شهرداری یا بنگاه اقتصادی؟ | امانی: توسعه حمل‌ونقل عمومی و نگهداشت شهر وظیفه شهرداری تهران است نه ساخت مسکن!
به گزارش اقتصادنیوز، تهران در حالی با مشکلات دیرینه‌ای همچون فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل عمومی، ترافیک، آلودگی هوا، چالش‌های مدیریت پسماند و آسیب به فضای سبز دست‌وپنجه نرم می‌کند که ورود شهرداری به مأموریت‌های تازه اقتصادی، معیشتی، درمانی و ساخت مسکن، پرسش‌هایی را درباره اولویت‌های مدیریت شهری، حدود اختیارات قانونی شهرداری و نحوه تخصیص منابع مالی پایتخت ایجاد کرده است.
اقتصادنیوز: بررسی اقتصادنیوز از قیمت کالاهای عرضه‌شده در طرح «تورم صفر» شهرداری تهران نشان می‌دهد برخی اقلام تفاوت چندانی با بازار آزاد ندارند و حتی نمونه‌هایی از برنج و حبوبات با قیمت پایین‌تر در فروشگاه‌های اینترنتی عرضه می‌شوند؛ موضوعی که در کنار ابهام درباره برند کالاها و محدودیت خرید، پرسش‌هایی درباره مزیت واقعی این طرح ایجاد کرده است.
در ماه‌های اخیر و به‌ویژه پس از تحولات جنگی، شهرداری تهران از برنامه‌هایی برای تثبیت قیمت کالاهای اساسی، بازسازی واحدهای مسکونی آسیب‌دیده، توسعه ساخت مسکن و ارائه برخی خدمات درمانی خبر داده است؛ اقداماتی که به‌رغم تأکید مدیران شهری بر ضرورت حمایت از شهروندان، با انتقادهایی درباره جایگاه قانونی، منابع تأمین مالی و تأثیر آنها بر انجام وظایف اصلی شهرداری همراه شده است.
در همین زمینه، اقتصادنیوز در گفت‌وگو با ناصر امانی، عضو شورای اسلامی شهر تهران، به بررسی ورود شهرداری به مأموریت‌های جدید، ابعاد قانونی و مالی طرح تورم صفر، وضعیت بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده از جنگ، برنامه‌های ساخت مسکن و ارائه خدمات درمانی و همچنین میزان تحقق وعده‌های توسعه حمل‌ونقل عمومی و رسیدگی به مشکلات شهری پرداخته است.
مشروح گفت‌وگوی اقتصادنیوز با ناصر امانی، عضو شورای اسلامی شهر تهران، را در ادامه می‌خوانید.
****
*تهران سال‌هاست با مشکلات متعددی از جمله ضعف حمل‌ونقل عمومی، ترافیک، آلودگی هوا و سایر مسائل شهری مواجه است. با این حال، به‌ویژه پس از شرایط جنگی اخیر، شاهد ورود شهرداری تهران به مأموریت‌هایی هستیم که فراتر از خدمات متعارف شهری تعریف می‌شوند. با توجه به اظهارات اخیر آقای چمران درباره مشکلات پایتخت و نحوه اداره شهر، از نگاه شما ورود شهرداری به این حوزه‌های جدید تا چه اندازه قابل دفاع است و شورای شهر بر چه اساسی باید اولویت‌های مدیریت شهری را ارزیابی کند؟
ما نظر خود را در این زمینه به‌صراحت بیان کرده‌ایم و بنده نیز رسماً در این خصوص به شهرداری تهران تذکر داده‌ام. این موضوع از دو منظر قابل بررسی است؛ نخست اینکه اصل موضوع کمک به معیشت مردم و فراهم‌کردن امکان دسترسی شهروندان به کالاهای اساسی با قیمت ثابت و ارزان، مسئله‌ای است که هیچ تردیدی درباره ضرورت آن وجود ندارد. ما مخالف چنین اقدام هایی نیستیم. اتفاقاً این کار، به‌ویژه در شرایط حساس جنگی، اقدام بسیار درست و خوبی است. اما مسئله‌ای که بر آن تأکید داریم این است که شرایط موجود نباید باعث شود برخلاف قانون و برخلاف رویه جاری در تمام ادوار مدیریت شهری عمل کنیم.
