پیش از آنکه قضاوت کنیم که آیا خاتمی، دوره‌اش گذشته یا نه، شاید بد نباشد اگر به تماشای چند قاب از خاتمی در این یادداشت بنشینیم، چند تصویر که همه‌ی روزگار رفته را روایت نمی‌کند اما لانگ‌شاتی است که بخش مهمی از قصه‌ی امروز را در خود جا داده.
حسین نورانی‌نژاد گفت: «دیدارهای اصلاح‌طلبان در چارچوب مسوولیت‌های سیاسی آنهاست. یک جریان سیاسی که می‌توان آن را سازمان سیاسی جامعه مدنی دانست، تلاش می‌کند مطالبات بخشی از مردم را به نحوی به حاکمان منتقل کند که متوجه شوند تحقق آنها به ضرر حاکمیت نیست، بلکه به سود منافع ملی است.»
شکوری راد گفت: مطلبی که روزنامه کیهان در واکنش به بیانیه اخیر جبهه اصلاحات نوشته، نشان‌دهنده بغض فراوانی است که در این بخش از نیروهای تندرو در درون حاکمیت علیه «جنبش اصلاحات» و «گفتمان اصلاح‌طلبی» وجود دارد.
تاجیک گفت: امروز، دین‌مردان سیاسی ما، بیش از هر چیز نیازمند گوهر «واج» هستند. اما باید بدانند «سخن درست» زمانی موثر و کارآمد است که با «درست سخن‌گفت» همراه باشد.
نتیجه کنارگذاشتن اصول و آرمان‌های اصلاح‌طلبانه و تسلیم شدن به سیاست‌های اقتضایی،رسیدن به وضعیت امروزاست که زبان‌شان بسته است.اصلاح‌طلبان هم مثل سیستم به بن‌بست رسیده‌اند. آیا راهی برای خروج از این بن‌بست وجود دارد؟ آیا اصلاح‌طلبان می‌توانند چنین راهی را طی کنند؟ راه وجود دارد و آن نقد جدی روش‌های پیشین و بازگشت به اصول و ارزش‌های اصلاح‌طلبانه است.
اقتصادنیوز: عباس عبدی فعال سیاسی اصلاح طلب در یادداشت خود در اعتماد به انتقاد از اصلاح‌طلبان پرداخت.
روزنامه اصولگرا نوشت: برخی رسانه‌های اصلاحات طبق معمول با پیش‌بینی‌های غلط از آینده از ارزان شدن گاز در اروپا خبر می‌دادند و توافق گازی لبنان و اسرائیل را به عنوان شکست پوتین در جنگ انرژی با غرب تعبیر می‌کردند، اما شواهد نشان می‌دهد اروپا به شدت قیمت گاز برای مصرف‌کننده‌ها را افزایش داده است.
رجایی با اشاره به پسااعتراضات گفت: در وهله اول باید اعتراضات شنیده شده و مورد قبول قرار بگیرد چرا که معترضان هم بخشی از مردم هستند و نظریه هایی که توسط نهادهای امنیتی داده شد آنان را تخریب گر و بر هم زننده معرفی شدند. خارجی ها نقش داشتند و یا ممکن است برخی رسانه ها عوامل نفوذی وجود داشته باشد اما قالب اهالی رسانه نجیب و پاک هستند و دغدغه منافع ملی را دارند.
عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم گفت: نسلی هستند که دهه ۸۰ به دنیا آمده اند و قهرا مطالبات آنها خیلی فراگیرتر و جدی تر است و چون در خانواده ها به صورت فرزند سالاری هم به دنیا آمده اند، احساس این را دارند که باید بیایند حرفشان را بزنند و دنبال کنند.