از نظر مالی چه سنی برای بچه‌دارشدن مناسب‌تر است؟
به‌گزارش اقتصادنیوز، وقتی صحبت از بچه‌دار شدن به میان می‌آید، شاید این نصیحت صدق کند و بسیاری از مسائل قابل پیش‌بینی باشد. قطعا هیچکس این حقیقت را رد نمی‌کند که بچه‌دار شدن ورای اینکه یک تصمیم احساسی است، یک تصمیم مالی جدی محسوب می‌شود. با تمامی این اوصاف، مثلا در آمریکا طبق آمارهای رسمی این کشور، میانگین هزینه‌های بزرگ کردن بچه‌ها، از مبلغ سالانه 245 هزار دلار فراتر می‌رود. این هزینه ممکن است شما را با این سوالات مواجه کند که آیا بچه‌دار شدن در سنین بیست تا سی‌سالگی منطقی است و آیا می‌توانم از پس هزینه‌های بچه در این سن بر بیایم؟ آیا اگر سن سی سالگی را رد کنم، آن وقت ثبات مالی بیشتری نخواهم داشت تا بچه دار شوم؟ قطعا این سوالات پاسخ قطعی ندارند.
مجله تایم، برای دادن پاسخ به این سوال و ساختن بستری برای حدسیات علمی و محاسبه شده، دو زوج مشتاق را که سن آنها یک دهه با هم تفاوت دارند انتخاب کرده تا با مقایسه این دو زوج دریابد که اولویت مالی آنها پس از بچه‌دار شدن، در بخش‌های اصلی یعنی مالیات، بازنشستگی، هزینه‌های تحصیل و هزینه‌های مراقبت بهداشتی از فرزند، چه تفاوت‌هایی باهم دارد.
«اما» و «تایلر»، زوج جوان‌تری هستند که هر دو 26 سال دارند که این سن طبق اعلام مرکز کنترل و مقابله با بیماری‌های ایالات متحده، متوسط سنی است که زنان نخستین فرزند خود را به دنیا می‌آورند. «اما» معاون اجرایی یک شرکت و «تایلر»، یک حسابدار تازه‌کار است. درآمد سالانه آنها روی‌هم 73 هزار دلار است که بخش وسیعی از آن همچنان به پرداخت هزینه‌های تحصیلی و وام اعتباری که در دانشگاه دریافت کرده‌اند، اختصاص می‌یابد. آنها اگرچه که جزء به جزء بدهی‌های خود را می‌پردازند، اما از نظر عاطفی احساس می‌کنند آمادگی بچه‌دار شدن را دارند و مطمئن هستند که می‌توانند بودجه خود را طوری تنظیم کنند که از پس هزینه‌های بچه‌دار شدن بر بیایند. در سوی دیگر، «هالی » و «برندان»، زوج 36 ساله قرار دارند که از وضعیت مالی مطلوبی برخوردارند. درآمد آنها طی پنج‌سال گذشته به طور مستمر و ثابتی افزایش یافته‌است. هالی، مدیر پروژه و برندان مدیر منابع انسانی است که آنها روی‌هم سالانه 120 هزار دلار درآمد دارند. تنها چند ماه از تصفیه وام‌های تحصیلی آنها در دانشگاه می‌گذرد و از بدهی اعتباری آنها نیز رقم ناچیزی باقی‌مانده و لذا توانسته‌اند بخشی از حقوق خود را برای بازنشستگی پس‌انداز کنند. آنها عمدا بچه‌دار شدن خود را به تعویق انداخته‌اند تا زمانی‌که آمادگی مالی کافی را کسب کنند و اکنون به این نتیجه رسیده‌اند که از نظر مالی هم آمادگی بچه‌دار شدن را دارند. حال برای اینکه متوجه شویم کدام زوج از نظر مالی شرایط بهتری را برای بچه‌دار شدن دارند، از کارشناسان امور مالی کمک خواسته‌ایم.
