مدتی است در سپهر سیاسی ایران بحثهایی مانند سوریهای شدن یا عباراتی از این دست که «خدا را شکر امنیت داریم، داعش نداریم» مطرح است. صرفنظر از درستی یا نادرستی این نگاهها، میخواهم از زاویهای دیگر به این مساله بپردازم. فرض این یادداشت این است که اگرچه در برهههایی از تاریخ ۲۰۰ساله اخیر تلاشهایی در راستای تجزیه برخی مناطق ایران صورت گرفته و صاحب این قلم منکر آن نیست؛ اما حلقههای زنجیر…
انسانها موجوداتی خردمند هستند و میتوانند با محاسبه مخاطرات زندگی جمعی را کاهش دهند و به سمت افزایش زمان فراغت حرکت کنند. شیوه علمی فکر کردن در باب سیاست باعث شد سازوکار قرارداد اجتماعی خطرات جنگ را کاهش دهد.
هابز، فیلسوف انگلیسی معتقد است که وقتی دولتی وجود نداشته باشد یا اگر به زبان وی بخواهیم بگوییم، لویاتانی نباشد تا همه از آن بترسند، امنیتی در کشور وجود نخواهد داشت و جنگ همه در مقابل هم رخ خواهد داد.
غول بنیادگرایی از شیشه بیرون جهیده است و از شکل جنبشی کوهستانی و اشراری راهزن تبدیل به امارتی اسلامی گردیده است. پیشروی های سریع تاریخ سازی قهرمانانه شکست انگلیس، شوروی و آمریکا را به فتوحات خود اضافه خواهند کرد و با آنکه با همسایگان و قدرت های بزرگ بین المللی و منطقه ای مذاکره صلح انجام داده اند اما ایدئولوژی آنها بسط گرایانه است.
اقتصادنیوز: نظام بازار به دلیل عقلانیت وسیعی که دارد، تضادها را یکسان نمیکند بلکه یاد گرفته با حفظ تضادها و تفاوتها آنها را برآینددار کند و واگراییها را تبدیل به همگرایی کند. اگر نظام بازار اجازه میداد، کارفرما و کارگران سعی داشتند هر کدام دیگری را در خود حل کند. نظام بازار با طراحی تامین اجتماعی، منافع متضاد را به همگرایی کشاند.