نکته این است که این وظایف اصولاً بر عهده دولت قرار دارد. وزارت صنعت، معدن و تجارت که حاصل ادغام سه وزارتخانه است و همچنین وزارت جهاد کشاورزی، بر اساس آخرین قوانین مصوب کشور، مسئولیت توزیع اقلام، کنترل قیمت‌ها و فراهم‌کردن دسترسی مردم به ارزاق عمومی را بر عهده دارند. این موضوع قطعی است و هیچ تردیدی درباره آن وجود ندارد. در قانون مصوب سال ۱۳۷۵، مربوط به شوراهای اسلامی شهر و انتخابات و اختیارات آنها، هیچ وظیفه‌ای در این زمینه به مدیریت شهری واگذار نشده است. در قانون قدیمی شهرداری‌ها نیز دو بند در این زمینه وجود دارد که به نظر ما حتی استناد به آنها قابل قبول نیست؛ زیرا این وظایف بعداً در قوانین پس از انقلاب به دولت واگذار شده‌اند. با این حال، در همان قانون نیز انجام چنین اقداماتی منوط به تصویب انجمن شهر شده است. بنابراین، زمانی که شهردار محترم تهران می‌گویند بر اساس قانون شهرداری‌ها این وظیفه را پذیرفته‌اند، باید به این نکته توجه کرد که در قانون شهرداری‌ها دو بند درباره این موضوع وجود دارد و هر دو بند، انجام اقدامات مربوط را به تصویب انجمن شهر منوط کرده‌اند؛ نهادی که امروز شورای اسلامی شهر جایگزین آن شده است. پس روشن است که این موضوع خارج از وظایف معمول شهرداری است و حتی اگر قرار باشد به استناد قانون قدیمی اقدامی انجام شود، باید مصوبه شورای شهر وجود داشته باشد.
طرح تورم صفر بدون مصوبه شورای شهر؛ حتی یک ریال اعتبار تصویب نشده
* با این توضیحات، آیا شهرداری برای اجرای طرح تثبیت قیمت کالاهای اساسی و آنچه از آن با عنوان «تورم صفر» یاد می‌شود، مجوز قانونی و مصوبه شورای شهر را دریافت کرده است؟ منابع مالی این طرح چگونه تعیین شده‌اند؟
موضوع دوم، مسئله منابع مالی است. منابعی که قرار است از محل اعتبارات شهر برای اجرای این طرح هزینه شوند، باید مشخص باشند. هر ریالی که قرار است در این زمینه هزینه شود، بر اساس قانون بالادستی باید مصوبه شورای اسلامی شهر تهران را داشته باشد. در حال حاضر چنین مصوبه‌ای وجود ندارد. هیچ لایحه‌ای نیز در این زمینه به شورای شهر ارائه نشده است. حتی ما با فاصله حدود یک ماه از تبلیغات، مصاحبه‌ها و صحبت‌هایی که درباره این طرح مطرح شده بود، تازه در یک جلسه غیرعلنی توضیحات شهردار تهران را شنیدیم.
