آژیر خطر جنگ در مدارس زودتر به صدا درآمد | زنگ تعطیلی زیر سایه شایعات جنگ | چرا برخی والدین فرزندانشان را به مدرسه نمیفرستند؟
به گزارش اقتصادنیوز، چند روزی میشود که رفتن یا نرفتن دانشآموزان به مدرسه، تبدیل به دغدغه شده است و این بار، نه حرفی از آلودگی هواست، نه سرمای زمستان؛ همه تقصیرها بر گردن نگرانی از جنگ است.
دستورالعمل خاصی در این رابطه از سوی آموزش و پرورش صادر نشده است و بررسیهای اقتصادنیوز از این وضعیت نشان میدهد که منشاء این نگرانی جدید والدین، با صحبتهای چند اینفلوئنسر در آن سوی مرزها گره خورده است که به والدین هشدار دادهاند و خواستهاند فرزندانشان را به مدرسه نفرستند. این پیشنهاد در کنار نگرانی پدر و مادر از نامعلوم بودن وضعیت سیاست خارجی و مذاکرات ایران و آمریکا، شرایط را به سمتی سوق داد که برخی از والدین ترجیح دادند تا این بار خودشان، زنگ تعطیلی کلاس درس را به صدا در بیاورند.
انکار پشت انکار
اما آموزش و پرورش این بار هم دست به انکار زد و همانطور که سمیه ابراهیمی، مدیرکل امور تربیتی آموزش و پرورش، دانشآموز بودن نوجوان دستگیر شده در ناآرامیهای دی ماه را انکار کرد، حالا هم علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش قدم در همان مسیر گذاشت و در مورد این دل نگرانی جدید والدین به گفتن این جملات که «چنین چیزی نشنیدهام؛ اینکه دشمن میگوید یک بحث است، اینکه چه اتفاقی میافتد، بحث دیگری است» اکتفا کرد.
اما گفتگوی اقتصادنیوز با برخی از والدین نشان میدهد که پدران و مادران زیادی با این نگرانی درگیر هستند و نرفتن یا رفتن فرزندشان به مدرسه، تبدیل به یک تصمیمگیری پیچیده شده است.
از شنبه نصف کلاس آمدند
سحر که دخترش در یک مدرسه دولتی منطقه 16 درس میخواند، این روزها مانند والدین دیگر نگران ساعاتی است که فرزندش پشت نیمکتهای مدرسه مینشیند.
او هم خبرها را دهان به دهان از مادران دانشآموزان دیگر شنیده است، اما فعلا تصمیمی بر تعطیلی خودخواسته مدرسه دخترش ندارد و در مورد خلوتی این روزهای مدرسه میگوید: «اینکه پیامکی از طرف مدرسه اومده باشه، من ندیدم اما از مدرسه دخترم که سمت نازیآباد هست، خبر دارم که خیلی از والدین بچهها را به مدرسه نمیفرستند و از شنبه 11 بهمن، بچهها کمتر به مدرسه اومدن و بیشتر غایب هستن. مثلا از 2 تا کلاس این مدرسه که آمار گرفتن، توی هر کلاس، 10 تا 15 نفر غایب هستن.»
قرار بر نیامدن است
این موضوع مخصوص یک مدرسه خاص و منطقه محدود نیست، به گفته الهه که دخترش در یک مدرسه غیرانتفاعی منطقه 2 تحصیل میکند، او و والدین دیگر با این موضوع درگیر هستند. الهه در مورد جلوگیری خانواده از مدرسه رفتن فرزندانشان میگوید: «با توجه به خبرهایی که در فضای مجازی و شبکههای ماهوارهای اعلام میکنن و مدام میگن که اگر جنگی بشه، دانشآموزان در خطر هستن، اغلب خانوادهها ترسیدن و جرأت نمیکنن که بچهها رو به مدرسه بفرستن. بچهها هم استرس این رو دارن که یهو اتفاقی بیفته و ما کنارشون نباشیم.»
به گفته این مادر، در 2 روز گذشته نزدیک به نیمی از کل دانشآموزان، غایب بودند: «با این حال مدیر مدرسه به معلمها گفته که به والدین اطلاع بدید تا بچهها رو بیارن، اما همه میترسن که نکنه اتفاقی بیفته. کسی حاضر نشد به والدین این درخواست رو بگه. منم 2 روز بچهام رو نفرستادم، اما دیگه تصمیم گرفتم که راهیش کنم، نمیشه که کلا مدرسه نرن.»
جستجو برای رفع شایعه
این دل نگرانی محدود به دانشآموزان دختر نیست و در مدارس پسرانه هم چنین دل نگرانی فراگیر شده است. فاطمه که فرزندش در یکی از مدارس دولتی منطقه 14 تحصیل میکند، از همان روز اول به خاطر شنیدن شایعات در مورد انبار مهمات در مدارس، دست به پیگیری زد.
او در این رابطه توضیح میدهد: «شایعه که زیاده و همه هم میگن که بچهها رو دیگه نفرستیم مدرسه، آخه اینجوری که نمیشه. منم از ترسم موضوع رو به انجمن اولیاء و مربیان مدرسه پسرم گفتم. اونا هم گفتن که هر وقت که دوست داشتیم، میتونیم تمام بخشهای مدرسه رو بازرسی کنیم و خیالمون راحت بشه که وسیله نظامی توی مدرسه انبار نشده.»
فاطمه در مورد این بازرسی میگوید: «من کل مدرسه رو گشتم، چیزی نبود، به مادرهای دیگه هم گفتن که هر وقت نگران این حرفا بودند، بیان و خودشون بگردن. تا شاید یکم خیالمون راحت بشه.»
هر چند به شکل رسمی دستورالعملی در مورد بازرسی مدرسه از سوی والدین رابطه صادر نشده است، اما گویا این شیوه در دستورکار انجمن اولیاء و مربیان برخی مدارس قرار گرفته است، تا از این طریق والدین نگران شایعه نگهداری ابزار نظامی در مدرسه، خیالشان راحت شود.
ارسال نظر