بچه‌دار شدن و پس‌اندازهای بازنشستگی
وقتی صحبت از پس‌انداز می‌شود، کلید اصلی این است که هرچه زودتر پول کافی را برای پس‌انداز کنار بگذارید. «ربکا کندی»، مدیر مالی و بانی موسسه مدیریت و برنامه‌ریزی مالی کندی می‌گوید: برای زوج‌های جوان نظیر زوجی که 26 سال دارند، از دست دادن سال‌های اصلی پس‌انداز بسیار محتمل است چراکه آنها بودجه محدودتری برای پس‌انداز دارند بنابراین نمی‌توانند مبلغ قابل توجهی را برای ایام بازنشستگی خود پس‌انداز کنند. اما چیزی که این مساله را تشدید می‌کند این است که بسیاری از زوجین در سنین 25 تا 30 سال درباره دوران بازنشستگی فکر نمی‌کنند. نتایج مطالعه‌ای که ازسوی موسسه مالی Principal Financial Group انجام شده نشان می‌دهد که 30 درصد زوجینی که در دهه دوم سنی خود قرار دارند تنها 10 درصد از درآمد خود را پس‌انداز می‌کنند. اما هرچه به میانه سی‌سالگی خود می‌رسید، بیش از گذشته نسبت به مسئولیت‌های مالی خود آگاه می‌شوید و بسیاری از زوجینی که در این سنین قرار دارند، از وضعیت مالی و مدیریت بودجه‌ای مطلوب‌تری برخوردارند. بنابراین، زوج‌هایی نظیر هالی و برندان توانسته‌اند تا پیش از بچه‌دار شدن، پس‌انداز قابل توجهی برای ایام بازنشستگی خود ایجاد کنند. آنها توانسته‌اند از سنین 26 تا 36 سال هریک مبلغی را پس‌انداز کنند که اکنون با گذشت 10 سال رقم قابل توجهی شده‌است.
بچه‌دار شدن و هزینه‌های دانشگاه
در فرضیه حاضر، زوجین معمولا می‌توانند حتی قبل از اینکه بچه‌دار شوند، پس‌انداز را برای هزینه‌های تحصیلی فرزندانشان شروع کنند اما اغلب اوقات فراموش می‌کنند و تا زمانی‌که فرزندشان به سن دانشگاه نرسیده این کار را جدی نمی‌گیرند. وقتی صحبت از دوره زمانی برای پس‌انداز می‌شود، زوجین روی‌هم حدود 18 سال فرصت دارند. بنابراین آنها هرچه سریع‌تر شروع به پس‌انداز کنند، فرصت و انعطاف بیشتری برای تخصیص مبلغی از درآمدشان به تحصیل فرزند آینده خود دارند. درصورتی‌که آنها از سن 26 سالگی تنها ماهی 100 دلار برای هزینه تحصیل فرزندشان کنار بگذارند، در 36 سالگی بیش از 43 هزار دلار برای این امر پس‌انداز کرده‌اند.
بچه‌دار شدن و هزینه‌های درمانی
هزینه‌های فرزندداری اجتناب‌ناپذیر است و یکی از بخش‌های اصلی بودجه تازه پدر و مادران را به‌خود اختصاص می‌دهد. بنابر اعلام موسسه ChildCare آمریکا، میانگین هزینه‌های روزانه یک نوزاد آمریکایی 7 الی 16 درصد از درآمد زوجین را می‌بلعد. بنابراین شاید فکر کنید زوجینی که درآمد مناسب‌تری دارند، نظیر هالی و برندان، باید بهتر بتوانند از پس این هزینه‌ها بر بیایند. اما وقتی پای استفاده از خدمات درمانی رایگان کودک که در قالب بسته‌های کمک خانواده ارائه می‌شود به میان می‌آید، شاید «اما» و «تایلر» وضعیت مطلوب‌تری داشته باشند. ضمن اینکه پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها هم حمایت بیشتری از نوه خود به‌عمل می‌آورند و بخش وسیعی از کمک‌ها به فرزند تازه متولد شده را همین پدربزرگ‌ها و مادر بزرگ‌ها انجام می‌دهند. همچنین نباید این سناریو را نیز فراموش کرد که بچه‌دار شدن ممکن است منجر به خانه‌نشینی یکی از والدین شود؛ بنابراین زوجینی نظیر هالی و برندان که حقوق بالاتری دارند، راحت‌تر می‌توانند از پس هزینه‌های بچه‌دار شدن بر بیایند چرا که با قطع حقوق یکی از زوجین، حقوق دیگری بازهم در سطح مطلوبی هست که می‌تواند هزینه‌های زندگی را پوشش دهد.