شهردار در آن جلسه حضور پیدا کردند و توضیح دادند که قرار است چه اقداماتی انجام دهند و چرا می‌خواهند این طرح را اجرا کنند. البته در همان جلسه نیز نظرات مختلفی مطرح شد و بنده از جمله اعضایی بودم که به این طرح ایراداتی وارد کردم. یکی از ایراداتی که مطرح کردم این بود که اساساً عنوان انتخاب‌شده برای این طرح اشتباه است. حتی اگر فرض کنیم اجرای چنین طرحی وظیفه شهرداری است و شهرداری باید وارد این حوزه شود، باز هم عنوان «تورم صفر» عنوان درستی نیست. ما چیزی به نام تورم صفر در این مفهوم نداریم. تورم عوامل مشخصی دارد؛ کسری بودجه دولت، افزایش نقدینگی و چاپ پول از جمله عوامل ایجاد تورم هستند. شما که قرار نیست این عوامل را برطرف کنید. کاری که اکنون انجام می‌دهید این است که تعدادی از کالاها را پیش‌خرید و انبار می‌کنید و قصد دارید تا شش ماه آینده آنها را با همان قیمتی که خریداری کرده‌اید، در اختیار مردم قرار دهید. این اقدام به معنای تورم صفر نیست. بنابراین، نظر بنده به‌عنوان یکی از اعضای شورای اسلامی شهر تهران این است که اجرای این طرح از هر دو منظر، یعنی هم از نظر وظایف قانونی شهرداری و هم از نظر منابع مالی و ضرورت اخذ مصوبه شورا، دارای ایراد است.
بازسازی خانه‌های آسیب‌دیده از جنگ؛ شورای شهر هنوز آمار دقیقی ندارد
*در کنار طرح‌های معیشتی، شهرداری تهران پس از جنگ مسئولیت‌هایی را نیز در حوزه بازسازی و نوسازی واحدهای مسکونی آسیب‌دیده پذیرفت. شورای شهر چه میزان اطلاعات از روند اجرای این برنامه دارد؟ آیا گزارشی درباره تعداد واحدهای آسیب‌دیده، خانوارهای تحت پوشش و میزان پیشرفت بازسازی‌ها به شورا ارائه شده است؟
خیر، هیچ اطلاعات دقیقی در این زمینه در اختیار نداریم. آمار دقیقی از اینکه چه تعداد خانه آسیب دیده‌اند، به چه تعداد خانواده کمک شده و روند اجرای این اقدامات به چه صورت بوده، در اختیار شورای اسلامی شهر تهران قرار نگرفته است. حتی درباره حق انتقالی که در کمیسیون ماده پنج تصویب شد و قرار بود بر اساس آن، به کسانی که خانه‌هایشان آسیب جدی دیده و نیازمند نوسازی هستند، تراکم تشویقی داده شود، هنوز اطلاعات دقیق و کاملی به شورا ارائه نشده است.
کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر نیز به‌صورت تصادفی حدود ۴۰۰ پرونده را بررسی کرده است. در بررسی این پرونده‌ها، مواردی از انحراف از مصوبه مشاهده شده است. این پرونده‌ها به شهرداری منعکس شده و قرار بوده است شهرداری توضیح دهد که چرا در این موارد از مصوبه انحراف صورت گرفته است. اما پاسخ این موضوع هم هنوز به شورای اسلامی شهر تهران ارسال نشده است.
سه منبع مالی برای طرح شهرداری؛ هیچ‌کدام به تصویب شورا نرسیده است
*در شرایطی که شهرداری مسئولیت‌های جدیدی در حوزه معیشت، بازسازی و سایر مسائل پذیرفته است، چگونه می‌توان میان رسیدگی به مطالبات اصلی شهروندان و کمک به مردم در وضعیت بحرانی تعادل برقرار کرد؟ از نگاه شما، شهرداری برای ورود قانونی به چنین حوزه‌هایی چه مسیری را باید طی می‌کرد؟
تنها راه قانونی این بود که موضوع در قالب یک لایحه به شورای اسلامی شهر تهران ارائه شود و در صحن شورا مورد بررسی قرار بگیرد. در این صورت، هم اصل موضوع بررسی می‌شد و هم منابع مالی مورد نیاز آن پیش‌بینی و تعیین می‌شد. در حال حاضر، شهردار تهران سه نوع منبع را برای اجرای این طرح اعلام کرده‌اند. نخست اینکه گفته‌اند قرار است این اقدامات از محل درآمدهای مدیریت شهری انجام شود. دوم، منابعی است که قرار است از طریق بانک مرکزی در اختیار شهرداری قرار بگیرد. سوم نیز استفاده از تسهیلات است؛ یعنی شهرداری برای اجرای طرح وام دریافت کند. هرکدام از این موارد که قرار باشد اتفاق بیفتد، به مصوبه شورای اسلامی شهر تهران نیاز دارد.
