اصلاحات در گرو حذف رانتها
اول: شواهد و قرائن و حتی آمارها نشان میدهد جامعه ایران تصمیم گرفته است بیش از توان تولید خود رفاه ایجاد کند. نتیجه این تصمیم تخصیص ناکارآمد منابع است و پیامد این ناکارآمدی تبدیل نشدن منابع به رشد اقتصاد ملی است. زمانی که رشد اقتصادی رخ ندهد طبیعتا رفاه بهصورت طبیعی نمیتواند افزایش یابد. بنابراین با سیاستهای مقطعی سعی میشود تلاش برای ایجاد رفاه نسبت به منابع بهصورت مستمر افزایش مییابد.