تعداد صدسالههای ژاپن از ۱۰۰ هزار نفر عبور کرد
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از زومیت، رسیدن به ۱۰۰ سالگی زمانی اتفاقی بسیار نادر بود، اما در ژاپن دیگر آنقدرها استثنایی نیست. شمار افراد صدساله در این کشور برای نخستینبار از ۱۰۰ هزار نفر عبور کرده است. آمار تازهی وزارت بهداشت ژاپن نشان میدهد شمار صدسالهها در سپتامبر ۲۰۲۶ از ۱۰۷ هزار نفر گذشته و برای پنجاهوششمین سال متوالی رکورد جدیدی ثبت شده است.
رشد جمعیت صدسالههای ژاپن در چند دههی گذشته بسیار سریع بوده است. زمانی که دولت در سال ۱۹۶۳ ثبت این آمار را آغاز کرد، فقط ۱۵۳ نفر در سراسر کشور حداقل ۱۰۰ سال سن داشتند. تعداد آنها در دهههای بعد پیوسته افزایش یافت و سال گذشته به مرز ۱۰۰ هزار نفر نزدیک شد؛ مرزی که امسال برای نخستینبار پشت سر گذاشته شده است.
زنان بخش بزرگی از صدسالههای ژاپن را تشکیل میدهند. نزدیک به ۹ نفر از هر ۱۰ فرد صدساله در این کشور زن هستند. دولت ژاپن نیز طبق رسمی قدیمی برای افرادی که به ۱۰۰ سالگی میرسند، نامهی تبریک نخستوزیر و یک یادبود ارسال میکند.
صدسالهها در همهی مناطق ژاپن به یک اندازه پراکنده نیستند. طبق گزارش ژاپنتایمز، استان شیمانه برای چهاردهمین سال متوالی بیشترین نسبت افراد بالای ۱۰۰ سال را در مقایسه با جمعیت خود دارد و استانهای کوچی و توتوری نیز در ردههای بعدی قرار گرفتهاند.
ژاپن مدتها است که یکی از بالاترین امیدهای به زندگی در جهان را دارد. زنان ژاپنی بهطور متوسط بیش از ۸۷ سال و مردان بیش از ۸۱ سال عمر میکنند. پژوهشگران مجموعهای از عوامل را در این طول عمر بالا مؤثر میدانند؛ از شیوع نسبتاً پایین چاقی و الگوی غذایی گرفته تا دسترسی گسترده به خدمات درمانی و برنامههای غربالگری.
بااینحال، عبور تعداد صدسالهها از مرز ۱۰۰ هزار نفر فقط نشانهای از افزایش طول عمر نیست. ژاپن همزمان با پیرشدن جمعیت، با کاهش نرخ تولد و کوچکشدن جمعیت در سن کار روبهرو است. افزایش تعداد سالمندان به معنی نیاز بیشتر به خدمات درمانی، مراقبت طولانیمدت و حمایتهای اجتماعی است؛ آن هم در شرایطی که تعداد افراد جوانتر و نیروی کار کاهش پیدا میکند.
جی اولشانسکی، همهگیرشناس دانشگاه ایلینوی شیکاگو، میگوید چندان عجیب نیست که ژاپن زودتر از کشورهای دیگر به چنین آماری برسد. پیشرفت پزشکی و بهداشت عمومی باعث شده افراد بیشتری بتوانند تا سنین بسیار بالا زندگی کنند و با سالمندشدن جمعیت کشورهای دیگر، احتمالاً این روند در نقاط دیگری از جهان نیز دیده خواهد شد.
اما اولشانسکی تأکید میکند که تعداد سالهای زندگی بهتنهایی معیار مناسبی برای سنجش سلامت جامعه نیست. افراد میتوانند عمر طولانیتری داشته باشند، اما سالهای پایانی زندگی را با بیماری، ناتوانی یا نیاز دائمی به مراقبت بگذرانند.
از آنجا که افزایش طول عمر لزوماً به معنای افزایش سالهای زندگی در سلامت نیست، مفهوم «طول عمر سالم» اهمیت بیشتری پیدا کرده است؛ یعنی مدت زمانی که فرد میتواند بدون ناتوانی جدی و با استقلال نسبی زندگی کند. دولت ژاپن نیز در سالهای اخیر بیشتر بر همین موضوع تمرکز کرده است، زیرا در جامعهای بسیار سالمند، تفاوت میان عمر طولانی و عمر سالم مستقیماً بر کیفیت زندگی افراد و فشار واردشده بر نظام درمان و مراقبت اثر میگذارد.
عبور تعداد صدسالههای ژاپن از مرز ۱۰۰ هزار نفر، نتیجهی چند دهه افزایش امید به زندگی است؛ اما در جامعهای که همزمان بهسرعت در حال سالمندشدن است، مسئلهی اصلی دیگر فقط طولانیترشدن عمر نیست، بلکه افزایش سالهایی است که افراد میتوانند با سلامت و استقلال زندگی کنند.