ما در بودجه امسال حتی یک ریال برای اجرای این طرح در هیچ‌یک از این سه ردیف تصویب نکرده‌ایم. بنابراین، تنها راه قانونی‌شدن اجرای این طرح آن بود که لایحه مربوط ارائه شود، در شورای شهر مورد بررسی قرار بگیرد و درباره اصل موضوع و منابع آن تصمیم‌گیری شود. همان‌طور که اشاره کردم، متأسفانه هیچ‌یک از این دو مسیر قانونی طی نشده است.
هشدار درباره تبدیل شهرداری به بنگاه بزرگ اقتصادی
*با توجه به محدودیت منابع مالی مدیریت شهری، آیا بهتر نبود شهرداری به‌جای ورود به طرح‌های اقتصادی جدید، این منابع و ظرفیت اجرایی را صرف مشکلات اصلی تهران، از جمله فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل عمومی، نوسازی بافت‌های فرسوده و بهبود خدمات شهری می‌کرد؟
یکی از نگرانی‌هایی که در جلسه غیرعلنی با آقای زاکانی مطرح کردم، دقیقاً همین موضوع بود. به ایشان گفتم شما با اجرای این اقدامات در حال تبدیل‌کردن شهرداری به یک بنگاه بزرگ اقتصادی هستید. البته ایشان طرح‌های دیگری نیز غیر از طرح تأمین ارزاق عمومی دارند؛ برای مثال، در حوزه بهداشت و درمان نیز طرح‌هایی مطرح کرده‌اند و در حوزه‌های مختلف دیگر هم برنامه‌هایی دارند.
من در همان جلسه گفتم معنای این اقدامات آن است که شهرداری را به یک بنگاه بزرگ اقتصادی تبدیل می‌کنید و از وظایف اصلی خود غافل می‌شوید. وظیفه ذاتی ما اداره شهر است. نظافت شهر، فضای سبز، رفع سد معبر، حمل‌ونقل عمومی و مدیریت ترافیک، از جمله وظایف اصلی مدیریت شهری هستند. ما باید بر همین موضوعات تمرکز کنیم. در حال حاضر، در تمام این زمینه‌ها مشکل داریم.
البته نمی‌گوییم هیچ کاری انجام نشده است. اقدامات مختلفی صورت گرفته و ما هم نمی‌خواهیم آنها را نادیده بگیریم. اما بسیاری از این اقدامات هنوز ناتمام مانده‌اند و دوره مدیریت شهری نیز رو به پایان است. در چنین شرایطی، چرا باید در پایان دوره وارد مسائل سنگینی شویم که نه وظیفه ما هستند و نه منابع مالی مشخصی برای آنها پیش‌بینی و تصویب کرده‌ایم؟ بهتر است بر همان وظایف اصلی تمرکز کنیم.
توسعه حمل‌ونقل عمومی اولویت نخست ماست و باید بر آن متمرکز شویم. نوسازی بافت‌های فرسوده نیز از موضوعاتی است که باید مورد توجه جدی قرار بگیرد و از محورهای اصلی برنامه چهار ساله توسعه و پیشرفت شهر تهران بوده است. از سوی دیگر، فضای سبز تهران به دلیل کم‌آبی و آفت‌زدگی با مشکلات جدی مواجه شده است. در حال حاضر، بخش‌های مختلف فضای سبز شهر تهران آسیب دیده‌اند و این مسئله به یکی از مطالبات مردم از مدیریت شهری تبدیل شده است. باید بر این موضوعات تمرکز کنیم.
