نهاوندیان در مراسم رونمایی از کتاب «روزگار محسن»: نتوانسته‌ایم جمع میان نفع فردی و خیر جمعی را به‌درستی الگوسازی و معرفی کنیم/ الگوهایی مانند محسن جلال‌پور، باید در جامعه تکثیر شوند
به گزارش اقتصادنیوز، دکتر محمد نهاوندیان، اقتصاددان، در آیین رونمایی از کتاب «روزگار محسن» نوشته محسن جلال‌پور گفت: امروز جمع ارزشمندی برای تجلیل از یک نمونه ترکیب اخلاق و اقتصاد دور هم جمع شده‌اند. نخستین‌بار آقای جلال‌پور را زمانی شناختم که جوانی بود و در اتاق بازرگانی کرمان، گزارش رسیدگی اتاق را ارائه می‌کرد. آشنایی ما از همان‌جا آغاز شد و بعدها نیز همکاری و ارتباط بیشتری شکل گرفت.
اقتصادنیوز: محسن جلال پور، نویسنده «روزگار محسن» با اشاره به دوران کودکی خود گفت: شاید این کتاب باعث شود هر کدام از خوانندگان یک بار به گذشته و دوران کودکی خود بازگردند؛ دورانی که هر روز آن می‌تواند آرزوی بسیاری از ما باشد. دوران کودکی ما پر از صداقت، شفافیت، سلامت نفس، همراهی و همدلی بود.
وی ادامه داد: آقای جلال‌پور در دوره هیات‌رئیسه اتاق ایران، یار صادق و همیشه مثبت ما بود. در دوره برجام شاید کمتر کسی بداند که همزمان با مذاکرات سیاسی و حتی تا حدی مقدم بر آن، مذاکرات اقتصادی با بزرگان اقتصاد اروپا و حتی آمریکا انجام می‌شد. آنچه در این جلسات مورد مذاکره قرار گرفت، می‌توانست نیروی پیش‌برنده تیم سیاسی برای شناخت فرصت‌های اقتصادی ایران و دستیابی به یک نتیجه برد-برد باشد.
نهاوندیان اشاره کرد: بسیار دوست دارم آقای جلال‌پور، غیر از «روزگار محسن»، «روزگار محسن ۲ و ۳» را هم بنویسد و این روایت را تا دوره‌های بعدی زندگی خود ادامه دهد. در دوره‌ای که آن توافق رخ داد، آقای جلال‌پور مسئولیت اتاق ایران را بر عهده داشت. یک‌بار به ایشان گفتم کمی فتیله را پایین بکشید؛ ما دیگر در اتاق سالن نداریم و هیات‌هایی که می‌خواستند با ایران گفت‌وگو کنند، برای حضور در اتاق از یکدیگر سبقت می‌گرفتند.
وی مطرح کرد: یکی از موضوعاتی که امروز به آن نیاز داریم، تعریف درست از عزت و ذلت و مصادیق عزت است. یکی از ویژگی‌های آقای جلال‌پور این است که در کنار موفقیت‌های اقتصادی خود در تجارت و تولید، من به یاد ندارم در دوره همکاری‌مان در اتاق و بعد از آن، ایشان برای کسب‌وکار شخصی خود از موقعیت اجتماعی‌اش استفاده کرده باشد.
این اقتصاددان افزود: این موضوع یکی از حلقه‌های مفقوده در تشکل‌های اقتصادی ماست. درست است که تشکل‌های اقتصادی باید برای پیگیری حقوق و منافع اقتصادی اعضای خود تلاش کنند، اما این فعالیت باید با نزاکت، پاکیزگی و پاکدامنی همراه باشد؛ یعنی در کنار منافع فردی، نفع عمومی و خیر جمعی نیز دنبال شود.
نهاوندیان گفت: وقتی از خیر صحبت می‌کنیم، معمولاً آن را به کمک به نیازمندان، تهیه سبد غذا یا حمایت از خیریه‌ها محدود می‌کنیم، اما خیر را می‌توان در مفهومی گسترده‌تر و جمعی دید. کار فرهنگی، انتشار کتاب و حتی تولید فیلم نیز می‌تواند مصداق خیر باشد. این نوع نگاه، نوعی فرهیختگی می‌خواهد و خوشبختانه آقای جلال‌پور از این مزیت برخوردار است.
وی ادامه داد: اگر به تاریخ اقتصادی صد سال گذشته خود نگاه کنیم، می‌بینیم که نتوانسته‌ایم جمع میان نفع فردی و خیر جمعی را به‌درستی الگوسازی و معرفی کنیم. هر زمان از خیر جمعی صحبت کرده‌ایم، بیشتر از فداکاری و کنار گذاشتن نفع شخصی سخن گفته‌ایم و گویی نفع فردی را در مقابل خیر جمعی قرار داده‌ایم؛ در حالی که چنین نگاهی در نهایت می‌تواند به ریاکاری منجر شود.
نهاوندیان مطرح کرد: افراد نمی‌توانند منافع شخصی خود را به‌طور کامل کنار بگذارند. مهم این است که نفع شخصی فرد با خیر جمعی ارتباط پیدا کند. در این صورت، فرد از رشد جامعه همان‌قدر لذت می‌برد که از تحقق نفع شخصی خود.
وی افزود: حتی در تکامل بنگاه‌های اقتصادی در غرب نیز می‌بینیم که این مفهوم شکل گرفته است. در ادبیات جدید شرکت‌ها، صرفاً بحث «پرافیت» مطرح نیست و «بنفیت» و منافع همه ذی‌نفعان نیز مورد توجه قرار می‌گیرد؛ از جمله محیط زیست که به یکی از شاخص‌های ارزیابی عملکرد شرکت‌ها تبدیل شده است.
نهاوندیان تاکید کرد: ما متأسفانه در شکل‌گیری نهادهای اقتصادی جامعه خود به این موضوع کم‌توجه بوده‌ایم. بنابراین الگوهایی مانند محسن جلال‌پور که با خیر جمعی زندگی می‌کنند و از خیر رساندن به دیگران لذت می‌برند، باید در جامعه تکثیر شوند. برگزاری چنین جلساتی می‌تواند برای تشویق و معرفی این الگوها مؤثر باشد. امیدوارم محسن جلال‌پورهای بیشتری در جامعه داشته باشیم.
