریباً غیرممکن است.
به عبارت دیگر، خرید بیتکوین و نگهداری بلندمدت آن، بسیار سادهتر و در بسیاری از مواقع سودآورتر از معاملهگری مداوم یا مدیریت صندوقی است که عملکرد آن هر سال ارزیابی میشود.
نگهداری بلندمدت همچنین به سرمایهگذاران کمک میکند دورههای نزولی بازار را پشت سر بگذارند؛ دورههایی که زیانها نیز معمولاً در تعداد محدودی از روزها متمرکز میشوند.
دراگوش اعلام کرد بر اساس دادههای تاریخی، احتمال اینکه یک سرمایهگذار پس از نگهداری سهساله بیتکوین همچنان در زیان باشد، به کمتر از یک درصد کاهش مییابد.
آدام هیمز، رئیس بخش مدیریت دارایی شرکت Tesseract Group که بیش از ۵۰۰ میلیون دلار دارایی تحت مدیریت دارد، نیز با این الگو موافق است.
او فوریه ۲۰۲۶ را نمونهای روشن از دشواری زمانبندی بازار بیتکوین دانست.
بیتکوین در پنجم فوریه حدود ۱۴ درصد سقوط کرد؛ یکی از بزرگترین افتهای یکروزه این رمزارز. اما تنها یک روز بعد، در ششم فوریه، حدود ۱۲ درصد رشد کرد و یکی از بهترین روزهای معاملاتی خود را رقم زد.
هیمز گفت: «هر کسی که روز پنجشنبه از موقعیت خود خارج شده بود، تنها یک روز فرصت داشت تا دوباره وارد بازار شود.»
او اضافه کرد که اینکه آیا یک قانون معاملاتی مشخص واقعاً میتوانست چنین تغییر روندی را شناسایی کند یا نه، پرسشی جداگانه است که دادهها بهتنهایی قادر به پاسخ دادن به آن نیستند.
هیمز به کویندسک گفت: «این موضوع نشان میدهد خروج از بازار و بازگشت دوباره به آن، فاصله زمانی بسیار کمی با یکدیگر داشتند. به نظر من، اینکه از اجتناب از افت قیمت بهعنوان یک گزینه رایگان استفاده کنیم، دیدگاه خوشبینانهای است.»
او همچنین بر کاهش تدریجی نوسانات بیتکوین یا اندازه تغییرات روزانه قیمت این دارایی در طول زمان تأکید کرد.
بهترین عملکرد یکروزه بیتکوین در سال ۲۰۱۰ به رقم خیرهکننده ۲۹۴ درصد رسید. در سال ۲۰۱۱ نیز این رقم همچنان ۵۳ درصد بود. اما در چهار سال گذشته، بهترین روز معاملاتی هر سال بیتکوین بین ۹ تا ۱۲ درصد قرار داشته است.
هیمز بخشی از این تغییر را به بلوغ بازار، افزایش فعالیت قراردادهای آتی، راهاندازی صندوقهای قابل معامله نقدی (Spot ETF) و نگهداری بیتکوین در ترازنامه شرکتها نسبت داد؛ روندی که کویندسک در سال ۲۰۲۵ نیز به آن پرداخته بود.
کاهش نوسانات روزانه همچنین به این معناست که از دست دادن پنج یا ۱۰ روز برتر معاملاتی، دیگر مانند سالهای ابتدایی بازار زیان شدیدی ایجاد نمیکند.
در سال ۲۰۱۰، از دست دادن این روزها میتوانست حدود ۹۸ درصد از بازدهی احتمالی یک معاملهگر را از بین ببرد. اما در سالهای اخیر این رقم به حدود یکسوم کاهش یافته و در سالهای ۲۰۲۳، ۲۰۲۴، ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ تقریباً در همین محدوده باقی مانده است.
هیمز درباره رویکرد شرکت خود گفت: «این موضوع باعث میشود زمانبندی بازار را بهعنوان یک ریسک که باید مدیریت شود ببینیم، نه یک مزیت معاملاتی که باید دنبال شود. تمرکز اصلی ما ساختن تخصیصی از داراییهاست که مشتریان بتوانند واقعاً در دورههای افت بازار آن را حفظ کنند.»
چالش بزرگ برای نهنگها و سرمایهگذاران نهادی
پل هاوارد، مدیر ارشد میز معاملات خارج از بورس (OTC) در شرکت Wincent، نیز همین الگو را در بخش نقدینگی بازار مشاهده کرده است؛ یعنی توانایی بازار برای جذب سفارشهای بزرگ با قیمتهای پایدار.
اگر واقعاً بخش عمده بازدهی بیتکوین در جهشهای کوتاه و شدید ایجاد شود، این موضوع فشار زیادی بر نحوه ورود و خروج نهنگها و سرمایهگذاران نهادی از بازار در همان لحظات حساس وارد میکند.
او گفت: «این جدول نشان میدهد بازار کریپتو ۲۴ ساعته و هفت روز هفته فعال است، اما روشی که مؤسسات به نقدینگی دسترسی پیدا میکنند، چنین ویژگیای ندارد.»
هاوارد به حرکت اخیر بازار از محدوده ۶۳ هزار دلار تا ۸۰ هزار دلار در ماه اوت اشاره کرد و گفت در همان زمانی که اهمیت بیشتری داشت، نقدینگی بازار کاهش یافت و پراکنده شد.
به گفته او، راهکار این مسئله استفاده از میزهای معاملات خارج از بورس (OTC) است؛ میزهایی که به سرمایهگذاران بزرگ کمک میکنند درگیر کندلهای شدید قیمتی نشوند، جایی که اجرای نامناسب یک سفارش بزرگ یا معامله خصوصی با حجم بالا میتواند قیمت را برخلاف موقعیت معاملهگر حرکت دهد.
او همچنین به تحلیل هزینه معاملات (Transaction Cost Analysis) اشاره کرد؛ فرآیندی که در آن معاملات پس از انجام بررسی میشوند تا مشخص شود اجرای مناسب یا نامناسب سفارشها چه میزان سود یا زیان ایجاد کرده است.
هاوارد گفت: «بهعنوان یک سازمان دادهمحور و با توجه به اینکه هوش مصنوعی حجم زیادی از دادهها را پردازش میکند، انجام تحلیل هزینه معاملات پس از معامله بسیار ساده است و نشان میدهد در این بازارهای مقطعی، جایی که معامله را انجام میدهید، واقعاً قیمت نهایی شما را تعیین میکند.»
ارسال نظر