۲۱ قرارگاه مشترک با دولت؛ از ساخت مسکن تا خدمات درمانی
*با وجود این انتقادها، شهردار تهران تأکید دارند که ورود به مأموریت‌های جدید مانع انجام وظایف اصلی شهرداری نخواهد شد. در این زمینه چه برنامه‌های دیگری از سوی شهرداری مطرح شده و پاسخ مدیریت شهری به نگرانی‌های شورای شهر چه بوده است؟
آقای شهردار در پاسخ به این انتقادها می‌گویند که ما از وظایف اصلی خود غافل نمی‌شویم و آنها را به‌درستی انجام می‌دهیم. در عین حال، معتقدند که این وظایف جدید را نیز بر عهده دارند. ایشان اعلام کرده‌اند که ۲۱ قرارگاه تشکیل داده‌اند یا قرار است تشکیل دهند که همگی مشترک میان شهرداری و دولت هستند. یکی از این قرارگاه‌ها مربوط به حوزه مسکن، ساخت مسکن و اجاره‌داری در شهر تهران است. ایشان گفته‌اند که ۲۷۰ نقطه را در شهر تهران لکه‌گذاری کرده‌اند تا در آن نقاط ساخت‌وساز مسکن را آغاز کنند، میزان تولید مسکن را در تهران افزایش دهند و واحدهای ساخته‌شده را به افرادی که نیازمند هستند، اجاره دهند.
این موضوع در حالی مطرح می‌شود که در ابتدای همین دوره مدیریت شهری نیز چنین شعاری داده شده بود. در آن زمان وعده ساخت ۲۰۰ هزار واحد مسکونی مطرح شد. اما بعداً زمانی که درباره سرنوشت آن ۲۰۰ هزار واحدی که وعده داده بودند سؤال شد، رسماً اعلام کردند که ساخت مسکن وظیفه شهرداری نیست و وظیفه شهرداری، ارائه تسهیلات و بسترسازی برای ساخت مسکن است. این دقیقاً همان موضوعی بود که ما از ابتدای دوره مطرح می‌کردیم. ما از ابتدا می‌گفتیم که ساخت مسکن وظیفه شهرداری نیست. وظیفه شهرداری این است که مسیر صدور پروانه ساختمانی را کوتاه کند. اگر توانایی داریم، باید کاری کنیم که مردم برای دریافت یک پروانه ساختمانی، یک سال در پیچ‌وخم اداری شهرداری معطل نشوند. این وظیفه ماست. اما اکنون دوباره موضوع ساخت مسکن و اجاره‌داری از سوی شهرداری مطرح شده است. موضوع دیگری که آقای شهردار مطرح کردند، مربوط به حوزه بهداشت و درمان است.
ایشان از برنامه‌ای برای ارجاع شهروندان به پزشک متخصص در شهر تهران سخن گفتند که قرار است در مرحله نخست در چند محله به‌صورت پایلوت اجرا شود. این طرح نیز قرار است با همکاری وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شود. بر اساس توضیحاتی که ارائه کردند، قرار است چند محله به‌عنوان نمونه انتخاب شوند و برنامه در آن مناطق فعال شود. پس از آن نیز قرار است همه مردم تهران بتوانند از کلینیک‌های شهرداری تهران خدمات دریافت کنند. این خدمات شامل خدمات سرپایی و برخی خدمات درمانی دیگر خواهد بود که برای آنها سقفی نیز تعریف کرده‌اند. در مجموع، عمده این دو موضوعی که ایشان مطرح کردند، یعنی ساخت مسکن و ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، از جمله وظایفی هستند که بر عهده وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های دولتی قرار دارند.
