ناترازی در سیاست خارجی | محمودی اصل: رویکردهای اقتصادی و دیپلماسی باید متحول شوند | رانت‌خوارها همه‌جا نفوذ دارند

به گزارش اقتصادنیوز، ایران پس از جنگ ۱۲ روزه و حالا اعتراضات 1404، در وضعیت نه جنگ نه صلح و در تعلیق اقتصادی قرار گرفته است. وضعیتی که که در آن اقتصاد نه به‌طور کامل در وضعیت صلح و توسعه قرار دارد و نه در حالت جنگ تمام‌عیار. ویژگی محوری تعلیق، ابهام دائمی و نبود قطعیت نسبت به آینده است. در این حالت، امکان تصمیم‌گیری بلندمدت برای سرمایه‌گذاران، تولیدکنندگان و حتی مصرف‌کنندگان وجود ندارد و این موضوع می‌تواند موتور توسعه کشور را متوقف ‌کند. 

چالش‌های قطعی اینترنت، گریبان اقتصاد ما را خواهد گرفت

در همین‌ رابطه حسین محمودی اصل، تحلیلگر و کارشناس مسائل اقتصادی، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز با اشاره به آسیب کسب و کارها با قطعی اینترنت، اظهار کرد: در چنین شرایطی که در رکود اقتصادی قرار داشتیم و این وضعیت ادامه خواهد داشت؛ پرداخت اجاره، حق و حقوق کارگران و تسویه چک‌های در جریان، کار بسیار سختی خواهد بود و چالش‌های قطعی اینترنت، گریبان اقتصاد ما را خواهد گرفت.

در حوزه سیاست خارجی باید اقدامات بیشتری انجام شود

این تحلیلگر اقتصادی ضمن اشاره به این نکته که باید برای حل ناترازی‌های ایجاد شده تدابیر چندوجهی داشت و تدابیر تک وجهی پاسخگو نیست، ادامه داد: در فعالیت‌های اقتصادی و سیاسی اگر به موقع از فرصتی استفاده نشود، فرصت از دست می‌رود. در حوزه سیاسی، فرصت‌هایی ایجاد شده بود و حتی در دولت قبلی نیز در سال 1400، برای بازگشت به برجام فرصتی ایجاد شد که مورد مخالفت قرار گرفت و بستر مناسبی از دست رفت؛ بنابراین امروز در حوزه سیاست خارجی باید فعالیت بیشتری صورت بگیرد. 

او با بیان اینکه «در حوزه سیاست خارجی، سیاست داخلی، حوزه اقتصادی، نظام مدیریتی، برق، گاز و آب با ناترازی روبه‌رو هستیم» افزود: وقتی چنین وضعیتی وجود دارد، نشان می‌دهد که در نظام مدیریتی شاهد مشکلاتی هستیم. یعنی نظام مدیریتی تخصص‌محور نیست؛ مدیران ما چندوجهی نیستند و چند موضوع را نمی‌توانند در کنارهم قرار دهند و انواع متغیرها را نمی‌توانند رصد کنند؛ تاثیر تصمیمات بر متغیرها را متوجه نیستند، بنابراین چالش‌های ما افزایش می‌یابد و بایستی سیاست‌های اقتصادی، خارجی و... دچار تحول بشوند و با رویکرد معقول‌تری به مسائل نگاه کرد.

محمودی اصل ضمن تشریح چالش‌های‌ اقتصادی کشور اظهار کرد: وضعیت اقتصادی، سیاسی و اجتماعی همواره برای فعالان بازار، تامین‌کنندگان و شرکای خارجی و زنجیره تامین، تولید و صادرات چالش‌‌برانگیز است. اولویت اول، جلوگیری از این چالش‌ها است، چراکه معمولا چنین چالش‌هایی، ایده‌های ذهنی به وجود می‌آورد که باعث می‌شود سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی و شرکای تجاری با دید بلندمدت تصمیم‌های خاصی بگیرند و میزان سرمایه‌گذاری خود را بر اساس آن تنظیم کنند.

 یارانه‌هایی که قرار بود به مردم برسد منحرف شدند

او ادامه داد: بهترین حالت این است وضعیتی ایجاد کنیم که این چالش‌ها به وجود نیایند، اما در حالت کلی، اگر از منظر اقتصادی به موضوع نگاه کنیم، بخشی از چالش‌های ما مخصوصا اعتراضات 1404 به مسائل اقتصادی مربوط است و یکی از عوامل اصلی این بود که منابعی که دولت می‌توانست با آن کشور را بهتر اداره کند و یارانه‌هایی که قرار بود به مردم برسد، منحرف شدند و به رانت‌خوارها و برخی خواص رسید.

این تحلیلگر اقتصادی گفت: مهمترین مشکل ما، توزیع ناعادلانه و تبعیض مثلا قانونی (چراکه یارانه به صورت قانونی توزیع می شد) است، یعنی به جای اینکه به آخر این زنجیره و به خود مردم برسد، عده‌ای وکیل شده بودند و به عنوان رانت‌خوار عمل می‌کردند. در حال حاضر به وضعیتی رسیدیم که افراد رانت‌خوار به افرادی بسیار تاثیرگذار تبدیل شده‌اند که در بازارها و توزیع‌کننده‌ها و شرکای تجاری خارجی نفوذ دارند و نمی‌توان یک محصولی را بدون اراده این افراد وارد کشور کرد. بنابراین روی قیمت‌ها اثرگذار هستند و سود خود را برداشت می‌کنند.

رانت را حذف کردند بدون اینکه رانت‌خوار حذف، محدود یا مجازات شود

محمودی اصل همچنین اضافه کرد: به عبارتی دیگر، آقای پزشکیان و دولت رانت را حذف کردند، بدون اینکه رانت‌خوار را حذف، محدود یا مجازات کند؛ رانت‌خواری که واردات یک کالاهایی را انجام می‌داد -برای مثال خوراک دام و طیور- این فرد چندین سال است که با پول مردم تمام بازار واردات را در اختیار گرفته و با شرکای خارجی قرارداد بسته است، طبیعتا چوب لای چرخ دولت می‌گذارد.

وی ادامه داد: آقای پزشکیان گفتند که با دلار آزاد، قیمت گوشت حدودا به کیلویی 600 هزار تومان می‌رسد، اما با دلار 28 هزار و 500 تومان به یک میلیون و 200 هزار تومان رسید و حالا هم که به 2 میلیون تومان رسیده است، به دلیل اینکه افراد ذی‌نفع با توجه به قدرت و نفوذ داخلی و خارجی که دارند، برای خود سفره‌های جدا از مردم می‌چینند و منافع خود را در قالب‌های مختلف ایجاد می‌کنند.