ظریف گفت: بعد از اتفاقاتی که اواخر سال۹۶(دی‌ماه) رخ داد، معتقد بودم به‌عنوان وزیر خارجه نباید ادامه بدهم و حتی به آقای دکتر روحانی پیشنهاد دادم که شما هم کنار بکشید چون شیب کشور از الان به‌سمت بدی دارد می‌رود.
آنچه منتقدانه باید بر آن خروشید این است که برخی تریبون‌داران و قلم به دستانِ سوپرانقلابی، در مواجهه با رویدادها و عملکردها بیش و پیش از آن که به کار و کارنامه نظر داشته باشند و "ماقال" را در نظر گیرند، با توجه به "من قال" و نسبتی که با فرد دارند، مواجهه خود را سامان می‌دهند.
وزیر فعلی کار و رفاه اجتماعی، قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰، از جمله از گرانی ها انتقاد می کرد، گفت و گو برای احیای برجام را التماس می نامید و کاهش نرخ ارز را لازم و ممکن می دانست.
نماینده پیشین مجلس گفت: آقایان یا قادرند شرایط را ادامه دهند یا قادر نیستند. اگر قادر نیستند، چرا قبول کردند؟ اگر چیزی را نشناخته‌ای یا جنسی را ندیده‌ای چگونه خریداری کردی؟ چگونه مسئولیت آن را پذیرفتی؟! این عذر بدتر از گناه بوده و در هیچ جای دنیا هم مرسوم نیست.
علی جنتی با انتقاد از تیم مذاکره کننده نوشت: با گذشت یکسال از توقف مذاکرات احیای برجام هئیت مذاکره کننده نه تنها دستاورد جدیدی نداشته بلکه آنچه را که دولت دوازدهم در سایه ورزیده بودن دیپلمات های خو به دست آورده بود بطور کامل بدست نیاورده است.
اقتصادنیوز: معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده در دولت دوازدهم نوشت: در مورد حضور زنان در استادیوم‌های ورزشی هیچ قانونی مبنی بر ممنوعیت ورود زنان نداریم و در ورزشگاه‌ها غیر از فوتبال هم اغلب حضور زنان را داشته‌ایم.
اقتصادنیوز: معاون رئیس‌جمهور در دولت دوازدهم می‌گوید: متاسفانه در ۸ سال دولت آقای روحانی شاهد بودیم با تمام توان تلاش شد تا دولت را زمین بزنند.
سخنگوی دولت دوازدهم در یادداشتی نوشت: همه ما می‌توانیم یک گره کوچک را از زندگی خانواده، اطرافیان، هم‌محله‌ای‌ها، همشهریان و هموطن‌مان باز کنیم.
سخنگوی دولت در توئیتی نوشت: جوانان دهه شصتی و هفتادی در دولت مردمی وزیر و معاون وزیر شده‌اند، جوان‌گرایی، نمایشی، شعار انتخاباتی و ابزار تهییج نبود؛ جوانان در متن امور قرار گرفته‌اند.
ربیعی در یادداشتی نوشت: هیچ ابزاری در جهان، بدون هزینه نیست و تنها زمانی می‌توان رای به محدودیت‌ها داد که این هزینه‌ها بیش از منافع آن باشد. باید دید اساسا آیا پیشرفت‌های تکنولوژی ارتباطی نوین، این امکان را ایجاد می‌کنند که شهروندان بعد از محدودسازی این ابزارها به استفاده از سایر ابزارهای جدیدتر روی نیاورند؟