شهردار تهران گفته‌اند که قصد دارند این برنامه‌ها را با همکاری دولت در تهران فعال کنند. بسیار هم عالی؛ اما بحث ما این است که وظایف اصلی شهرداری و اولویت‌های مدیریت شهری نباید تحت تأثیر این اقدامات قرار بگیرد.
۳۲۰۰ اتوبوس در برابر وعده ۷۵۰۰ دستگاهی
*اگر بخواهیم عملکرد مدیریت شهری را در سال‌های اخیر بررسی کنیم، مهم‌ترین مسائل حل‌نشده تهران که شهرداری باید تمرکز اصلی خود را بر آنها قرار می‌داد، کدام‌اند؟ به‌ویژه در حوزه حمل‌ونقل عمومی، با وجود تخصیص منابع قابل توجه، چه میزان از وعده‌های ابتدای دوره محقق شده یا نشده است؟
مهم‌ترین موضوع، توسعه حمل‌ونقل عمومی است. ما از سال ۱۴۰۰ تاکنون، ۵۰ درصد بودجه شهرداری تهران را به حوزه حمل‌ونقل عمومی اختصاص داده‌ایم. تأکید می‌کنم که ۵۰ درصد بودجه به این حوزه اختصاص پیدا کرده است. البته اقدامات مختلفی انجام شده و ما نمی‌خواهیم این اقدامات را نادیده بگیریم. تعدادی اتوبوس خریداری شده و تعدادی اتوبوس برقی نیز از خارج از کشور وارد شده است. بنابراین، نمی‌توان گفت هیچ اقدامی در این زمینه صورت نگرفته است. اما مسئله این است که این اقدامات به‌طور کامل محقق نشده‌اند و با وعده‌هایی که در ابتدای دوره داده شده بود، فاصله دارند. بر اساس قولی که آقای شهردار در ابتدای این دوره به ما دادند، قرار بود تا پایان سال گذشته تعداد اتوبوس‌های شهر تهران به ۷۵۰۰ دستگاه برسد. اما اکنون بر اساس آخرین آماری که در اختیار داریم، حتی با احتساب اتوبوس‌های نوسازی‌شده، تعداد اتوبوس‌ها ۳۲۰۰ دستگاه است. یعنی حدود نیمی از آن هدف محقق شده است.
در واقع، با وجود اختصاص منابع قابل توجه به حمل‌ونقل عمومی، هنوز به هدف تعیین‌شده در ابتدای دوره نرسیده‌ایم.
نوسازی تاکسی‌ها هم از برنامه عقب ماند؛ ۱۱ هزار دستگاه به‌جای ۴۰ هزار تاکسی
*وضعیت نوسازی تاکسی‌های فرسوده و توسعه ناوگان مترو چگونه است؟ آیا در این بخش‌ها نیز میان اهداف تعیین‌شده و عملکرد مدیریت شهری فاصله وجود دارد؟
بر اساس برنامه قرار بود ۴۰ هزار تاکسی فرسوده در تهران نوسازی شود. اما آخرین عددی که در این زمینه داریم، ۱۱ هزار دستگاه است. بنابراین، در حوزه نوسازی تاکسی‌های فرسوده نیز فاصله قابل توجهی با هدف تعیین‌شده وجود دارد. در حوزه مترو نیز قرار بود تعداد واگن‌ها افزایش پیدا کند. البته در این بخش مشکلات خارجی به وجود آمد و تحریم‌ها نیز باعث شد نتوانیم آن‌طور که برنامه‌ریزی شده بود، تعداد واگن‌های مترو را افزایش دهیم. در هر صورت، توسعه حمل‌ونقل عمومی مهم‌ترین وظیفه ما در این دوره بوده است. همان‌طور که گفتم، ۵۰ درصد بودجه را به آن اختصاص داده‌ایم، اما این برنامه‌ها به‌طور کامل محقق نشده‌اند.
پنج سال انتظار برای طرح جامع نظافت تهران
*در کنار حمل‌ونقل عمومی، وضعیت نگهداشت و نظافت شهر تهران نیز در سال‌های اخیر مورد انتقاد بوده است. آقای چمران هم به موضوع طرح جامع نظافت شهر اشاره کرده‌اند. از نگاه شما، چرا با گذشت چند سال هنوز مشکلات این حوزه برطرف نشده است؟
موضوع مهم دیگر، نگهداشت شهر است. ببینید، خود آقای چمران نیز فرمودند که ما همچنان منتظر طرح جامع نظافت شهر هستیم. بعد از پنج سال از این دوره مدیریت شهری، هنوز منتظریم که طرح جامع نظافت و نگهداشت شهر از سوی شهرداری تنظیم و به شورای شهر ارائه شود. این در حالی است که دوره ما رو به پایان است.
واقعیت این است که در این زمینه مشکلات جدی داریم. یکی از مشکلات این بوده که روش‌ها و شیوه‌های مدیریت پسماند و نظافت شهر در این دوره مرتب تغییر کرده است. علت آن نیز تغییرات مکرر در مدیریت این حوزه بوده است. معاونان خدمات شهری و مدیران عامل سازمان پسماند در این دوره مرتب تغییر کرده‌اند. هر مدیری که آمده، تلاش کرده است طرح جدیدی را اجرا کند. اما هنوز یک سال از فعالیت او نگذشته که تغییر کرده و مدیر دیگری جایگزین شده است. مدیر جدید نیز تا بخواهد با مسائل و مشکلات این حوزه آشنا شود، دوره فعالیتش به پایان رسیده است. به همین دلیل، برنامه‌ها و روش‌های مختلفی مطرح شده، اما استمرار و ثبات لازم برای اجرای آنها وجود نداشته است. بنابراین، نگهداشت و نظافت شهر دومین اولویت مهم مدیریت شهری است که باید بر آن تمرکز شود.
بحران فضای سبز تهران؛ قطع ۲۷ هزار درخت در یک بوستان
*وضعیت فضای سبز تهران نیز در ماه‌های اخیر با نگرانی‌هایی درباره کم‌آبی، خشکسالی و آفت‌زدگی همراه بوده است. با توجه به اینکه حفظ فضای سبز از وظایف اصلی شهرداری محسوب می‌شود، شرایط کنونی بوستان‌های تهران را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
بله، مسئله مهم دیگر، فضای سبز شهر تهران است که همان‌طور که اشاره کردم، اکنون با مشکلات جدی مواجه شده است. سه بوستان بزرگ شهر تهران دچار آفت‌زدگی و خشکسالی شده‌اند. در حال حاضر، فقط در یکی از این بوستان‌ها ۲۷ هزار درخت قطع شده است. علاوه بر این تعداد، حدود شش تا هفت هزار درخت دیگر نیز باید قطع و از بوستان خارج شوند.
درختانی که امروز در حال قطع‌شدن هستند، بعضاً ۶۰ سال عمر دارند. ما باید پس از قطع این درختان، نهال‌های جدیدی بکاریم. اما این نهال‌ها چند دهه زمان نیاز دارند تا به درختانی تبدیل شوند که امروز با عمر ۶۰ سال در حال قطع‌کردن آنها هستیم. این وضعیت یکی از مسائل جدی شهر تهران است و باید مورد توجه قرار بگیرد. اینها اولویت‌های واقعی شهر هستند. ما باید بر همین مسائل تمرکز کنیم. قانون نیز رسیدگی به این موضوعات را از وظایف مدیریت شهری دانسته است و مردم هم همین مطالبات را از ما دارند. بنابراین، باید تمرکز مدیریت شهری بر وظایفی باشد که قانون بر عهده ما گذاشته و شهروندان نیز انتظار انجام آنها را دارند. اما به نظر می‌رسد دوستان نظر دیگری دارند.
ارسال نظر